Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Эй ситонида ба ҳусн аз ҳамаи хубон боҷ,
Эй ситонида ба ҳусн аз ҳамаи хубон боҷ, Каҷкулоҳон пайи таъзим туро дода хироҷ. Сурма шуд гарди суми тавсани ту Қайсарро, Аз ғубори дарат Искандару Хоқонро тоҷ.
Аз чашми ту кардем ба абрӯи ту он баҳс,
Аз чашми ту кардем ба абрӯи ту он баҳс, К-аз бодапарастон ба ҳилоли рамазон баҳс. Бо абрӯву мижгони ту ҳарфе натавон зад, Аз бас кунад охир ба хадангу ба камон
Эй хотирам ошуфтаи гесӯи сиёҳат,
Эй хотирам ошуфтаи гесӯи сиёҳат, Бечора дилам волаи рухсори чу моҳат. Нозук дили ман чун кунад, эй наргиси ҷонон, К-аз ҷавшани ҷон мегузарад тири нигоҳат.
Дилбаро, ороми дил ё роҳати ҷон хонамат,
Дилбаро, ороми дил ё роҳати ҷон хонамат, Баски зебоӣ, туро ҳам ину ҳам он хонамат. Бо чунин ҳусне, ки чашми ошиқон ёбад фурӯғ, Офтоби базм ё шамъи шабистон хона
Маро чу шона бибояд ба каф ҳазор ангушт,
Маро чу шона бибояд ба каф ҳазор ангушт, Ки то барам ба хами турраи нигор ангушт. Ҳанӯз як ваҷабам аз ту ҷои дурӣ нест, Агарчи риши ту шуд бар зақан чаҳор ангуш
Эй лабат шакарфишону турраат анбарсиришт,
Эй лабат шакарфишону турраат анбарсиришт, Талъати хуршед пеши хубии рӯи ту зишт. Ҷазбаи ишқи ту берун мекунад аз роҳи шавқ Зоҳидонро аз савомеъ роҳибонро аз кун
Як сару гардан нигори ман чу аз гулшан гузашт,
Як сару гардан нигори ман чу аз гулшан гузашт, Обро оби хиҷолат то сару гардан гузашт. Шамъи иқболе, ки ман афрӯхтам, аз бахти бад Чун шарар дар санг пинҳон аз
Зоҳид ба Каъба гар сару кори намоз дошт,
Зоҳид ба Каъба гар сару кори намоз дошт, Шоҳин ба хоки пои ту рӯи ниёз дошт. Дар кӯи фақр ҳар кӣ ғуборе ба сар фишонд, Бар тахту тоҷи Хусраву Ҷамшед ноз дошт.
Ин манам, к-андар сарам ғайри ҳавои ёр нест,
Ин манам, к-андар сарам ғайри ҳавои ёр нест, Ҷуз ҳавои ёр, оре, ошиқонро кор нест. Гуфтаӣ: Ҷуз бӯсаву оғӯш дорӣ ҳоҷате? Худ ҳамедонӣ, нигоро, ҳоҷати изҳор нест.
Дардо, ки дарди ишқи ту дармонпазир нест.
Дардо, ки дарди ишқи ту дармонпазир нест. З-ин дарди бедаво дили моро гузир нест. Ворастае куҷост, ки чун ман ба сад ниёз Дар ҳалқаҳои зулфи камандат асир нест?
Гар ба ин ойина акси ӯ нузуле карданист,
Гар ба ин ойина акси ӯ нузуле карданист, Мумтанеъ дар олами имкон ҳулуле карданист. Баски з-ин саҳро ба таъҷили ҷунун бояд гузашт, Ваҳшати реги равон ҳам тез бӯ
Қаддам зи бори ҳаҷр шикастан гуноҳи кист?
Қаддам зи бори ҳаҷр шикастан гуноҳи кист? Бар ман дари висол бубастан гуноҳи кист? Лаълат ба гоҳи бӯса макидан гуноҳи ман, Ҷонам ба новаки мижа хастан гуноҳи ки
Аз мо ба дигарон сари меҳру вафо-т чист?
