Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ин чашм хумор омада, к-аз аҳди аласт
Ин чашм хумор омада, к-аз аҳди аласт, В-ин лаб, ки кунад ба бӯсае олам маст, В-ин зулфи парешон, ки диҳад даҳр ба бод, Гар бар қалам орӣ, мутаолӣ шеър аст.
Дар кӯйи ту дил дар ба дарам мебинад
Дар кӯйи ту дил дар ба дарам мебинад, Ҳар лаҳза ба ишқи дигарам мебинад. Оё ба қалам ҳусни ту тасвир шавад, Он сон, ки варо чашми сарам мебинад?!
Ин шохаи гул, ки зебиши ҳар чаман аст
Ин шохаи гул, ки зебиши ҳар чаман аст, Гарчист гулафшон, на чу ту гулбадан аст. Чашмак задамат, ки, ёр, аз туст ҷавоб, Чун посухи ҳар ситора чашмак задан аст.
Эй духтари ширин, ки гирифтӣ ту ҳиҷоб
Эй духтари ширин, ки гирифтӣ ту ҳиҷоб, То пӯшӣ анори лабу рӯйи чу гулоб. Донӣ, ки ҳазору анд соле з-ин пеш, Момои ту зист бо рухи бозу савоб?!
Ҳар домани тар хушк барояд аз об
Ҳар домани тар хушк барояд аз об, Ку фарқи савобу гунаҳ акнун, дарёб! Аз гардиши дунё-т бигардам, ки Худо, Он ҳар чи гунаҳ буд, шуд имрӯз савоб.
Аз нӯши лабат чӣ гӯяму чашми ба хоб
Аз нӯши лабат чӣ гӯяму чашми ба хоб, Аз чеҳра, ки шаб ханда занад бар маҳтоб. Он гаҳ ки дар ойина ту рух мебинӣ, Дил бошад агар ойинаро, мешавад об.
Ҳикояти ҳуққабози моҳир ва либоси ноаёни ӯ
Ҳуққабозе чира дар сомони Шарқ Буд дар баҳри фиреби халқ ғарқ. Тездасту чобуку ҳушёр буд, Хушбаёну пухта дар гуфтор буд.
Чун сухан бисёр шуд, гум шуд ҳадаф
Чун сухан бисёр шуд, гум шуд ҳадаф, Ҳафт шафтолу беҳ аз ҳафтод шаф.
Нур роҳи зиндагиро раҳбар аст
Нур роҳи зиндагиро раҳбар аст, Неъмати олӣ, атои акбар аст. Бахшишу эҳсони раббонист нур, Маншаи хайру фаровонист нур.
Ҳикояти Худо пиндоштани ятим марди сахиро
Побараҳна кӯдаке хору ятим, Қалби ӯ аз дарди маҳрумӣ дуним, Пойҳо аз сахтии сармо карахт, Бо либосе пур зи пина, лахт-лахт,
Рӯзӣ зи заифон набарад ҳеҷ инсон
Рӯзӣ зи заифон набарад ҳеҷ инсон, То ҳаст зи одамӣ варо ному нишон. Мардӣ набувад дона зи мӯре бурдан, Мардӣ ту агар, луқма зи шере биситон.
Имрӯз, ки бо фалак бувад овезам
Имрӯз, ки бо фалак бувад овезам, Шояд ки пагаҳ ба хоки тар омезам. Ҳоло ки маро мағз бувад дар дилу ҷон, Як дона ба хок афтаму сад сар хезам.
Арбоби замонро дилу ҷон меошуфт
Арбоби замонро дилу ҷон меошуфт, Он гаҳ ки маро сухан ба ҳақ мешуд ҷуфт. Ман сидқи ният аз қалам омӯхтаам, К-он сар ба буриш доду вале ҳарфаш гуфт.
Бораи кӯҳ пайкари Яғноб
Бораи кӯҳ пайкари Яғноб, Лолаи дашт соғари Яғноб, Бӯйи ҳулбӯ ба мушк мебезанд, Дар фазои муаттари Яғноб.
Мардуми тоҷик дорад ошён дар кӯҳсор
Мардуми тоҷик дорад ошён дар кӯҳсор, Кӯҳ бар ҳастии ӯ умре асар бинмудааст. Маънии тоҷик бошад мардумони тоҷдор, Кӯҳсори хешро ӯ тоҷи сар бинмудааст.
Хостам гӯям: "Шаби ялдо муборак, дӯстон!
Хостам гӯям: "Шаби ялдо муборак, дӯстон!", Рӯйи Қобилҷон ба пеши рӯям омад, чун кунам? Гар ниҳон дорам ғамаш, тарсам, ки дил тангӣ кунад, Гар кашам фарёд, мета
Рафт Султонмуроди Одина
Рафт Султонмуроди Одина, Беғараз, беғубор, бекина. Аз сари кӯҳи Хонақо бигзашт, Бе асо, бе таноб, бе зина.
Достони мевафурӯш ва рӯбоҳ
Мевафурӯше, ки Яман ҷош буд, Рӯбаҳаке хозини колош буд. Чашми адаб бар сари раҳ доштӣ, Кулбаи баққол нигаҳ доштӣ.
Достони Фаридун бо оҳу
Субҳдаме бо ду-се аҳли дарун Рафт Фаридун ба тамошо бурун. Чун ба шикор омад дар марғзор, Оҳу-яке дид Фаридуншикор.
Достони пири хиштзан
Дар тарафи Шом яке пир буд, Чун парӣ аз халқ тарафгир буд. Пираҳани худ зи гиё бофтӣ, Хишт задӣ, рӯзӣ аз он ёфтӣ.
Достони пиразан бо султон Санҷар
Пиразанеро ситаме даргирифт, Даст зад домани Санҷар гирифт, К-эй малик, озарми ту кам дидаам, В-аз ту ҳамасола ситам дидаам.
Ҷавонмардию лутф аст одамият
Ҷавонмардию лутф аст одамият, Ҳамин нақши ҳаюлоӣ мапиндор! Чу инсонро набошад фазлу эҳсон, Чӣ фарқ аз одамӣ то нақши девор?!
Ҳикоёти Сулаймон бо деҳқон
Рӯзе аз он ҷо, ки фароғӣ расид, Боди Сулаймон ба чароғе расид. Мамлакаташ рахт ба саҳро ниҳод, Тахт бар ин тахтаи мино ниҳод.
Ҳикояти Нӯшервон бо вазири худ
Сайдкунон маркаби Нӯширвон Дур шуд аз кавкабаи хусравон. Мунис хусрав шуда дастур бас, Хусраву дастур дигар ҳеч кас.
Бартарин сухани манзум аз Мансур
Чунки насахта сухани сарсарӣ, Ҳаст бари гавҳариён гавҳарӣ. Нукта нигоҳ дор, бибин, чун бувад Нукта, ки санҷидаву мавзун бувад.