Шеърҳо бо теги: андешавӣ
Шеърҳои марбут ба теги «андешавӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Шаҳтут
Шаҳтути мо шоҳи тут, Медурахшад чу ёқут. Мисли донаи анор, Фақат маро интизор.
Дӯлона
Сари кўҳу лаби ҷар Қадди роҳу пушти дар Дўлона марҷон шудаст, Аҷаб фаровон шудаст.
Очаҷон як қисса гӯ
Очаҷон, як қисса гў, Як қиссаяки хушрў. Як қиссаи наву соз, Қиссаи дуру дароз.
Бибиҷонам
Бибиҷонам меояд, Дилу ҷонам меояд. Аз раҳи дур меояд, Базўр-базўр меояд.
Одами бе дарду ғам дар зиндагӣ кам будааст
Одами бе дарду ғам дар зиндагӣ кам будааст, Лек ҳар дарду ғамеро боз марҳам будааст. Беҳтарин дорую дармоне,ки ман дарёфтам, Бар ҳама ин дарду ғам,Аллоҳ ҳамдам
Якеро дӯст гуфтам, душманӣ кард
Якеро дӯст гуфтам, душманӣ кард, Якеро хуб гуфтам, ман-манӣ кард, Якеро оқилаш хондам чу инсон, Дареғо мисли ҳайвон золимӣ кард.
Чун булбули маст, роҳ дар бӯстон ёфт
Чун булбули маст, роҳ дар бӯстон ёфт, Рӯйи гулу ҷоми бодаро хандон ёфт. Омад ба забони ҳол дар гӯшам гуфт: "Дарёб, ки умри рафтаро натвон ёфт".
Эзид чу нахост, он чӣ ман хостаам
Эзид чу нахост, он чӣ ман хостаам, Кай гардад рост, он чӣ ман хостаам. Гар ҷумла савоб аст, ки ӯ хостааст, Пас ҷумла хатост, он чӣ ман хостаам.
Мерасад рӯзе, ки беҳам мешавем
Мерасад рӯзе, ки беҳам мешавем, Як ба як аз ҷамъи ҳам кам мешавем. Мерасад рӯзе, ки мо дар хотирот, Мавҷуби хандидану ғам мешавем.
Аз миллату аз забони худ ёд кунед
Аз миллату аз забони худ ёд кунед, Арвоҳи гузаштагони худ шод кунед. То ҳарф занад ба тоҷикӣ тифли шумо, Дунёи варо тоҷикӣ обод кунед.
То битвонӣ, ранҷа магардон касро
То битвонӣ, ранҷа магардон касро, Бар оташи хашми хеш маншон касро. Гар рохати човидон тамаь медорй, Меранч хамешаву маранчон касро.
Омад саҳар ин нидо зи майхонаи мо
Омад саҳар ин нидо зи майхонаи мо, К-эй ринди хароботиву девонаи мо, Бархез, ки пур кунем паймона зи май, 3-он пеш , ки пур кунанд паймонаи мо.
Бархез, буто, биёр баҳри дили мо
Бархез, буто, биёр баҳри дили мо, Ҳал кун ба ҷамоли хештан мушкили мо, Як кӯза шароб, то ба ҳам нӯш кунем, 3-он пеш, ки кӯзаҳо кунанд аз гили мо.
Ду чашми бегуноҳи ту маро кушт
Ду чашми бегуноҳи ту маро кушт, Нигоҳи бепаноҳи ту маро кушт. Намурдам аз ҳазорон қасду буҳтон, Як оҳи ту, як оҳи ту маро кушт.
Ман он риндам, ки исён пеша дорам
Ман он риндам, ки исён пеша дорам, Ба дасте ҷому дасте шиша дорам. Агар ту бегуноҳи рав малак шав, Ман аз Ҳаввову Одам реша дорам!
Зи сад анҷом як оғоз беҳтар
Зи сад анҷом як оғоз беҳтар, Зи сад хомӯшӣ як овоз беҳтар. Худоро мешиносӣ, ҳамдулиллаҳ, Агар худро шиносӣ, боз беҳтар.
Хазонрезу хазонрезу хазонрез
Хазонрезу хазонрезу хазонрез, Чаро умри ҷавонӣ бигзарад тез? Чаро одам надонад қимати умр? Чаро ночиз гардад аз паи чиз?
Имшаб ки дар ин базм ҳама якҷоем
Имшаб ки дар ин базм ҳама якҷоем, Аз суҳбати ҳамдигар даме осоем. Ҷамъияти ин базм ғанимат шумарем, То боз кӣ донад, ки куҷо ҷамъ оем?
Аз баҳри хокиён ба само гиря мекунам
Аз баҳри хокиён ба само гиря мекунам, Бинед аз куҷо ба куҷо гиря мекунам. Сад оҳ дар гулӯи ман печида, рӯзу шаб Бар тоҷикони зиндаҷудо гиря мекунам.
Дардову шигифто, аҷали масхарабоз
Дардову шигифто, аҷали масхарабоз, Фарқияти мурдагон намебинад соз, Сад зиндадиле бимираду хок шавад, Дилмурда бурун зи хок мемонад боз.
Рӯзе, ки ба дил муҳаббат оғоз кунӣ
Рӯзе, ки ба дил муҳаббат оғоз кунӣ, Бе болу паре ба арш парвоз кунӣ. Дар роҳи нишеби умр шав сарафроз, Пул нест ҷавонӣ, ки пасандоз кунӣ.
То ном физоӣ, нафси худро кам кун
То ном физоӣ, нафси худро кам кун, Одамгарӣ кун, валек бо одам кун. Мегуфт даравгаре ба ман вақти дарав: Чун хӯшаи гандум ба замин сар хам кун.
Ӯ кист ҷавон асту ҷавонӣ накунад?
Ӯ кист ҷавон асту ҷавонӣ накунад? Бо ҳусни ҷавонӣ дилситонӣ накунад? Ҳар кӣ зи хушиҳои ҷавонӣ дур аст, Беҳтар бувадо, ки зиндагонӣ накунад.
Бе ту дили ман барои ман зиндон аст,
Бе ту дили ман барои ман зиндон аст, Бе ту сари ман чун ду ҷави арзон аст. Ман зинда ҳанӯз, лек бе будани ту Ин хонаи холӣ ҳамчу гӯристон аст.
Ман ҷамъ кунам, туаш парешон созӣ
Ман ҷамъ кунам, туаш парешон созӣ, Обод кунам, ту боз вайрон созӣ. Бо ин ҳама бозию фиребу найранг, Эй умр, зи ман чӣ гуна инсон созӣ?