Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Гар зи бори ғами ҳиҷри ту ба танг аст дилам,
Гар зи бори ғами ҳиҷри ту ба танг аст дилам, Чӣ кунам, қатраи хун аст, на санг аст дилам. Ҷазби ишқи ту наҳанги дуҷаҳоношом аст, Гоми ҳиммат зада дар коми наҳан
Аз ниҳонхонаи васли ту ҷудо афтодам,
Аз ниҳонхонаи васли ту ҷудо афтодам, Ман куҷо будам аз ин пешу куҷо афтодам. Ҷонам аз сатвати бечунии ту бечун буд, Дур мондам зи ту дар чуну чаро афтодам.
Бурун хиром, ки андар раҳи ту хок шавам,
Бурун хиром, ки андар раҳи ту хок шавам, Раво мадор к-аз ин орзу ҳалок шавам. Ҷудо зи хоки дарат гар фитам ба оби ҳаёт, Чу моҳиёни ҷигарташна дар тапок шавам.
Ҳар дам аз кӯйи ту хоҳам мани шайдо биравам,
Ҳар дам аз кӯйи ту хоҳам мани шайдо биравам, Ҷон супорам ба сагонат тани танҳо биравам. Мешавам боз пушаймон, ки на мақдури ман аст, Ки ба ҷое, ки ту бошӣ ман а
Бархез то ба ҷониби гулшан гузар кунем,
Бархез то ба ҷониби гулшан гузар кунем, Пеши синони хори ғам аз гул сипар кунем. Чун ғунча лаб ба ханда кушоем дар чаман, Хунҳои баста таҳ ба таҳ аз дил бадар к
Зи хатти сабзахатон сабза чун кунад шодам,
Зи хатти сабзахатон сабза чун кунад шодам, Диҳад шукуфа зи мӯйи сафеди худ ёдам. Шамими сунбулу бӯйи гулам зи бод чӣ суд? Чунин ки умри гаронмоя рафт бар бодам.
Бинамат эй хирад ба кори ту гум,
Бинамат эй хирад ба кори ту гум, Коргаҳи чарх коргари анҷум. Ки шиносад туро асири ҷиҳот, Чӣ хабар пашшаро зи хориҷи хум?
Эй, номзад ба номи ту дар номаи қабул,
Эй, номзад ба номи ту дар номаи қабул, Ё айюҳал набӣ ва ё айюҳал расул. Борони раҳмати ту ки аз осмони ҷуд, Бар ошиқони ташнаҷигар кардаи нузул.
Қад роқани ҷамолука ё рокиб ал ҷамал,
Қад роқани ҷамолука ё рокиб ал ҷамал, Инзил фаина ҳуббак бил қалби қад вассал. Васфи ту чун кунем, ки дар ояти рухат Ҳуснест ло язолу ҷамолест лам язал.
Эй, хату лаб туро ба ҳам наздик,
Эй, хату лаб туро ба ҳам наздик, Хизру оби бақо ба ҳам наздик. Бар сари кӯйи ту зи хории ишқ, Подшоҳу гадо ба ҳам наздик.
Муҳтасиб андохт дар майхона санг аз роҳи ҷанг,
Муҳтасиб андохт дар майхона санг аз роҳи ҷанг, Войи риндон, гар дарояд пойи хум якраҳ ба санг. Маҷлиси он маҳ баҳористони айшу ишрат аст, Гул дар ӯ рухсори соқӣ
Биё, эй зи сар то қадам ҷони пок,
Биё, эй зи сар то қадам ҷони пок, Зи ҳар тан хитоби ту рӯҳе фидок. Зи дасти туам ҳарчи ояд хуш аст, Чӣ оби ҳаёту чӣ заҳри ҳалок.
Марост аз таби ишқи ту ҷони оташнок,
Марост аз таби ишқи ту ҷони оташнок, Ҳабиби анта табиби вало табиби савок. Чӣ суд сӯфии моро риояти суннат? Чу ҳирси луқма набурд аз даҳони ӯ мисвок.
