Шеърҳо бо теги: андешавӣ
Шеърҳои марбут ба теги «андешавӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Шаби сиёҳ
Барчид меҳр домани зарбафту хун гирист, Чашми уфуқ ба мотами рӯзи сиёҳбахт. В-аз ҳавли хун чу кӯдаки тарсанда мурғи шаб, Нолид бар дарахт.
Гулҳои ёс
Дӯш он риштаҳои ёс, ки буд, Хуфта бар синаи дилангезат. Рост гуфтӣ, ки орзуи ман аст, Ки чунон гашта гардановезат.
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр, Дар кам зи худӣ назар куну шод бизӣ.
Махусб, ай ёри миҳмондор, имшаб
Махусб, ай ёри миҳмондор, имшаб, Ки ту рӯҳиву мо бемор имшаб! Бурун кун хобро аз чашми асрор, Ки то пайдо шавад асрор имшаб!
Ало, ай рӯйи ту сад моҳу маҳтоб
Ало, ай рӯйи ту сад моҳу маҳтоб, Магӯ «Шаб гашту бегаҳ гашт, биштоб!» Маро дар сояат, ай Каъбаи ҷон, Ба ҳар масҷид зи хуршед аст миҳроб!
Миҳмони туам, ай ҷон, зинҳор махусб имшаб
Миҳмони туам, ай ҷон, зинҳор махусб имшаб, Ай ҷону дили миҳмон, зинҳор махусб имшаб! Рӯйи ту чу бадр омад, имшаб шаби қадр омад, Ай шоҳи ҳама хубон, зинҳор маху
З-он шоҳиди шаккарлаб, з-он соқии хушмазҳаб
З-он шоҳиди шаккарлаб, з-он соқии хушмазҳаб Ҷон маст шуду қолаб, ай дӯст, махусб имшаб! З-он нури ҳама олам ҳар шева ҳаменолам, То бишнавад аҳволам, ай дӯст, ма
Пеш каш он шоҳи шаккархонаро
Пеш каш он шоҳи шаккархонаро, Он гуҳари равшани дурдонаро! Он шаҳи фаррухрухи бемислро, Он маҳи дарёдили ҷононаро!
Дод диҳӣ соғару паймонаро
Дод диҳӣ соғару паймонаро, Моя диҳӣ маҷлису майхонаро! Маст кунӣ наргиси махмурро, Пеш кашӣ он бути дурдонаро!
Бода диҳ он ёри қадаҳбораро
Бода диҳ он ёри қадаҳбораро, Ёри турушрӯйи шакарпораро! Мангар он сӯй, бад-ин сӯ кушо Ғамзаи ғаммозаи хунхораро!
Дар бари мо шудаст дилбари мо
Дар бари мо шудаст дилбари мо, Гули мо беҳад асту шаккари мо! Мо ҳамеша миёни гулшакарем, З-он дили мо қавист дар бари мо!
Ҳала, ай киё, нафасе биё
Ҳала, ай киё, нафасе биё, Дари айшро сара баркушо! Ин фалон чи шуд, он фалон чи шуд, Набувад маро сари моҷаро!
Муборакӣ, ки бувад дар ҳама арӯсиҳо
Муборакӣ, ки бувад дар ҳама арӯсиҳо, Дар ин арӯсии мо бод, ай Худо, танҳо! Муборакии шаби қадру моҳи рӯзаву ид, Муборакии мулоқоти Одаму Ҳавво!
Гар ту удӣ, сӯйи ин миҷмар биё
Гар ту удӣ, сӯйи ин миҷмар биё, В-ар биронандат зи бом, аз дар биё! Юсуфӣ, аз чоҳу зиндон чора нест, Сӯйи заҳри қаҳр чун шаккар биё!
Агар он майе, ки хӯрдӣ, ба саҳар набуд гиро
Агар он майе, ки хӯрдӣ, ба саҳар набуд гиро, Биситон зи ман шаробе, ки қиёматаст, ҳаққо! Чи тафарруҷу тамошо, ки расад зи ҷоми аввал, Дувумаш, наъузубиллаҳ, чӣ
Биравед, ай ҳарифон, бикашед ёри моро
Биравед, ай ҳарифон, бикашед ёри моро, Ба ман оваред охир санами гурезпоро! Ба баҳонаҳои ширин, ба таронаҳои заррин Бикашед сӯйи хона маҳи хуби хушлиқоро!
Бо чунин шамшери давлат ту забун монӣ чаро?!
Бо чунин шамшери давлат ту забун монӣ чаро?! Гавҳаре бошиву аз санге фурӯ монӣ чаро?! Мекашад ҳар каргасе аҷзотро ҳар ҷонибе, Чун на мурдорӣ ту, балки бози ҷоно
Чу ӯ бошад дилу дилсӯз моро
Чу ӯ бошад дилу дилсӯз моро, Чӣ бошад шаб, чӣ бошад рӯз моро?! Ки хуршед ар фурӯ шуд, ар баромад, Бас аст ин ҷони ҷонафрӯз моро!
Фозили комиле фосеҳзабон
Фозили комиле фосеҳзабон, Ба Алишер мўҳташир ба ҷаҳон... Доимаш дар авоқиб андеша. Шоире дар ниҳояти таҳқиқ,
Ҳурмати илму устоду китоб
Ҳурмати илму устоду китоб, Лозими ин раҳ аст аз ҳама боб. Ҳар,ки ӯ тарки ин се ҳурмат кард, Азми идбору майли зиллат кард.
З-он меравам зи куяш маст аз шаробхона
З-он меравам зи куяш маст аз шаробхона, То вақти бехудиҳо мастӣ бувад баҳона. Дар хоб шуд чу гуфтам бо ӯ фасонаи ғам, З-он рӯ, ки ҳаст ӯро ғамҳои ман фасона.
Унсури иқбол, Аҳмад, он чу Муҳаммад
Унсури иқбол, Аҳмад, он чу Муҳаммад, Қотеи даъвии ширку ҳуҷҷати имон. Қуввати бозуи шаръу ноҳии бидъат, Котиби асрори ваҳю носихи адён.
Ҳар китобе, ки буд дар ахлоқ
Ҳар китобе, ки буд дар ахлоқ, Ҷустам, аз ҳар кӣ буд дар офоқ. Бар сару пои он кутуб гаштам, Бар баду неки халқ бугзаштам,
На ғалла, маро к-аз ў тавонам нўшид
На ғалла, маро к-аз ў тавонам нўшид, На муҳмали ғалла, то тавонам пўшид. Онро ки на хўрдан асту на пўшидан, Дар илму ҳунар кучо тавонад кўшид?
Дар Самарқанд, агарчи беқадрам
Дар Самарқанд, агарчи беқадрам, Чун Умар дар вилояти Кошон, На ба ирфони ман касеро илм, На касеро ба илми ман ирфон.