Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҷунбиши аввал, ки қалам баргирифт
Ҷунбиши аввал, ки қалам баргирифт, Ҳарфи нахустин зи сухан даргирифт. Пардаи хилват чу барандохтанд, Ҷилвати аввал ба сухан сохтанд.
Кунун, ки бар кафи гул ҷоми бодаи соф аст
Кунун, ки бар кафи гул ҷоми бодаи соф аст, Ба сад ҳазор забон булбулаш дар авсоф аст. Бихоҳ дафтари ашъору роҳи саҳро гир, Чӣ вақти мадрасаву баҳси кашфи «Кашшо
Саҳни бустон завқбахшу суҳбати ёрон хуш аст
Саҳни бустон завқбахшу суҳбати ёрон хуш аст, Вақти гул хуш бод, к-аз вай вақти майхорон хуш аст. Аз сабо ҳар дам машоми ҷони мо хуш мешавад, Оре, оре, тиби анфо
Ҳоли дил бо ту гуфтанам ҳавас аст
Ҳоли дил бо ту гуфтанам ҳавас аст, Хабари дил шунуфтанам ҳавас аст. Тамаъи хом бин, ки қиссаи фош Аз рақибон ниҳуфтанам ҳавас аст.
Агарчи бода фараҳбахшу бод гулбез аст
Агарчи бода фараҳбахшу бод гулбез аст, Ба бонги чанг махур май, ки муҳтасиб тез аст. Суроҳиеву ҳарифе гарат бо чанг афтад„ Ба ақл нӯш, ки айём фитнаангез аст.
Тарсам, ки ман бимираму ғам бепадар шавад
Тарсам, ки ман бимираму ғам бепадар шавад, Ин тифли нозпарвари ман дарбадар шавад.
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш, Дил пора кард теғи нигоҳаш.
Халқ бар шеъри тару бар гармии дидори ӯ,
Халқ бар шеъри тару бар гармии дидори ӯ, Чун ба иқлими Ватан бисёр одат карда буд. Ҳар куҷо ки буд Турсунзода Мирзо, халқ буд, Ҳар куҷое халқ буд, Мирзои Турсун
Чун ниҳод, Мирзои Турсунзода бар Ашт, пои худ
Чун ниҳод, Мирзои Турсунзода бар Ашт, пои худ, Баҳри истиқболи шоир, хест халқ аз ҷои худ, Хонда ҳар як шеъри ӯ бо шеваи буррои худ, Шодӣ мекарданд ҳама з-ин бу
Раҳ гирифтанд аз Хуҷанди бостонам ҳафту ҳашт
Раҳ гирифтанд аз Хуҷанди бостонам ҳафту ҳашт, Шоирони халқиву маҳбуби мо бо роҳи дашт, Аз Зарафшону Душанбеву Ҳисору мулки Рашт, Ҳамраҳи Мирзои Турсунзода, Боқӣ
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар, Пас макун аз оташи сӯзон ҳазар! Сӯхтан пӯлоду оҳан офарад, Аз шароре тоза гулхан офарад.
Дар ин дунё агар танҳо барои хеш мезистам
Дар ин дунё агар танҳо барои хеш мезистам Ва аз неку бади он мегузаштам чашм пӯшида. Зи рӯи хор не, аз рӯи сабза роҳ мерафтам, Ба ҷои оби сарди ҷӯй шири гарм нӯ
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Эй лабат лаълу қадат сарву рухат лола барин
Эй лабат лаълу қадат сарву рухат лола барин, Зада хат гирди рухат халқа ба маҳ ҳола барин. Шудаӣ воқифам аз камбағалӣ, варна чаро, Нест имсол ба ман меҳри ту
Нафси худро куш, ҷаҳонро зинда кун
Нафси худро куш, ҷаҳонро зинда кун, Хоҷаро куштаст, ӯро банда кун Бут шикастан саҳл бошад, нек саҳл, Саҳл дидан нафсро ҷаҳл аст, ҷаҳл.
Аввал ту бубин қалби касеро нашикасти!?
Аввал ту бубин қалби касеро нашикасти!? Ин гуна чаро дар паи исботи Худоем, Ҳамсояи мо гушнаву мо сер бихобем Дар хилқати мо розу муаммои Худо чист?
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо Бе ту кардам хато, Ситораи ман.
Алминнату лиллаҳ, ки дари майкада боз аст
Алминнату лиллаҳ, ки дари майкада боз аст, З-он рӯ, ки маро бар дари ӯ рӯйи ниёз аст. Хумҳо ҳама дар ҷӯшу хурӯшанд зи мастӣ В-он май, ки дар он ҷост, ҳақиқат, н
Боғи маро чӣ ҳоҷати сарву санавбар аст?
Боғи маро чӣ ҳоҷати сарву санавбар аст? Шамшоди хонапарварири мо аз кӣ камтар аст? Эй нозанинписар, ту чӣ мазҳаб гирифтаӣ, К-ат хуни мо ҳалолтар аз шири модар а
Бе меҳри рухат рӯзи маро нур намондаст
Бе меҳри рухат рӯзи маро нур намондаст В-аз умр маро ҷуз шаби дайҷур намондаст. Ҳангоми видои ту зи бас гиря, ки кардам, Дур аз рухи ту чашми маро нур намондаст
Биё, ки қасри амал сахт сустбунёд аст
Биё, ки қасри амал сахт сустбунёд аст, Биёр бода, ки бунёди умр бар бод аст. Ғуломи ҳиммати онам, ки зери чархи кабуд Зи ҳар чӣ ранги тааллуқ пазирад, озод аст.
То сари зулфи ту дар дасти насим афтодаст
То сари зулфи ту дар дасти насим афтодаст, Дили савдозада аз ғусса дуним афтодаст. Чашми ҷодуи ту худ айни саводи сеҳр аст, Лекин ин ҳаст, ки ин нусха сақим афт
Бирав ба кори худ, эй воиз, ин чӣ фарёд аст?
Бирав ба кори худ, эй воиз, ин чӣ фарёд аст? Маро фитод дил аз раҳ, туро чӣ афтодаст? Миёни ӯ, ки Худо офаридааст аз ҳеч, Дақиқаест, ки ҳеч офарида накшодаст.
Равоқи манзари чашми ман остонаи туст
Равоқи манзари чашми ман остонаи туст, Карам намову фуруд о, ки хона хонаи туст. Ба лутфи холу хат аз орифон рабудӣ дил, Латифаҳои аҷаб зери дому донаи туст.
Хилватгузидаро ба тамошо чӣ ҳоҷат аст?
Хилватгузидаро ба тамошо чӣ ҳоҷат аст? Чун кӯи дӯст ҳаст, ба саҳро чӣ ҳоҷат аст? Ҷоно, ба ҳоҷате, ки туро ҳаст, бо Худой, К-охир, даме бипурс, ки моро чӣ ҳоҷат