Дар наъти бақо нест касе бо ту мушорик,
Дар наъти бақо нест касе бо ту мушорик, Ваҷҳи ту бувад боқиву боқӣ ҳама холик. Ҳар ҷо зада з-асмои ту одам дами анбо, Субҳонака ло илма лано гуфта малоик.
Эй, дар самои ишқи ту тасбеҳхон малак,
Эй, дар самои ишқи ту тасбеҳхон малак, Дар рақс бар таронаи тасбеҳашон фалак. Олоф кардаанд алифи ваҳдати туро, Уҳҳоди мумкинот, ки сафаранд як ба як.
Ҳар хазон оядам аз ранги разон бӯйи фироқ,
Ҳар хазон оядам аз ранги разон бӯйи фироқ, Зард шуд рӯям аз ин ғам, ки сияҳрӯйи фироқ. Нест чун васли ту холӣ зи мулоқоти рақиб, Мекашам рахти иқомат ба сари кӯ
Биё эй орзуи ҷони ошиқ,
Биё эй орзуи ҷони ошиқ, Давои дарди бедармони ошиқ. Киром ал котибин нанвишта ҳарфе Ба ҷуз ишқи ту дар девони ошиқ.
Чун ҷамоли худ ҳам андар худ тамошо кард ишқ,
Чун ҷамоли худ ҳам андар худ тамошо кард ишқ, Наъту номи ошиқу маъшуқ пайдо кард ишқ. Буд ошиқ ботину маъшуқ зоҳир шуд ба акс, Сирри ботинро чу дар зоҳир ҳувайд
Майли шакли абрӯят дорам дар ин фирӯзатоқ,
Майли шакли абрӯят дорам дар ин фирӯзатоқ, Бо қади хамгашта тоқам зери ин нилиравоқ. Ҳар қадаҳ к-аз соқии даврам расад дур аз лабат, Гарчи шаҳди ноб бошад, заҳр
Зиҳӣ даҳони ту кони шакар, лабон шангарф,
Зиҳӣ даҳони ту кони шакар, лабон шангарф, Шикори чашми ту ҳурони қосирот-ал-тарф. Ду ҷӯи хун зи ду чашмам ба сафҳаи рухи зард, Чу ҷадвалест мусанно кашида аз ша
Беҳ аз кудурати зуҳду риёст бодаи соф,
Беҳ аз кудурати зуҳду риёст бодаи соф, Биёр бода, ки болои тоат аст инсоф. Куҷост хонаи он моҳи хонагӣ, ки кунем, Зи шавқи соҳиби хона ба гирди хона тавоф?
Он тиҳидаст чӣ хуш гуфт майи лаъл ба каф,
Он тиҳидаст чӣ хуш гуфт майи лаъл ба каф, Ки хуш он кас, ки ба май ҳосили худ кард талаф. Сарф кун дар раҳи май ҳарчи ба даст аст туро, Ки навои тараб аз дасти
Чанд савол эй писар, ки чист тасаввуф,
Чанд савол эй писар, ки чист тасаввуф, Тасфия кун хотир аз ғубори такаллуф. Дур неҳ аз ҳарчи ҳаст пойи таманно, Боз каш аз ҳарчи ҳаст дасти тасарруф.
Ба соид то ниҳод он симбар доғ,
Ба соид то ниҳод он симбар доғ, Диле дорам, зи дасташ доғ бар доғ. Ба тан то дидаам к-ӯ доғҳо сӯхт, Бувад сад доғ бар ҷонам зи ҳар доғ.
Гарчи сӯзад дили парвона зи савдои чароғ,
Гарчи сӯзад дили парвона зи савдои чароғ, Накунад пеши маҳи рӯйи ту парвои чароғ. Зери пои ту сари зулфи сиёҳи ту кунад Равшан ин нукта, ки торик бувад пои чаро