Эй лабат лаълу қадат сарву рухат лола барин
Эй лабат лаълу қадат сарву рухат лола барин,
Зада хат гирди рухат халқа ба маҳ ҳола барин.
Шудаӣ воқифам аз камбағалӣ, варна чаро,
Нест имсол ба ман меҳри ту ҳарсола барин?
Чӣ кунӣ каттагӣ аз пушти рақибон бо ман,
Чӣ парӣ аз сари мех ин ҳама гӯсола барин?
Ба сафедӣ танат, эй он, ки гарав бурда зи барф,
Бе ту хуни дилам аз дида чакад жола барин.
Чанд дар пойи ту чун обила cap монда рақиб?
Чанд бусида лаби лаъли ту табхола барин?
Гоҳ анбори висоли ту шикофад чун муш,
Гоҳ бодоми ту лесад сари гӯсола барин.
Доғ бар сина менеҳ ин қадарам, варна зи оҳ,
Мекашам гирди ту оташ хати ҷаввола барин.
Гардам аз нози ту з-он пас ба канорат гирам,
Набувад аз пайи дандона, бигу, мола барин?
Тамаъи дӯстии ман макун, эй маҳ, зи рақиб,
Меҳрубонтар набувад амма ба кас хола барин.
Қадри деринагӣ андеша намо, гарчи бувад,
Банда бар ишқи ту савдогари бекола барин.
Насазад даъвии Фитрат ба ту дар боби сухан,
Лоақал шеъри ту, Шоҳин, набувад Вола барин.