Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Рамзошнои маънӣ ҳар хирасар набошад,
Рамзошнои маънӣ ҳар хирасар набошад, Табъи салим фазл аст, ирси падар набошад. Ғафлат баҳонамуштоқ, хобат фасонамоил, Бар дида сахт зулмест, гар гӯш кар набошад
Дунтабъ қадраш аз ҳавас афзун намешавад,
Дунтабъ қадраш аз ҳавас афзун намешавад, Хоки бабодтохта гардун намешавад. Дил хун кунеду соғари ранги вафо занед, Барги тараб ба ҷомаи гулгун намешавад.
Дӯстон, афсурд дил, чанде ба оҳаш хун кунед,
Дӯстон, афсурд дил, чанде ба оҳаш хун кунед, Камталошӣ нест, гар ин сактаро мавзун кунед. Зиндагиро сафҳаи иншои қудрат кардаанд, То нафас пар мезанад, тафсири
Дил анҷумани маҳраму бегона набошад,
Дил анҷумани маҳраму бегона набошад, Ҷуз ҳайрати идрок дар ин хона набошад. Дар сози фано роҳати ушшоқ муҳайёст, Болини вафо бе пари парвона набошад.
Дили саброзмо камтар зи доругир фарсояд,
Дили саброзмо камтар зи доругир фарсояд, Чу он санге, ки зери кӯҳ бошад, дер фарсояд. Гудози саъй комил нест бе эҷоди таъмире, Тило дар ҷилва орад, ҳар қадар ик
Дилдор муқими дили мо шуд, чи баҷо шуд,
Дилдор муқими дили мо шуд, чи баҷо шуд, Ҷояш ба ҳамин оина во шуд, чи баҷо шуд. Асрори даҳонаш ба ҷунун зад зи табассум, Он пираҳани ваҳм қабо шуд, чи баҷо шуд.
Дил мабод афсурда, то бар кас нагардад кор сард,
Дил мабод афсурда, то бар кас нагардад кор сард, Шамъи хомӯш анҷуманҳо мекунад якбор сард. Оламеро зери ин сақфи мушаббак ёфтам
Дилдор гузашту нигаҳи бозпасин монд,
Дилдор гузашту нигаҳи бозпасин монд, Дар рафтани ӯ ончи ба мо монд, ҳамин монд. Чун шамъ, ки хокистараш оинаи доғ аст, Ман сӯхтаму чашми сиёҳе ба камин монд.
Дил ҷаҳоне дигар аз миръоти якдигар шавад,
Дил ҷаҳоне дигар аз миръоти якдигар шавад, Нусха бардоред чандон, к-ин варақ дафтар шавад. Ноз дорад риштаи ошуфтагиҳои ниёз, Зулфи маъшуқ аст кори ман, агар аб
Дил аз дами муҳаббат чандин футур
Дил аз дами муҳаббат чандин футур дорад, Ин бода сахт тунд аст, бар шиша зӯр дорад. Номаҳрами қазоӣ, шӯхӣ макун дар ин дашт,
Дил аз вусъат агар шоне надорад,
Дил аз вусъат агар шоне надорад, Биёбон ҳам биёбоне надорад. Дар ин дарё надомат эътибор аст, Гуҳар ҷуз ашки урёне надорад.
Дил хоки сари кӯйи вафо шуд, чи баҷо шуд,
Дил хоки сари кӯйи вафо шуд, чи баҷо шуд, Сар дар раҳи теғи ту фидо шуд, чи баҷо шуд. Ашкам, ки диле дошт гиреҳ бар сари мижгон, Дар кӯйи ту аз дида ҷудо шуд, ч
Дуруштхӯ суханаш офиятсамар набувад,
Дуруштхӯ суханаш офиятсамар набувад, Садои тори раги санг ҷуз шарар набувад. Ҳуҷуми ҳодиса бо софдил чӣ хоҳад кард? Зи сел хонаи оинаро хатар набувад.
