Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Хаёли хушнигоҳон боз бо шӯхӣ саре дорад,
Хаёли хушнигоҳон боз бо шӯхӣ саре дорад, Ба хуни ман қиёматнаргисистон маҳзаре дорад. Ману савдои хубон, зоҳиду андешаи ризвон, Дар ин ҳасратсаро ҳар кас саре д
Хушхиромон, доди табъи сустбунёдам диҳед,
Хушхиромон, доди табъи сустбунёдам диҳед, Хоки ман беш аз ғуборе нест, бар бодам диҳед. Дар фаромушхонаи ҳастӣ адам гум кардаам, Ёде аз кайфияти он улфатободам
Хирад ба ишқ кунад ҳиласози ҷангу гурезад,
Хирад ба ишқ кунад ҳиласози ҷангу гурезад, Чу ҳез теғи ҳариф оварад ба чангу гурезад. Ба нанги мард аз ин бештар гумон натавон бурд, Қиёмате, ки ба зеҳ бошадаш
Хориҷи абнои ҷинс аст, он ки мавзун мешавад,
Хориҷи абнои ҷинс аст, он ки мавзун мешавад, Қатра чун гардад гуҳар, аз баҳр берун мешавад. Бо ҳама афсурдагӣ, гар роҳи фикре во кунем, Ҷайби мо хумхонаи ҷӯши Ф
Ҳарифиҳои ишқ аз ҳар касу нокас намеояд,
Ҳарифиҳои ишқ аз ҳар касу нокас намеояд, Шинои қулзуми оташ зи хору хас намеояд. Талоши ҳирси дунтинат надорад чора аз дунё, Ба ғайр аз рағбати мурдор аз ин кар
Ҳусни бешарм аз ҳуҷуми булҳавас маҳшар шавад,
Ҳусни бешарм аз ҳуҷуми булҳавас маҳшар шавад, Эмин аз гулчин набошад, боғ чун бедар шавад. Содалавҳиҳои дил умрест, сармашқи ғаност, Орзу, ё Раб, мабод, ин сафҳ
Ҳирсат он нест, ки маргаш зи ҳавас водорад,
Ҳирсат он нест, ки маргаш зи ҳавас водорад, Дар кафан низ ҳамон домани дунё дорад. З-ин чаман барги гуле нест, нагардонад ранг, Бохабар бош, ки имрӯзи ту фардо
Ҳирс агар бар аташ
Ҳирс агар бар аташ ғулӯ дорад, Шарм обе дигар ба ҷӯ дорад. Гӯшаи домани қаноат гир,
Ҳадиси ишқ шавад нола тарҷумонашу ларзад,
Ҳадиси ишқ шавад нола тарҷумонашу ларзад, Чу шишадил, ки кашад теғ аз миёнашу ларзад. Қиёмат аст бар он булбуле, ки аз адаби гул Пари шикаста кашад сар зи ошёна
Чунин гар табъи бедардат ба хӯрду хоб месозад,
Чунин гар табъи бедардат ба хӯрду хоб месозад, Ба чашмат ашкро ҳам гавҳари ноёб месозад. Заифӣ доманат дорад, хароши дард пайдо кун, Ки ҳар ҷо риштаи созест, бо
Чу давлат дараш бар хасон во шавад,
Чу давлат дараш бар хасон во шавад, Пар орад бурун мӯру анқо шавад. Бипарҳез аз иқболи дунфитратон, Тунукрӯст санге, ки мино шавад.
Чу субҳа бар сари ҳам то ба кай қадам шумаред?
Чу субҳа бар сари ҳам то ба кай қадам шумаред? Ба якдилӣ нафасе чанд муғтанам шумаред. Ба ҳеҷ ҷузв зи аҷзои даҳр фосила нест, Саросари хати паргор сарбаҳам шума
Чун риштае, ки аз гираҳ огоҳ мешавад,
Чун риштае, ки аз гираҳ огоҳ мешавад, Сад ҷода аз як обила кӯтоҳ мешавад. Эй қосиди яқин, амалат раҳзан асту бас,
Чун оби равон пур магузар бехабар аз худ,
Чун оби равон пур магузар бехабар аз худ, К-аз ҳар чӣ гузаштӣ, нагузаштӣ магар аз худ. Дар боргаҳи ишқ на радде, на қабулест, Эй туҳфакаши ҳеҷ, ту худро бибар а
Чашми ту ба ҳоли ман гар ним назар хандад,
Чашми ту ба ҳоли ман гар ним назар хандад, Хорам ба чаман нозад, айбам ба ҳунар хандад. То чанд бар он ораз бар рағми нигоҳи ман Аз ҳалқаи гесӯят гулҳои назар х
Чоки кисвати фақрам ранги ханда мерезад,
Чоки кисвати фақрам ранги ханда мерезад, Бахя бе баҳоре нест, гул зи жанда мерезад. Дар димоғи парвона бол мезанад ашкам, Қатраҳои ин борон пур тапанда мерезад.
Ҷавҳари тамкини мард аз лоф барҳам мешавад,
Ҷавҳари тамкини мард аз лоф барҳам мешавад, Мовуман то беш мегардад, ҳаё кам мешавад. Нест осон рабти қилуқоли номавзуни халқ, Сакта мехонад нафас, то лаб фароҳ
Ҷамъият аз он дил, ки парешони ту бошад,
Ҷамъият аз он дил, ки парешони ту бошад, Маъмурии он шавқ, ки вайрони ту бошад. Умрест, дили хуншуда бетоби гудозест, Ё Раб, шавад оинаву ҳайрони ту бошад.
Танпарастон, ки ба ин нону намак айёшанд
Танпарастон, ки ба ин нону намак айёшанд Бе такаллуф, ҳама болидани нону ошанд. Сару гардан ҳама дар даври шикам рафта фурӯ, Пуру холию сабукмағзтар аз хашхошан
Тасаллӣ ку, агар манзурат асбоби ҳавас бошад?
Тасаллӣ ку, агар манзурат асбоби ҳавас бошад? Надорад барги роҳат, ҳар киро дар дида хас бошад. Зӣ ҳастӣ ҳар чӣ андешӣ, ғубори дил муҳайё кун, Кусуфи офтоб оина
Тадбир инони мани пуршӯр нагирад,
Тадбир инони мани пуршӯр нагирад, Ҳар пунба сари шишаи Мансур нагирад. Дорад зи сару барги ғано домани фақрам Чине, ки ба мӯе сари фағфур нагирад.
То маҳи нав бар фалак болкушо меравад,
То маҳи нав бар фалак болкушо меравад, Дар назарам рахши умр наълнамо меравад. Хоҳ нафас фарз кун, хоҳ ғубори ҳавас, Не саҳар асту на шом, сели фано меравад.
То машраби муҳаббат нанги вафо набошад,
То машраби муҳаббат нанги вафо набошад, Бояд миёни ёрон мову шумо набошад. Дар маҳфиле ки аҳбоб чуну чаро фурӯшанд, Макшо забон, ки он ҷо шояд ҳаё набошад.
То ҳино аз кафат ба ком расид,
То ҳино аз кафат ба ком расид, Шафақи ранги гул ба шом расид. Мужда, эй дил, баҳор меояд, Қосиди бӯигулпаём расид.
То ба олам ранги бунёди таманно рехтанд,
То ба олам ранги бунёди таманно рехтанд, Гарди моро, чун нафас, дар роҳи дилҳо рехтанд. Вопасӣ з-ин корвон чандин надомат бор дошт, Ҳар кӣ рафт аз пеш, хокаш ба