Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
БА ПОЙДОРИИ ОН ИШҚИ САРБАЛАНД
Бувад, ки бори дигар бишнавам садои туро, Бибинам он рухи зебои дилкушои туро. Бигирам он сари зулфу ба рӯи дида ниҳам, Бибӯсам он сару чашмони дилрабои туро.
ДАР ҚАФАС
Эй бародар, азиз чун ту басест, Дар ҷаҳон ҳар касе азизи касест. Ҳаваси рӯзгор хорам кард, Рӯзгор асту ҳар дамаш ҳавасест.
ЧАРОҒИ СОИҚА
Ку пои он ки боз ба кӯи шумо расам? Он ҷо магар ба ёрии боди сабо расам? Ҷое, ки қосидони саҳар роҳ гум кунанд, Ман монда дар ғуруби биёбон куҷо расам?
ПИЖВОК
Дили шикастаи мо ҳамчу ойина пок аст, Баҳори дур(р) нашавад гум, агарчи дар хок аст. Зи чоки пираҳани Юсуф ошкоро шуд, Ки дасту дидаи покиза домани пок аст.
ГУЛАФШОНИ ХУН
Баландо сари мо, ки гар ғарқи хунаш, Бибинӣ, набинӣ ту ҳаргиз забунаш. Сарафроз бод он дарахти ҳумоюн, К-аз ин сарнагунӣ нашуд сарнагунаш.
ДАР ПАРДАИ ХУН
Баҳор омад, биё, то доди умри рафта бистонем, Ба пои сарви озодӣ сару дасте барафшонем. Ба аҳди гул забони савсани озод бикшоем, Ки мо худ дарди ин хун хӯрдани
БАР САРИ ОТАШИ ҒАМ
Оҳ, к-аз тоби дили сӯхта ҷон месӯзад, З-оташи дил чӣ бигӯям, ки забон месӯзад? Ё Раб, ин рахнаи дӯзах ба рухи мо кӣ кушуд, Ки замин дар табу тоб асту замон месӯ
ЁД ОР
Мо қиссаи дил ҷуз ба бари ёр набурдем В-аз ёр шикоят сӯи ағёр набурдем. Маълум нашуд сидқи дилу сирри муҳаббат, То ин сари савдозада бар дор набурдем.
ЗИНДАВОР
Чӣ ғариб мондӣ, эй дил? На ғаме, на ғамгусоре, На ба интизори ёре, на ба ёри интизоре. Ғам агар ба кӯҳ гӯям бигурезаду бирезад, Ки дигар ба ин гаронӣ натавон ка
ШАБЕХУН
Бирасон бода, ки ғам рӯй намуд, эй соқӣ! Ин шабехуни бало боз чӣ буд, эй соқӣ?! Ҳолиё, нақши дили мост дар ойинаи ҷом, То чӣ ранг оварад ин чархи кабуд, эй соқӣ
ХУНБАҲО
Эй дӯст, шод бош, ки шодӣ сазои туст, Ин ганҷ музди тоқати ранҷозмои туст. Субҳи умеду партави дидору базми меҳр, Эй дил, биё, ки ин ҳама аҷри вафои туст.
МУЖДАИ ОЗОДӢ
Боғбон муждаи гул мешунавам аз чаманат, Қосидак ку, ки саломе бирасонад зи манат? Вақти он аст, ки бо нағмаи мурғони саҳар, Пару боле бикушоӣ ба ҳавои Ватанат.
ДИЛЕ ДАР ОТАШ
Чӣ ғам дорад зи хомӯшӣ даруни шуълапарвардам, Ки сад хуршед оташбурда аз хокистари сардам? Ба бодам додию шодӣ, биё, эй шаб тамошо кун, Ки дашти осмон дарёи ота
ЗИНДОНИ ШАБИ ЯЛДО
Чанд ин шабу хомӯшӣ? Вақт аст, ки бархезам В-ин оташи хандонро бо субҳ барангезам. Гар сӯхтанам бояд, афрӯхтанам бояд, Эй ишқ, бизан дар ман, к-аз шуъла напарҳе
ИНТИЗОР
Хаёли омаданат дишабам ба сар мезад, Наёмадӣ, ки бинӣ дилам чӣ пар мезад? Ба хоб рафтаму нилуфаре бар об шукуфт, Хаёли рӯи ту нақше ба чашми тар мезад.
ҲИСОР
Эй ошиқон, эй ошиқон, паймонаҳо пурхун кунед В-аз хуни дил чун лолаҳо рухсораҳо гулгун кунед. Омад яке оташсавор, берун ҷаҳид аз ин ҳисор, То бардамад хуршеди н
НАҚШИ ДИГАР
Худовандо, диле дарё ба ман деҳ! Дар ӯ ишқе наҳангосо ба ман деҳ! Ҳарифонро бас омад қатрае чанд, Бигардон ҷому он дарё ба ман деҳ!
ҲАМЕША ДАР МИЁН
Н-омадагону рафтагон аз ду каронаи замон, Сӯи ту медаванд, ҳон, эй ту ҳамеша дар миён. Дар чамани ту мечарад оҳуи дашти осмон, Гирди сари ту мепарад бози сапеди
ДӮЗАХИ РӮҲ
Ман чӣ гӯям, ки касеро ба сухан ҳоҷат нест, Хуфтагонро ба саҳархонии ман ҳоҷат нест. Ин шабовехтагонро чӣ самар муждаи субҳ, Мурдаро арбадаи хобшикан ҳоҷат нест
ИН ИШҚ ЧӢ ИШҚ АСТ?
Ин ишқ чӣ ишқ аст, надонем, ки чун аст? Ақл асту ҷунун асту на ақл асту ҷунун аст. Фарзона чӣ дарёбаду девона чӣ донад, Аз мастии ин бода, ки ҳар рӯз фузун аст?
БАҲОРИ СӮГВОР
На лаб кушоядам аз гул, на дил кашад ба набид, Чӣ бе нишот баҳоре, ки бе рухи ту расид? Нишони доғи дили мост лолае, ки шукуфт, Ба сӯгвории зулфи ту ин бунафша
ДАР ФИТНАИ РАСТОХЕЗ
Канори амн куҷо, киштии шикаста куҷо? Куҷо гурезам аз ин ҷо, ба пои баста куҷо? Зи бому дар ҳама ҷо санги фитна меборад, Куҷо ба дар барамат, эй дили шикаста, к
ЛАЗЗАТИ ДАРЁ
Диле, ки дар ду ҷаҳон ҷуз ту ҳеч ёраш нест, Гараш ту ёр набошӣ, ҷаҳон ба кораш нест. Чунон зи лаззати дарё пур аст киштии мо, Ки бими вартаву андешаи канораш не
ГИРЯИ ЛАЙЛӢ
Чашми гирёни ту нозам, ҳол дигаргун бубин, Гиряи Лайлӣ канори бистари Маҷнун бубин. Барнатобид ин дили нозук ғами ҳиҷрони дӯст, Ё Раб, ин сабри каму он меҳнати
НОЗ ВА НӮШ
То хаёли дилкашат гул рехт дар оғӯши чашм, Сад баҳорам нақш зад бар пардаи гулпӯши чашм. Мардуми бегонаро ёрои дидори ту нест, Хуфтаӣ чун рӯшноӣ гарчи дар оғӯши