Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
ЗАН БОШАД МУДОМ
Баҳр агар тӯфон кунад, гӯянд: – Кори офтоб, Бод агар исён кунад, гӯянд: – Кори офтоб. Абр агар борону барф орад, гуноҳи офтоб, Жолаи чун санг агар борад, гуноҳи
МОДАРАМ
Тифл мондам аз ту, модар, рӯи ту дар ёд нест, Қомати ту, чашми ту, абрӯи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чунки то имрӯз, модар, кӯи
ДАР БОЗОРИ КИТОБ
Ба бозори китоб афтод рӯзе Гузори шоири дар тобу сӯзе. Умеде дошт, ки бинад китобаш, Китоберо, ки бурд аз дида хобаш.
БЕТАРАФ
Дар Женева субҳ ояд бетараф, Рӯз чашмашро кушояд бетараф, Офтоб аз дар дарояд бетараф, Хонаро равшан намояд бетараф.
ЯК НИГОҲ
Ҷустуҷӯ кардам каломи рехта, То барам сӯяш паёми рехта. То ки он шоистаи номаш бувад, Чун қиёми бода дар ҷомаш бувад.
ОФАРИН, ДИЛ!
Офарин, дил, занги аввалро надодастӣ ҳанӯз, Дар мақомат бе танаффус истодастӣ ҳанӯз, Мехурӣ ғамҳои оламрову шод астӣ ҳанӯз, Андаруни оташӣ, оҳанниҳодастӣ ҳанӯз.
БА РАСУЛ ҒАМЗАТОВ
Ман ба Доғистони ту бе шишаю ҷом омадам, Гарчи аз Помир чун авлоди Хайём омадам. Аз сари кӯҳи баланди Тоҷикистон парзанон Бо тақозои дилу таҳрики айём омадам.
РӮДИ МАН
Рӯди ман, олам дигар шуд, ту ҳамон астӣ, ҳамон, Сарзаминат пурсамар шуд, ту ҳамон астӣ, ҳамон,
ТАРОНАИ РӮД
Рӯди кӯҳӣ, ту сароӣ ба ҳавои дили ман, Ҷӯр созӣ нафасатро ба садои дили ман. Шӯр дар сина ниҳон, рақскунон мегузарӣ, Огаҳ астӣ магар аз дарду давои дили ман?
ТИРУКАМОН
Дирӯз баъди борон тирукамон баромад, Байроқи навбаҳорон партавфишон баромад. Аз қатраҳои борон дар офтоби тобон Рухсора тар намуда, абрӯкамон баромад.
ТОК ВА ЗАМИН
Боғбон токи ҷавонро ба буридан сар кард, Шираи ток чу ашке ба чакидан сар кард. Синаи хок – дили модари деринаи мо – Чун дили дардкашида ба тапидан сар кард.
ЗАМИН
Дар фазо парвоз кардам гарчи аз рӯи замин, Чашмро аммо намекандам ман аз сӯи замин. Бо ситора ҳамнишин, бо моҳ гаштам ҳамнафас, Лек будам сархушу сармаст аз бӯи
ТИРАМОҲ
Шуҳрати бисёр дорад тирамоҳ, Номи лангардор дорад тирамоҳ. Дасти боло, рӯи хандон, чашми сер, Домани пурбор дорад тирамоҳ.
БО ЧАШМИ ТУ
Обрӯи ишқро чашми ту бардорад баланд, Фитнаи ағёрро мардона нанмояд писанд. Чашмро, эй ҷони ман, аз сӯи ман ҳаргиз макан, Чунки дорад ҳар нигоҳи дӯст як дунёи п
ГАРДИ РОҲ
Гарди роҳ овардаӣ ту дар сари мижгони худ, Кулфати шабҳои ноором дар чашмони худ. Ҳазлро партофта, гӯё ки дар аснои роҳ Кардаӣ хомӯшии бисёрро сомони худ.
ҚАСДИ ПАҲЛӮИ ОФТОБ КУНЕМ
Гуфта буд як рафиқ аз Найроб, Ки «Шабе гар бубиниам дар хоб, Дар сари хатти устувоям ман, Сару по аз миён ҷудоям ман.
ДИЛ БАРНАГАШТ
Тоҷиконро Украина интизорӣ мекашид, Интизорӣ аз камоли дӯстдорӣ мекашид, Кӯчаву боғаш нафасҳои баҳорӣ мекашид, Сабза ҳам нақши гилеми ёдгорӣ мекашид.
БАРНО ЙИГИТ
Ба Ғафур Ғулом Шастсола шоири маҳбуби мо, Дӯсти ҷонӣ, рафиқи хуби мо. Мо ғуломи табъи пурҷӯши туем,
ОБ ҲАМ ДАРЁ ШУДАСТ
Хостам хомӯш як ҷое, нашуд, Шеър бинвисам ба танҳоӣ, нашуд. Кунҷи танҳоӣ диламро танг кард, Сатрҳои назмро беранг кард.
ОБИ ДУШАНБЕ
Аз кӯҳи баланд аст равон оби Душанбе, Тар карда лаби ташналабон оби Душанбе. Ҳарчанд, ки ҷорист ба сад асру замонҳо, Бо ёди Ватан монда ҷавон оби Душанбе!
ҲАМИН КОФИСТ
Туро сад бор гуфтам, ки ғуломат ман, ҳамин кофист, Фидои як каломат, як саломат ман, ҳамин кофист.
ДАСТИ МОДАР
Бо ҳамон дасте, ки чодар сӯхтӣ, Гулхани шаъну шараф афрӯхтӣ, Бо ҳамон дасте, ки боғ оростӣ, Кишвари гул-гул шукуфон хостӣ,
ТАРОНАИ ИШҚ
Шоири бе ишқ мурғи бе пар аст, Беҳарорат моҳу беҷон пайкар аст. Шоиронро ишқ Ҳотам мекунад, Сарбаланди рӯи олам мекунад.
ДАРАХТИ БУЛУТ
Ҳафтсадсола як дарахти булут Асрҳо боз кардааст сукут. Шоху баргаш ҳанӯз ҳам сабз аст, Шира дар тан, ҳаёт дар қабз аст.
НОНУ НАМАК
Ба пеши чашм хандон духтарак буд, Ба дасти духтарак нону намак буд. Ба чашми ҳар яки мо чашм афтод, Ду чашми софтар аз яшм афтод.