Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Гуфтор дар офариниши олам
Зи оғоз бояд, ки донӣ дуруст, Сари мояи гавҳарон аз нахуст. Ки Яздон зи ночиз чиз офарид
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Аз доғи ту синаам чу гулзор шуд
Аз доғи ту синаам чу гулзор шуд, Аз ашки равон дида гуҳарбор шуд. Гуфтанд, ки сабр пеша кун дар ғамат,
Дил додам ба ишқат, ки маро ҷон бахшад
Дил додам ба ишқат, ки маро ҷон бахшад, Ин ҷони ҳазинро зи ғамат он бахшад. Гуфтам, ки зи васли ту шавад кор тамом,
Эй рӯи ту субҳи сафо, чашми ту шабнам
Эй рӯи ту субҳи сафо, чашми ту шабнам, Аз нури ту равшан шуда дилхонаи олам. Аз зулфи ту ҳар шаб ба сарам сояи ғам буд,
Сӯхтам аз доғи ту, эй моҳи дилоро, сӯхтам
Сӯхтам аз доғи ту, эй моҳи дилоро, сӯхтам, Чун шамъ дар базми ғамат то субҳи фардо сӯхтам. Гуфтӣ, ки сабр ор, ки айёми висол ояд,
Аз чашми ту фитна ба ҷаҳон бархостааст
Аз чашми ту фитна ба ҷаҳон бархостааст, В-аз зулфи ту шаб бар сари ман пархостааст. Гуфтӣ, ки диламро зи ту парво набувад ҳеч,
Дил бурдӣ аз ману ба ҷонам назар накардӣ
Дил бурдӣ аз ману ба ҷонам назар накардӣ, Сӯхтам аз фироқу бар хокам асар накардӣ. Гуфтӣ, ки меравам зи канори ту бе тааллуқ,
Эй сарви равон, қадди ту ороми ҷон аст
Эй сарви равон, қадди ту ороми ҷон аст, В-эй моҳи тамом, рӯйи ту шамъи ҷаҳон аст. Аз зулфи ту шаб тира шуду субҳ напурсид,
Чун шамъ зи сӯзи дил шабҳо ба сар овардам
Чун шамъ зи сӯзи дил шабҳо ба сар овардам, Аз ашки равон дар раҳат дарё ба бар овардам. Гуфтӣ, ки сабурӣ куну аз ишқ магӯ ҳаргиз,
Дил аз ғами ту хаста шуду чорае надид
Дил аз ғами ту хаста шуду чорае надид, Ҷуз ашки дида ҳеч касе ёрае надид. Ҳар шаб зи доғи ҳиҷр фиғон баркашам ба зор,
Боз ин чӣ шӯриш аст, ки дар халқӣ олам аст
Боз ин чӣ шӯриш аст, ки дар халқӣ олам аст? Боз ин чӣ навҳа ва чӣ азо ва чӣ мотам аст? Боз ин чӣ растахез аст, ки бе нафхи сӯри қиёмат аст?
Гарчи ба ҳиҷрон синаи ман пур алам омад
Гарчи ба ҳиҷрон синаи ман пур алам омад, Бе ёди ту ҳар лаҳза маро сад ситам омад. Гуфтам, ки зи ишқи ту наҷотам бувад охир,
Дил ба ғами ту додаму аз хеш раҳонидам
Дил ба ғами ту додаму аз хеш раҳонидам, Ҷонро ба ҳавои ту ба сад ранҷ ситонидам. Гуфтанд, ки аз ишқ гузар кун, ки хатар дорад,
З-он рух ба Зулайхо фурӯғи тарз гирифта
З-он рух ба Зулайхо фурӯғи тарз гирифта. Гар ҷилва кунад шамъ, зи рӯят шарар ояд, Гар моҳ барояд, зи ту андар назар ояд.
Рӯ ба водӣ чун ниҳодам, ишқи покам беҳтар аст
Рӯ ба водӣ чун ниҳодам, ишқи покам беҳтар аст, Нолаҳои зору оҳи дарднокам беҳтар аст. Дил, ки дар роҳи муҳаббат пешаи Маҷнун гирифт,
То боди саборо ба гулистон гузаре ҳаст
То боди саборо ба гулистон гузаре ҳаст, Мурғони чаманро ба раҳи гул назаре ҳаст. Навмед набояд шудан аз гардиши айём,
Манам, ки меҳнату ғамро зи ман ҷудоӣ нест
Манам, ки меҳнату ғамро зи ман ҷудоӣ нест, Ба базми офиятат ҳеҷ ошноӣ нест. Сабо ба булбули шӯрида гӯ, ки дар раҳи ишқ,
Бе гули рӯи ту як дам зинда будан мушкил аст
Бе гули рӯи ту як дам зинда будан мушкил аст, Пешат эй шӯхи ситамгар, лаб кушудан мушкил аст. Саҳл бошад ашкрезӣ ҳамчу абри навбаҳор,
Эй, ки дар аҳди ҷамолат ишқ бебунёд нест
Эй, ки дар аҳди ҷамолат ишқ бебунёд нест, Дар ҷаҳон як дил зи қайди зулфи ту озод нест. Ҳеҷ кас аз дасти ҷабрат дар ҷаҳон доде нахост,
Меҳнати дарди ҷудоӣ, ки зи ҳад афзун аст
Меҳнати дарди ҷудоӣ, ки зи ҳад афзун аст, Дида лабрези сиришк асту ҷигар пурхун аст. Хуш фиребанда нигоҳест, ки дар кишвари ишқ
Ҳар, ки бо санги маломат ҳамчу Маҷнун хӯ гирифт
Ҳар, ки бо санги маломат ҳамчу Маҷнун хӯ гирифт, Пеши арбоби назар чун гавҳар оби рӯ гирифт. Бар надорам сар агар сад Хизр ояд бар сарам,
То шеваи нозат ба дилам рӯз фузун аст
То шеваи нозат ба дилам рӯз фузун аст, Фикрам ҳама расвоию андеша ҷунун аст. Носиҳ раҳи худ гир, ки Маҷнуни ғамашро
Зи тоби оташи ишқат шабам бадан месӯхт
Зи тоби оташи ишқат шабам бадан месӯхт, Зи сӯзи шуълаи оҳам дили сухан месӯхт. Агар на оби дами теғи ғамзаат хӯрдӣ,
Бода дар гулзор хӯрдан кай ҳавас бошад маро
Бода дар гулзор хӯрдан кай ҳавас бошад маро, Нашъаи бӯи гулистони ту бас бошад маро. Майкашон маъзур гар дар базм май камтар кашам,
Чу булбул дар фиғон оям, чу бинам бӯстонашро
Чу булбул дар фиғон оям, чу бинам бӯстонашро, Чу гул хандон шавам ҳар ҷо, ки бинам боғбонашро. Сабо аз бӯи пироҳан нагардад чашми мо равшан,
Медиҳам об аз сиришки дида боғи хешро
Медиҳам об аз сиришки дида боғи хешро, Тоза медорам ба бӯи гул димоғи хешро. Бода чун бар лаб ниҳам, соқӣ чӣ сон соғар кашам?