Шеърҳо бо теги: андешавӣ
Шеърҳои марбут ба теги «андешавӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Бегона агар вафо кунад, хеши ман аст
Бегона агар вафо кунад, хеши ман аст, В-ар хеш хато кунад, бадандеши ман аст. Гар заҳр мувофиқат кунад, тарёк аст, В-ар нӯш мухолифат кунад, неши ман аст.
Аз ҷумлаи рафтагони ин роҳи дароз
Аз ҷумлаи рафтагони ин роҳи дароз, Бозомадае ку, ки хабар гирам боз. Зинҳор дар ин дуроҳаи нозу ниёз, Чизе нагузорӣ, ки намеоӣ боз.
Ҳаргиз ба тараб шарбати обе нахӯрем
Ҳаргиз ба тараб шарбати обе нахӯрем, То аз кафи андӯҳ шаробе нахӯрем. Ноне назанем дар намак ҳеҷ гаҳе, То аз ҷигари хеш кабобе нахӯрем.
Эй дӯст, ғами ҷаҳони беҳуда махӯр
Эй дӯст, ғами ҷаҳони беҳуда махӯр, Беҳуда ғами ҷаҳони фарсуда махӯр. Чун буд гузашту нест нобуд падид, Хуш бошу ғами будаву нобуда махӯр.
Биё, ки дар ғами ишқат мушаввашам бе ту,
Биё, ки дар ғами ишқат мушаввашам бе ту, Биё, бибин, ки дар ин ғам чӣ нох(в)ашам бе ту. Шаб аз фироқи ту менолам, эй парирухсор, Чу рӯз гардад, гӯӣ дар оташам б
Дар хоб будам, маро хирадманде гуфт
Дар хоб будам, маро хирадманде гуфт: К-аз хоб касеро гули шодӣ нашкуфт, Коре чӣ кунӣ, ки бо аҷал бошад ҷуфт, Май нӯш, ки умрҳо мебояд хуфт.
Як даст ба мусҳафему як даст ба ҷом
Як даст ба мусҳафему як даст ба ҷом, Гаҳ марди ҳалолему гаҳе марди ҳаром. Моем дар ин гунбади фирӯзарухом, На кофири мутлақ, на мусалмони тамом.
Дунё маталаб, ки дар талаб мемирӣ
Дунё маталаб, ки дар талаб мемирӣ, Аз рӯз макун шиква, ки шаб мемирӣ. Бо оби дари хона қаноат бинамо, Дарё маталаб, ки ташналаб мемирӣ.
Онон, ки куҳан буданду онон, ки наванд
Онон, ки куҳан буданду онон, ки наванд, Ҳар як пайи якдигар якояк бираванд. Ин мулки ҷаҳон ба кас намонад ҷовид, Рафтанду равему боз оянду раванд...
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Ман дар нафаси шитоби худ хоҳам зист
Ман дар нафаси шитоби худ хоҳам зист, Дар ҳар варақи китоби худ хоҳам зист. То ҳастаму ҳаст зулму зулмат ба ҷаҳон, Дар хандаи офтоби худ хоҳам зист.
Дар осмон ситорае аз шарми бекасӣ
Дар осмон ситорае аз шарми бекасӣ, Худро ба дори гардани маҳтоб мекашид. Ёди висоли ботиле аз шаҳраги хаёл, Бо сӯзани фироқи ман зардоб мекашид.
Бимон гулбарги рӯйи ман хазон гардад
Бимон гулбарги рӯйи ман хазон гардад, Ту умре бехазону гулфишон бошӣ. Бимон ман сӯзаму ту дар амон бошӣ, Бимон ман мираму ту ҷовидон бошӣ!
Сайру гашти лолазорон ёд бод
Сайру гашти лолазорон ёд бод, Афту хези майгусорон ёд бод, Ишрати фасли баҳорон ёд бод, «Рўзи васли дўстдорон ёд бод,
Дӯстон, арзи умедам бар нигори ман баред
Дӯстон, арзи умедам бар нигори ман баред, Раҳмате бар хотири уммедвори ман баред. Ё ба ман аз хоки пояш сурмаворе оваред, Ё маро дар раҳгузори шаҳсавори ман
Холаи зардӯз
Холаи зардӯз, Ба ман тоқӣ дӯз, Ё тоқиям дӯз, Ё маро омӯз
Очам хамир мекунад
Очам хамир мекунад, Нони фатир мекунад, Нони башир мекунад, Очам хамир мекунад.
Шаддаи марҷон
Шаддаи марҷона бин, Марҷони рахшона бин, Таг-таги айвона бин, Марҷони мижгона бин.
Момо
Момо, говро дӯшидӣ? Ширашро нанӯшидӣ? Момо, ҷурғот нахобон, Барои ман қаймоқ мон.
Модари ғамгусори ман
Модари ғамгусори ман, Шодии рӯзгори ман, Қуввати ман, мадори ман, Боғи ману баҳори ман —
Бодбарак
Бодбарак мепарад, Ҳуши маро мебарад, Ҳуши маро мебарад, Бодбарак мепарад...
Пас аз мо
Пас аз мо одаме мехезад аз олам, Ки дасташро ба рӯи шонаи хуршед хоҳад бурд, Ба мо – аҷдоди беҳад содааш ҳам фахр хоҳад кард Ва ҳам афсӯс хоҳад хӯрд,
Рӯзи маргам ҳоҷате бар гиряи бисёр нест
Рӯзи маргам ҳоҷате бар гиряи бисёр нест, Баъди дафнам доду вою нолаҳо даркор нест. Гар надоштам қиммате дар зиндагиям пеши ту, Во дареғо баъди маргам хайри ту д
Исмоили Сомонӣ девори Бухоро буд
Аз хуни Сиёвушем, ҳамхуни Сиёвушем, Аз ҷомасафедонем, ҳар ҷома намепӯшем. Ҳамсоли «Авасто»-ем, ҳамоташи Зардуштем, Мо оташи зардуштӣ нокушта намекуштем.
Аспак
Чархи фалак равон шуд, Чархи фалак давон шуд Рахшон шуд, чароғон шуд, Хурсандии калон шуд,