Аз мо ба дигарон сари меҳру вафо-т чист? Эй бемурувват, ин ҳама ҷавру ҷафо-т чист? Яксар ба интизори ту фарш аст ҷону дил, То по ниҳодаӣ, бинигар, зери по-т чис
Бе туам ҷои иқомат гӯшаи майхона аст,
Бе туам ҷои иқомат гӯшаи майхона аст, Кору борам дар ҳавоят гиряи мастона аст. Он, ки бар дарди дилам хун мехӯрад, ҷуз бода нест, В-он, ки мегиряд ба ҳолам, шиш
Баҷост ҳусни бутон, гарчи сад ниқоб гирифт,
Баҷост ҳусни бутон, гарчи сад ниқоб гирифт, Ки мавҷро натавон дар таҳи ҳиҷоб гирифт. Хаёли рӯи ту осон нашуд муяссари дил, Базӯр ойина домони офтоб гирифт.
Парӣ зи шарми рухат чеҳра дар ниқоб гирифт,
Парӣ зи шарми рухат чеҳра дар ниқоб гирифт, Лаби ту равнақи кайфият аз шароб гирифт. Агарчи буд туро чеҳра мусҳафи раҳмат, Касе, ки дид хатат, ояти азоб гирифт.
Лаби ту қути дилу қуввати равони ман аст,
Лаби ту қути дилу қуввати равони ман аст, Вале чӣ суд, ки дур аз лабу даҳони ман аст. Равам ба гоми нахустин ҳазор марҳала пеш, Ба ҷустуҷӯи ту гар бод ҳаминони
Саъйи ваҳшат зи бас ойинаи тасхири ман аст,
Саъйи ваҳшат зи бас ойинаи тасхири ман аст, Нақши по ҷилвагаҳи ҳалқаи занҷири ман аст. З-ин чаман ранги биноям ҳама бар дӯши ҳавост, Гӯӣ, аз бӯи гулобу гили таъ
Бад-ин ғалат, ки вай андар сари вафои ман аст,
Бад-ин ғалат, ки вай андар сари вафои ман аст, Агар ба теғ бибуррад сарам, сазои ман аст. Гарам биҳишт муяссар шавад, намебахшам, Ба ҷуз гули рухи ҷонон, ки муд
Дилам шикаставу тан хаставу ҷигар хун аст,
Дилам шикаставу тан хаставу ҷигар хун аст, Биё, бубин, ки маро бе ту зиндагӣ чун аст. Ғами дилам ба қиёсу ҳисоб н-ояд рост, Ки аз ҳисоб бурун в-аз қиёс берун ас
Мудом табъи ман аз ваҷҳи ёр ночоқ аст,
Мудом табъи ман аз ваҷҳи ёр ночоқ аст, Ки субҳу шом рафиқи рақиби айғоқ аст. Ба ишқ агар надиҳад тан дилам, ба зулф супор, Илоҷи кӯдаки мактабгурез фаллоқ аст.
Дилам ба чанбари зулфат агарчи афтодаст,
Дилам ба чанбари зулфат агарчи афтодаст, Вале хуш аст аз он тоире, ки озод аст. Закоти ҳусн ба ушшоқи хаста бояд дод Туро, ки ҳусни накӯ давлати Худодод аст.
Лаъли лаби ту ғайрати ёқути аҳмар аст,
Лаъли лаби ту ғайрати ёқути аҳмар аст, Акси рухи ту нусхаи хуршеди анвар аст. Ташбеҳ бо кадом ҳаловат тавон намуд Нӯши лаби туро, ки беҳ аз шаҳду шаккар аст?
Туӣ, ки ҳукми ту қотеъ чу насси Қуръонист,
Туӣ, ки ҳукми ту қотеъ чу насси Қуръонист, Туӣ, ки рӯи ту мунтаҷ чу шакли мизонист. Бувад бақои ту, то ҳаст осмон, аммо Аз ин дуо хиҷилам, з-он ки осмон фонист.
Дилам шикастатар аз турраи бутон шудааст,
Дилам шикастатар аз турраи бутон шудааст, Қадам хамидатар аз гӯшаи камон шудааст. Зи мӯя тоқати ман баски бе рухи ту гудохт, Танам низортар аз мӯи он миён шудаа