Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҳукми дил дорад зи ҳамворӣ сару рӯйи гуҳар,
Ҳукми дил дорад зи ҳамворӣ сару рӯйи гуҳар, Ҷуз ба рӯйи худ нағалтидаст паҳлӯйи гуҳар. Хоҳ дунё, хоҳ уқбо – гарди бетоби дилест, Баҳру соҳил реша гир
Чашм во кун, ранги асроре дигар дорад баҳор,
Чашм во кун, ранги асроре дигар дорад баҳор, Он чи дар ваҳмат нагунҷад, ҷилвагар дорад баҳор. Соате чун бӯи гул аз қайди пироҳан баро, Аз ту чашми ошноӣ инқадар
Чист ҳастӣ ба он ҳама озор?
Чист ҳастӣ ба он ҳама озор? Гули чашмею нози сад мижа хор. Айш музди хаёли навмедист, Ҳасрате хун куну баҳор ангор.
Ҷисми ғофилро ба андӯҳи рами фурсат чӣ кор?
Ҷисми ғофилро ба андӯҳи рами фурсат чӣ кор? Корвон ҳар сӯ равад, бар хеш меболад ғубор. Айши ин гулшан далели табъи хурсанд асту бас, В-арна, аз кас бедимоғӣ ба
То қиссаи чакидани ашкам шунид абр,
То қиссаи чакидани ашкам шунид абр, Ҳар ҷо расид, бо мижаи тар расид абр. Тардоманӣ ба мазраи хиҷлат чӣ реша дошт? Гар ман ба хок соя фикандам, дамид абр.
Ба иршоди адаб дар дарсгоҳи худсарон магзар,
Ба иршоди адаб дар дарсгоҳи худсарон магзар, Дуҳул нобаста бар лаб, дар сафи воиз гарон магзар. Ба таҳсини хасисон ҳеҷ нафрине намебошад, Ба рӯйи теғ бигзар, ба
Ин баҳрро як оина дашти сароб гир,
Ин баҳрро як оина дашти сароб гир, Гар ташнаӣ, чу обила аз хеш об гир. Бунёди ҷисм дар гузари сели нестист, Хоҳӣ, имораташ куну хоҳӣ, хароб гир.
Аз ғубори ҷилваи ғайри ту то бастам назар,
Аз ғубори ҷилваи ғайри ту то бастам назар, Чун сафи мижгон ду олам маҳв шуд дар якдигар. Бастаам маҳмил ба дӯши яъсу аз худ меравам, Боли парвозе надорад субҳ ҷ
Ёрон, дар ин биёбон аз мо асар маҷӯед,
Ёрон, дар ин биёбон аз мо асар маҷӯед, Гумгаштагисуроғем, моро дигар маҷӯед. Ранге к-аз ин чаман ҷаст, бо ҳеҷ гул напайваст, Гарди хироми фурсат аз ҳар гузар ма
Ҳинди малоҳатэҷод Зангу Ҳабаш набошад,
Ҳинди малоҳатэҷод Зангу Ҳабаш набошад, Дар мардумак сиёҳӣ нур аст, ғаш набошад. Хоҳӣ, ба дайр кун соз, хоҳӣ, ба Каъба пардоз, Ҳангомаи нафасҳо бекашмакаш набоша
Ҳамчу мино ғунчаи розам баҳороҳанг шуд,
Ҳамчу мино ғунчаи розам баҳороҳанг шуд, Партаве аз хуни дил берун давиду ранг шуд. Баски дар ёдат ба чандин ранги ҳасрат сӯхтам, Чун пари товус доғам олами найр
Ҳамчу оташ ҳар киро дуди талаб дар сар бувад,
Ҳамчу оташ ҳар киро дуди талаб дар сар бувад, Ҳар хасу хораш ба авҷи муддао раҳбар бувад. Мезанад соғар ба тоқи абруи осудагӣ, Ҳар киро аз обила по бар сари Кав
Ҳаргиз ба дастгоҳи назар по намерасад,
Ҳаргиз ба дастгоҳи назар по намерасад, Кӯри асопараст ба бино намерасад. Ҳар тифли ғунча ҳамсабақи дарси субҳ нест, Ҳар соҳиби нафас ба Масеҳо намерасад.
