Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Аз юмни ишқ сураи Юсуф, ба ҳукми нас,
Аз юмни ишқ сураи Юсуф, ба ҳукми нас, Шуд дар миёни ҷумла сувар аҳсан-ал-қисас. Аз раҳ чунон ба ишқ, ки набвад хабар туро, Аз сахтии азоиму осонии рахас.
Эй дил, матоъи ҷон ба лаби лаъли ёр бахш,
Эй дил, матоъи ҷон ба лаби лаъли ёр бахш, Нақди хирад ба ҷоми майи хушгувор бахш. Овард бод бӯи баҳор аз чаман, чу гул Авроқи илму фазл ба боди баҳор бахш.
Додӣ зи лутф хӯе маро бо висоли хеш,
Додӣ зи лутф хӯе маро бо висоли хеш, В-онгаҳ нуҳуфтӣ аз назари ман ҷамоли хеш. Шукри Худойро натавонӣ, ки як нафас, Пайванди хотирам бубарӣ аз хаёли хеш.
Ҷону дил пайванд кун бо ёри бемонанди хеш,
Ҷону дил пайванд кун бо ёри бемонанди хеш, Ҳарчи ғайр аз ишқи ӯ банд аст бигсил банди хеш. Ӯ ба зоти худ ғании мутлақ омад, лек нест Дар зуҳури ин ғано муҳтоҷи
Он ки бар хайли бутон сохт Худо подшаҳаш,
Он ки бар хайли бутон сохт Худо подшаҳаш, Сурмаи аҳли назар бод ғубори сипаҳаш. Шармсорам, ки чу ояд ба сарам қосиди ӯ, Барнаёяд зи танам ҷон, ки фишонам ба раҳ
Нишастӣ дур аз ин муштоқи маҳҷур,
Нишастӣ дур аз ин муштоқи маҳҷур, Ки натвон моҳро дидан ҷуз аз дур. Сулаймонӣ туву лаъли ту хотам, Хатат бар гирди хотам анбарин мӯр.
Макун дар куштанам з-ин беш тақсир,
Макун дар куштанам з-ин беш тақсир, Чу ман мурдам зи ғам, дигар чӣ тадбир. Шуда доми ҷунун рӯи ту бар халқ Бар он дар зулфи ту аз мушк занҷир.
Кори ман омад ба ҷон аз ёри дур,
Кори ман омад ба ҷон аз ёри дур, Нест ҷон додан чунон аз кори дур. Ин ки гӯӣ, чунӣ аз ғам? Чун бувад Тан зи ҷон танҳо, дил аз дилдор дур?
Зиҳӣ нури ту аз ҳар зарра зоҳир,
Зиҳӣ нури ту аз ҳар зарра зоҳир, Камоли ваҳдати зоти ту – қоҳир. Туӣ аввал, туӣ охир, валекин, На аввал бошадат пайдо, на охир.
Агар парда бархезад аз рӯи кор,
Агар парда бархезад аз рӯи кор, Набинӣ дар он парда ҷуз рӯи ёр. Бидонӣ чу зоҳир шавад пардагӣ, Ки ҳам парда ӯ буду ҳам пардадор.
Гар ҳамчу уд ҷо диҳадам ёр дар канор,
Гар ҳамчу уд ҷо диҳадам ёр дар канор, Аз дасти ӯ кунам бари ӯ нолаҳои зор. Гӯям ба ӯ, ки: «эй ба сарангушти марҳамат Бигрифта набзи музтарибамро табибвор».
Шамт барқон ялваҳу ли-л-асрор,
Шамт барқон ялваҳу ли-л-асрор, Кода ямҳу бириқату-л-анвор. Оташе тофт аз навоҳии Тур, Дил ба он сӯ шитофт Мӯсивор.
