Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
ҲАР КАСЕ ГӮЯД – ЛУМУМБА…
Боз меояд садои кундаю занҷир ҳам, Боз меояд садоҳои туфангу тир ҳам. Боз ҷаллодони имрӯза табар бардоштанд Боз теғи хунфишонро бар гулу бигзоштанд.
САВГАНД
Солҳои сол мегуфтанд мардум, ки: ба мо Бахту шодӣ мерасад
АФРИҚО!
Кӣ намедонад, ки Африқо куҷост, Дар сари ин қитъа аз чӣ моҷарост. Аз чӣ дар он ҷо бувад одамкушӣ, Аз чӣ сӯзон аст он дар оташе.
РӮДИ КӮҲӢ
Нишастам дар лаби дарёи кӯҳӣ, Ба худ ман ёфтам маъвои кӯҳӣ. Сараш бар санг мезад рӯди кӯҳӣ, Ба доман чанг мезад рӯди кӯҳӣ.
ДУРАХШОН ҚУЛЛАҲО
Дар миёни кӯҳсоронам, рафиқ! Дар баландӣ ошён монам, рафиқ! Бо ғизоли кӯҳсорон ҳамсарам, Бо уқобон менишинам, мепарам.
НАЗМРО ЁД КАРДАМ
Мерасад аз ҳар тараф мактуб, телефон, телеграмм, Шаҳри Душанбе, ба Мирзои азизу муҳтарам! «Зуд бифристон мақола, тоқати мо тоқ шуд, Журнали мо, ё газети мо ба ӯ
ҲАЗАР КУН!
Шунидӣ, дӯст, овози Глезос, Нидои тезпарвози Глезос?! Гирифт овози он рӯи ҷаҳонро, Ба по хезонд ҳар пиру ҷавонро.
МАРҲАБО
Духтари ӯзбек, моро гӯш кун! Дигаронро андаке хомӯш кун. Гӯш кун! Гапҳои мо беҳуда нест, Ин садоҳои дили осуда нест.
«МАН БО ДУХТАРЕ ВОХУРДАМ»
Суруди Саид Дидам ҷамоле, Абрӯҳилоле, Дар зери чашмаш
БА МУОСИРИ БУЗУРГ
Владимир Маяковский! Чӣ фахр аст ба мо, Ки Шумо, шоири маҳбуб, муосир ҳастед. Дар раҳи партияю манфиати халқ Шумо
СИТОРА НАЗДИК
Ҷонон, ба ҷустуҷӯят рафтам ба кӯҳи Помир, Пайваста кӯҳсорон буданд мисли занҷир, Дар рӯи қуллаҳояш, дар боми хушҳавояш Бо маҳ шудам ҳамоғӯш, бо осмон гулугир.
ҲАЛҚАИ ЗАРРИН
Ҳалқаи заррин ба оби рӯд рафт, Ранги шодӣ аз рухи масъуд рафт. Дилбари мо оббозӣ менамуд, Дар миёни об бозӣ менамуд.
ДУ СОҲИЛ
Дар ҷануби Тоҷикистон, сарҳади хоки диёр, Дар ҳамон ҷое, ки соҳил буд моро интизор – Бо хурӯши мавҷборон рӯди Омӯ мегузашт, Рег дар домони худ ин сӯву он сӯ мег
ЛИМУ
Агар ҷониби Вахш афтад гузорат, Назар кун ба он водии дӯстдорат, Ба афзудани сарвати бешуморат, Ба нашъунамои тавоно диёрат…
«МУҲОҶИР»
Сари сарчашма рафтам ман ба вахте, Ба оби дида биншондам дарахте. Шамол омад, дарахтам решакан шуд, Мани мискин надорам ҳеҷ бахте.
ОБХЕЗ
Кишвари тоҷик дорад кӯҳҳои сарбаланд, Обҳои шӯх дорад, чашмаҳои дилписанд. Абрҳо вақте ки дар болояшон ғун мешаванд, Кӯҳҳо аз барфу аз борон дигаргун мешаванд.
ХАЁЛИ РӮИ ТУ
Муҳаббате, ки ба дил ошёна мемонад, Ба мисли номи накӯ ҷовидона мемонад. Даме ки мешавӣ, эй дӯст, аз назар ғоиб, Хаёли рӯи ту моро нишона мемонад.
ТО БА КАЙ
То ба кай пинҳон кунам дарди дили бечораро, То ба кай аз ашки сӯзон тар кунам рухсораро. Аз гулистони муҳаббат то расад бӯи вафо, Аз сари кӯяш накандам дидаи на
ЧАРОҒҲОИ ВАТАН
Пас аз чанд рӯзу шаби роҳ рафтан, Пас аз интизорию шабҳо нахуфтан, Пас аз қисса бишнидан, афсона гуфтан, Пас аз кӯҳу талҳо, дараҳо гузаштан,
ҚИССАИ МАШҲУР
Дар мулки Панҷоб, Дар шаҳри Лоҳур Ин қиссаи мо Гардида машҳур:
ЧАШМҲО
Чашмҳо будаанд гуногун: Баъзе ҷодугаранду пурафсун. Ҳилаомӯз, шайтанатомӯз, Беамон, хонумони одамсӯз.
МАН АЗ ШАРҚИ ОЗОД
Чаро ин қадар, дӯст, ошуфтаӣ, Чу ҳарфи зарурии ногуфтаӣ? Чаро мекунӣ бетаваққуф нигоҳ Ба сӯям ту бо пурҳасад чашмҳо?
СУРУДИ СУЛҲ
Менависам ман суруди сулҳро бо хуни дил, Бо тапиданҳои беороми рӯзафзуни дил, То яроқи тез гардида ба дасти дӯстон, Ҷангҷӯёнро кунад шармандаи рӯи ҷаҳон,
БА БАРОДАРОНИ ҚАЗОҚ
Шеърхонӣ ба рӯзҳои тӯй Расми дерин шудаст дар ҳар кӯй. Месуруданд солҳои сол Шоирон дар умеди нек-иқбол.
ДУ ДАСТРӮМОЛ
Гирифтам дастрӯмоле, ки аз гул буд нозуктар, Муаттар мисли гулҳои дарахтони самаровар, Ба монанди дили софе, ки мебахшад туро дилбар, Зи дасти духтаре, к-ӯ шуд