Ҳар кӣ анҷоми ғурури манумо мебинад,
Ҳар кӣ анҷоми ғурури манумо мебинад, Бар фалак низ ҳамон дар таҳи по мебинад. Шаш ҷиҳат оинаи арзи савоб аст, аммо Чашмат аз кӯрдилӣ саҳву хато мебинад.
Ҳар куҷо ушшоқро дарди талаб манзур шуд,
Ҳар куҷо ушшоқро дарди талаб манзур шуд, Рафтани ранги ду олам хуни як носур шуд. Ранги миннат барнамедорад дили аҳли сафо, Субҳ захми хешро худ марҳами кофур ш
Ҳар сухансанҷе, ки хоҳад сайди маъниҳо кунад,
Ҳар сухансанҷе, ки хоҳад сайди маъниҳо кунад, Чун забон мебояд аввал хилвате пайдо кунад. Зинҳор, аз суҳбати бадтинатон парҳез кун, Зиштии як рӯ ҳазор оинаро ра
Ҳарчанд дил аз васл қадаҳнӯш набошад,
Ҳарчанд дил аз васл қадаҳнӯш набошад, Раҳме, ки зи ёди ту фаромӯш набошад. Ҳарфе, ки бувад бе асари сози дуоят, Ё Раб, ба забон н-ояду дар гӯш набошад.
Ҳарчанд ба Ҳақ қурби ту мақдур
Ҳарчанд ба Ҳақ қурби ту мақдур набошад, Бар дарди диле гар бирасӣ, дур набошад. Осори ғурур анҷуманорои шикаст аст,
Вазъи фалак он ҷо, ки ба як ҳол набошад,
Вазъи фалак он ҷо, ки ба як ҳол набошад, Ранги ману ту чанд сабукбол набошад? То вонигарӣ, рафтаӣ аз дидаи аҳбоб, Об он ҳама зиндонии ғирбол набошад.
На фахр медамад ин ҷо, на нанг меборад,
На фахр медамад ин ҷо, на нанг меборад, Бар ин нишон ки ту дорӣ, хаданг меборад. Фиреби абри карам хӯрдаӣ аз ин ғофил, Ки қатра-қатра ҳамон чашми танг меборад.
Нишоти ин баҳорам бе гули рӯят чӣ кор ояд?
Нишоти ин баҳорам бе гули рӯят чӣ кор ояд? Ту гар оӣ, тараб ояд, биҳишт ояд, баҳор ояд. Зи истиқболи нозат гар чаманро рухсате бошад, Ба сад товус бандад нахлу
На бо сози ҳавас ҷӯшад, на бар касби ҳунар печад,
На бо сози ҳавас ҷӯшад, на бар касби ҳунар печад, Табиат чун расо афтад, ба маънӣ бештар печад. Ба ин ошуфтагӣ моро куҷо роҳат, чӣ ҷамъият? Ҳавои турраат ҷои на
Номам ҳаваси нигин надорад,
Номам ҳаваси нигин надорад, Назмам чу нафас замин надорад. Ҳиммат чӣ фарозад аз такаллуф? Домони сипеҳр чин надорад.
Нашъа дудест, ки аз оташи май мехезад,
Нашъа дудест, ки аз оташи май мехезад, Нағма гардест, ки аз кӯчаи най мехезад. Аз лаби навхати ӯ гар сухан эҷод кунам, Ҷомро мӯ ба тан аз мавҷаи май мехезад.
Мавҷи гул бе ту хорро монад,
Мавҷи гул бе ту хорро монад, Субҳ шабҳои торро монад. Ба фусуни нишот хун шудаам, Нашъаи ман хуморро монад.