«Маънал вуҷуди фи-сувари-л-кавн қад зуҳар,
«Маънал вуҷуди фи-сувари-л-кавн қад зуҳар, Мо зарра сирр-и-ваҳдатиҳу касрат-ус-сувар». Нури вуҷуд меҳру ҳақоиқ маҳанд, аз ин Бишнос маънии ҷамеъ-ул-шамс ва-л-қа
Биё, ки хастадилонро туӣ маъози маъоз,
Биё, ки хастадилонро туӣ маъози маъоз, Биё, ки ҳукми туро нест монеъе зи нифоз. Мадеҳ ғурур ба лаззоти хулдам, эй зоҳид, Ки нест ҷуз ба аламҳои ишқам истилзоз.
Ҳар кас, ки суди чеҳра ба роҳи ту суд кард,
Ҳар кас, ки суди чеҳра ба роҳи ту суд кард, Дар рӯи ту ҷамоли азалро суҷуд кард. Мискин фақеҳ гӯши ишоратшунав надошт, Манъи самоу замзамаи чангу руд кард.
Хабари омадани ёр дилам хуррам кард,
Хабари омадани ёр дилам хуррам кард, Лек ноомаданаш айши маро барҳам кард. Шодие нест, ки сад гуна ғамаш нест зи пай, Эй хуш он кас, ки дар ин ғамкада хӯ бо ғам
Рафтиву дил зи ҳаҷри ту бо сӯзу оҳ монд,
Рафтиву дил зи ҳаҷри ту бо сӯзу оҳ монд, Дида дар интизори қудумат ба роҳ монд. Рафтӣ кулаҳ ниҳода каҷ аз нозу дар раҳат Бар ҳар нишони по сари сад каҷкулоҳ мон
Гар зи ҳиҷрон чашми ман ин гуна хунполо шавад,
Гар зи ҳиҷрон чашми ман ин гуна хунполо шавад, Ҷойи он дорад, ки гирди ман зи хун дарё шавад. Мавъиди васласт фардо, кош чархи тезгард, Тай кунад имрӯзро, то зу
Он турки каҷкулаҳ, ки ҳавои шикор кард,
Он турки каҷкулаҳ, ки ҳавои шикор кард, Дар як қабо ҳазор балоро савор кард. Зад мужда сабзасон зи суми бодпо-ш сар, Бар ҳар замин, ки роҳ чу боди баҳор кард.
Ба ман дорад дилат ҷанге, ки дорад,
Ба ман дорад дилат ҷанге, ки дорад, Бизан гӯ дар бағал санге, ки дорад. Нанӯшад май ҷуз аз хуни дили ман, Зи ман дорад лабат ранге, ки дорад.
Каям пайкони ту аз дил барояд,
Каям пайкони ту аз дил барояд, Магар чун ғунчаам аз гил барояд. Марез, эй дида, сели хун ба Ҷайҳун, Мабодо, мавҷ бар соҳил барояд.
Дилам бе ҷамоли ту нуре надорад,
Дилам бе ҷамоли ту нуре надорад, Ҷудо аз висолат суруре надорад. Бубин лоларо, бо ҳама бод дар сар, Ки пеши ту чандон ғуруре надорад.
З-оташи таб маҳи рухсори ту дар тоб мабод,
З-оташи таб маҳи рухсори ту дар тоб мабод, В-аз арақ лолаи гулгуни ту бе об мабод. Субҳгоҳон зи садое, ки таб орад ба сарат, Наргиси чашми ҷаҳонбини ту бе хоб,
Савори ман, ки ғубори раҳаш ба моҳ расид,
Савори ман, ки ғубори раҳаш ба моҳ расид, Нишаста гард ба рух, чоштгаҳ зи роҳ расид. Чу маҳ ба мавкаби сайёра буд шабгираш, Вале ҷарида чу хуршед чоштгоҳ расид.
Сабо, ҳамдами бӯи ҷонон расид,
Сабо, ҳамдами бӯи ҷонон расид, Ба дилхастагон аз дамаш ҷон расид. Баширӣ, башорат деҳ аз моҳи Миср, Ба сарвақти маҳҷури Канъон расид.