Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
НАҚШИ ДИГАР
Худовандо, диле дарё ба ман деҳ! Дар ӯ ишқе наҳангосо ба ман деҳ! Ҳарифонро бас омад қатрае чанд, Бигардон ҷому он дарё ба ман деҳ!
ҲАМЕША ДАР МИЁН
Н-омадагону рафтагон аз ду каронаи замон, Сӯи ту медаванд, ҳон, эй ту ҳамеша дар миён. Дар чамани ту мечарад оҳуи дашти осмон, Гирди сари ту мепарад бози сапеди
ДӮЗАХИ РӮҲ
Ман чӣ гӯям, ки касеро ба сухан ҳоҷат нест, Хуфтагонро ба саҳархонии ман ҳоҷат нест. Ин шабовехтагонро чӣ самар муждаи субҳ, Мурдаро арбадаи хобшикан ҳоҷат нест
ИН ИШҚ ЧӢ ИШҚ АСТ?
Ин ишқ чӣ ишқ аст, надонем, ки чун аст? Ақл асту ҷунун асту на ақл асту ҷунун аст. Фарзона чӣ дарёбаду девона чӣ донад, Аз мастии ин бода, ки ҳар рӯз фузун аст?
БАҲОРИ СӮГВОР
На лаб кушоядам аз гул, на дил кашад ба набид, Чӣ бе нишот баҳоре, ки бе рухи ту расид? Нишони доғи дили мост лолае, ки шукуфт, Ба сӯгвории зулфи ту ин бунафша
ДАР ФИТНАИ РАСТОХЕЗ
Канори амн куҷо, киштии шикаста куҷо? Куҷо гурезам аз ин ҷо, ба пои баста куҷо? Зи бому дар ҳама ҷо санги фитна меборад, Куҷо ба дар барамат, эй дили шикаста, к
ЛАЗЗАТИ ДАРЁ
Диле, ки дар ду ҷаҳон ҷуз ту ҳеч ёраш нест, Гараш ту ёр набошӣ, ҷаҳон ба кораш нест. Чунон зи лаззати дарё пур аст киштии мо, Ки бими вартаву андешаи канораш не
ГИРЯИ ЛАЙЛӢ
Чашми гирёни ту нозам, ҳол дигаргун бубин, Гиряи Лайлӣ канори бистари Маҷнун бубин. Барнатобид ин дили нозук ғами ҳиҷрони дӯст, Ё Раб, ин сабри каму он меҳнати
НОЗ ВА НӮШ
То хаёли дилкашат гул рехт дар оғӯши чашм, Сад баҳорам нақш зад бар пардаи гулпӯши чашм. Мардуми бегонаро ёрои дидори ту нест, Хуфтаӣ чун рӯшноӣ гарчи дар оғӯши
ОЙИНА ДАР ОЙИНА
Мужда бидеҳ, мужда бидеҳ, ёр писандид маро, Сояи ту бигаштаму бурд ба хуршед маро. Ҷону дилу дида манам, гиряи хандида манам, Ёри писандида манам, ёр писандид м
ОЙИНАИ ШИКАСТА
Биёед, биёед, ки ҷони дили мо рафт, Бигирйед, бигирйед, ки он хандакушо рафт. Бар ин хок бияфтед, ки он лола фурӯ рехт, Бар ин боғ бигирйед, ки он сарв фаро раф
ОВОЗИ БАЛАНД
Вақт аст, ки биншинию гесӯ бикушоӣ, То бо ту бигӯям ғами шабҳои ҷудоӣ. Базми ту маро металабад, омадам, эй ҷон, Ман ӯдаму аз сӯхтанам нест раҳоӣ.
ПАРВОЗИ ХОКИСТАР
Ба ҷуз боди саҳаргоҳӣ кӣ шуд дамсози хокистар? Кӣ ҳар дам мекушояд пардае аз рози хокистар? Ба пои шуъла рақсиданду хуш доманкашон рафтанд, Касе з-он ҷамъи даст
ДОСТОНЕ ДИГАР
Рӯи ту гуле зи бӯстоне дигар аст, Лаъли лабат аз гавҳари коне дигар аст. Дил додани орифон чунин саҳл магир, Аз ҳусни диловези ту оне дигар аст.
АЗАЛӢ
Чу шаб ба роҳи ту мондам, ки моҳи ман бошӣ, Чароғи хилвати ин ошиқи куҳан бошӣ. Ба сони сабза парешони саргузашти шабам, Наёмадӣ ту, ки маҳтоби ин чаман бошӣ.
БЕДОДИ ҲУМОЮН
Фитнаи чашми ту чандон раҳи бедод гирифт, Ки шикеби дили ман домани фарёд гирифт. Он ки ойинаи субҳу қадаҳи лола шикаст, Хоки шаб дар даҳани савсани озод гирифт
СИЛА
Бо ту як шаб бинишинему шаробе бихӯрем, Оташолуду ҷигарсӯхта обе бихӯрем. Дар канори ту биафтем чу гесӯи ту маст, Даст дар гарданат овехта тобе бихӯрем.
ҚАДРИ МАРД
Бигзар шабе ба хилвати ин ҳамнишини дард, То шарҳи он диҳам, ки ғамат бо дилам чӣ кард? Хун меравад нуҳуфта аз ин захми андарун, Мондам хамӯшу оҳ, ки фарёд дошт
ГИРЯИ ШАБОНА
Шаб омаду дили тангам ҳавои хона гирифт, Дубора гиряи бетоқатам баҳона гирифт. Шикеби дарди хамӯшонаам дубора шикаст, Дубора хирмани хокистарам забона гирифт.
БАЪД АЗ НИМО
Бо мани бекаси танҳошуда, ёро, ту бимон, Ҳама рафтанд аз ин хона, Худоро, ту бимон. Мани бебарги хазондида дигар рафтаниам, Ту ҳама бору барӣ, тозабаҳоро, ту би
ЛАБИ ХОМӮШ
Имшаб ба қиссаи дили ман гӯш мекунӣ, Фардо маро чу қисса фаромӯш мекунӣ. Ин зар ҳамеша дар садафи рӯзгор нест, Мегӯямат, вале ту куҷо гӯш мекунӣ?
ДАР КӮЧАСОРИ ШАБ
Дар ин сарои бекасӣ, касе ба дар намезанад, Ба дашти пурмалоли мо паранда пар намезанад. Яке зи шаб гирифтагон чароғ бар намекунад, Касе ба кӯчасори шаб дари са
БАҲОНА
Эй ишқ ҳама баҳона аз туст, Ман хомӯшам, ин тарона аз туст. Он бонги баланди субҳгоҳӣ В-ин замзамаи шабона аз туст.
ТУНГИ ҒУРУБ
Ёрӣ кун, эй нафас, ки дар ин гӯшаи қафас, Бонге бароварам зи дили хаста як нафас. Тунги ғурубу ҳавли биёбону роҳи дур, На партави ситораву на нолаи ҷарас.
ТАРОНА
То ту бо манӣ, замона бо ман аст, Бахту коми ҷовидона бо ман аст. Ту баҳори дилкашию ман чу боғ, Шӯру шавқи сад ҷавона бо ман аст.