Дар ғамат охир ба ҷое кори бедодам расид,
Дар ғамат охир ба ҷое кори бедодам расид, К-аз тапидан сурма шуд, ҳар кас ба фарёдам расид, Синаро аз тиру дилро нест аз захми синон, Бе қадат он офате, к-аз са
Дар ишқ он ки қобили дардаш надидаанд,
Дар ишқ он ки қобили дардаш надидаанд, Ҳезест к-аз қаламрави мардаш надидаанд. Гулҳо, ки бар насими баҳор аст нозашон, Аз боди меҳргон дами сардаш надидаанд.
Дар биёбоне, ки саъйи бехудӣ раҳбар шавад,
Дар биёбоне, ки саъйи бехудӣ раҳбар шавад, Роҳи сад матлаб ба як лағзидани по сар шавад. Ҷузвҳо дар уқдаи худдорӣ аз кул ғофиланд, Нуқта аз забти инон гар бигза
Дар эҳтиёҷ натвон бар сифла илтиҷо бурд,
Дар эҳтиёҷ натвон бар сифла илтиҷо бурд, Дасти шикаста ҳайф аст, бояд ба пеши по бурд. Қосид ба пеши дилдор то номи муддао бурд, Мактуби мо арақ кард чандон, ки
Хаёли хушнигоҳон боз бо шӯхӣ саре дорад,
Хаёли хушнигоҳон боз бо шӯхӣ саре дорад, Ба хуни ман қиёматнаргисистон маҳзаре дорад. Ману савдои хубон, зоҳиду андешаи ризвон, Дар ин ҳасратсаро ҳар кас саре д
Хушхиромон, доди табъи сустбунёдам диҳед,
Хушхиромон, доди табъи сустбунёдам диҳед, Хоки ман беш аз ғуборе нест, бар бодам диҳед. Дар фаромушхонаи ҳастӣ адам гум кардаам, Ёде аз кайфияти он улфатободам
Хирад ба ишқ кунад ҳиласози ҷангу гурезад,
Хирад ба ишқ кунад ҳиласози ҷангу гурезад, Чу ҳез теғи ҳариф оварад ба чангу гурезад. Ба нанги мард аз ин бештар гумон натавон бурд, Қиёмате, ки ба зеҳ бошадаш
Хориҷи абнои ҷинс аст, он ки мавзун мешавад,
Хориҷи абнои ҷинс аст, он ки мавзун мешавад, Қатра чун гардад гуҳар, аз баҳр берун мешавад. Бо ҳама афсурдагӣ, гар роҳи фикре во кунем, Ҷайби мо хумхонаи ҷӯши Ф
Ҳарифиҳои ишқ аз ҳар касу нокас намеояд,
Ҳарифиҳои ишқ аз ҳар касу нокас намеояд, Шинои қулзуми оташ зи хору хас намеояд. Талоши ҳирси дунтинат надорад чора аз дунё, Ба ғайр аз рағбати мурдор аз ин кар
Ҳусни бешарм аз ҳуҷуми булҳавас маҳшар шавад,
Ҳусни бешарм аз ҳуҷуми булҳавас маҳшар шавад, Эмин аз гулчин набошад, боғ чун бедар шавад. Содалавҳиҳои дил умрест, сармашқи ғаност, Орзу, ё Раб, мабод, ин сафҳ
Ҳирсат он нест, ки маргаш зи ҳавас водорад,
Ҳирсат он нест, ки маргаш зи ҳавас водорад, Дар кафан низ ҳамон домани дунё дорад. З-ин чаман барги гуле нест, нагардонад ранг, Бохабар бош, ки имрӯзи ту фардо
Ҳирс агар бар аташ
Ҳирс агар бар аташ ғулӯ дорад, Шарм обе дигар ба ҷӯ дорад. Гӯшаи домани қаноат гир,