Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
40. ПАЙҒОМИ САЛМ ВА ТУР БА НАЗДИКИ ФАРИДУН
Гузиданд пас мӯбади тезвир, Сухангӯю бинодилу ёдгир. Зи бегона пардахта карданд ҷой, Сиголиш гирифтанд ҳар гуна рой.
39. РАШК БУРДАНИ САЛМ БАР ЭРАҶ
Баромад бар ин рӯзгори дароз, Замона ба дил-бар ҳамедошт роз. Фаридуни фарзона шуд солх(в)ард, Ба боғи баҳор андаровард гард.
38. БАХШ КАРДАНИ ФАРИДУН ҶАҲОНРО БАР ПИСАРОН
Нуҳуфта чу берун кашид аз ниҳон, Басе бахш кард Офаридун ҷаҳон. Яке Руму Ховар, дигар Турку Чин, Севум Дашти Гурдону Эронзамин.
37. ОЗМУДАНИ ФАРИДУН ПИСАРОНИ ХУДРО
Чу аз бозгардидани он се шоҳ Шуд огаҳ Фаридун, биёмад ба роҳ. Зи дилшон ҳаме хост, к-огаҳ шавад, Зи бадҳо гумонеш кӯтаҳ шавад.
36. АФСУНГАРӢ ОЗМУДАНИ САРВ БАР ПИСАРОНИ ФАРИДУН
Сари тозиён Сарв-шоҳи Яман Май оварду майхора кард анҷуман. Ба ромиш биёросту букшод лаб, Ҳаме хӯрд, то тиратар гашт шаб.
35. РАФТАНИ ПИСАРОНИ ФАРИДУН НАЗДИ ШОҲИ ЯМАН
Бирафтанду ҳар се биёростанд, Або хештан мӯбадон хостанд Кашиданд бо лашкари чун сипеҳр Ҳама номдорони хуршедчеҳр.
34. ПОСУХ ДОДАНИ ШОҲИ ЯМАН ҶАНДАЛРО
Фиристодаи шоҳро пеш хонд, Фаровон суханро ба хубӣ биронд, Ки «Ман шаҳрёри туро кеҳтарам, Ба ҳар-ч ӯ бифармуд, фармон барам.
33. ФИРИСТОДАНИ ФАРИДУН ҶАНДАЛРО БА ЯМАН
Зи солаш чу як панҷаҳ андаркашид, Се фарзандаш омад гиромӣ падид. Ба бахти ҷаҳондор ҳар се писар Се фаррухнажод аз дари тоҷи зар.
32. ФАРИДУН Подшоҳии Фаридун понсад сол буд
Бар тахт нишастани Фаридун Фаридун чу шуд бар ҷаҳон комгор, Надонист ҷуз хештан шаҳрёр. Ба расми каён тоҷу тахти меҳӣ
31. БАНД КАРДАНИ ФАРИДУН ЗАҲҲОКРО
Ҷаҳондор Заҳҳок аз он гуфтугӯй Ба ҷӯш омаду тез бинҳод рӯй. Бифармуд, то барниҳоданд зин Бар он роҳпӯёни борикбин.
30. ДОСТОНИ ФАРИДУН БО ВАКИЛИ ЗАҲҲОК
Чу кишвар зи Заҳҳок будӣ тиҳӣ, Яке моявар буд ба сони раҳӣ, Ки ӯ доштӣ тахту ганҷу сарой, Шигифте ба дилсӯзагӣ кадхудой.
29. ДИДАНИ ФАРИДУН ХОҲАРОНИ ҶАМШЕДРО
Тилисме, ки Заҳҳок созида буд, Сараш б-осмон - бар фарозида буд, Фаридун зи боло фуруд оварид, Ки он ҷуз ба номи ҷаҳондор дид.
28. РАФТАНИ ФАРИДУН БА ҶАНГИ ЗАҲҲОК
Фаридун ба хуршед - бар бурд сар, Ба кини падар танг басташ камар. Бурун шуд ба шодӣ ба хурдодрӯз, Ба некахтару фоли гетифурӯз.
27. ДОСТОНИ ЗАҲҲОК БО КОВАИ ОҲАНГАР
Чунон буд, ки Заҳҳок худ рӯзу шаб Ба ёди Фаридун кушодӣ ду лаб. Бад-он бурзу боло зи бими нишеб Дилаш з-Офаридун шуда пурниҳеб.
26. ПУРСИДАНИ ФАРИДУН НАЖОДИ ХУДРО АЗ МОДАР
Чу бугзашт бар Офаридун ду ҳашт, Зи Албурзкӯҳ андаромад ба дашт. Бари модар омад пижӯҳиду гуфт, Ки «Букшой бар ман ниҳон аз нуҳуфт.
25. АНДАР ЗОДАНИ ФАРИДУН
Баромад бар ин рӯзгоре дароз, Ки шуд аждаҳофаш ба тангӣ фароз. Хуҷаста Фаридун зи модар бизод, Ҷаҳонро яке дигар омад ниҳод.
24. АНДАР ХОБ ДИДАНИ ЗАҲҲОК ФАРИДУНРО
Чу аз рӯзгораш чиҳил сол монд, Нигар, то ба сар бар-ш Яздон чӣ ронд. Дар айвони шоҳӣ шабе дерёз Ба хоб - андарун буд бо Арнавоз.
23. ЗАҲҲОК Подшоҳии Заҳҳок ҳазор сол буд
Чу Заҳҳок бар тахт шуд шаҳрёр, Бар ӯ солиён анҷуман шуд ҳазор. Саросар замона бад-ӯ гашт боз, Баромад бар ин рӯзгори дароз.
22. ТАБОҲ ШУДАНИ РӮЗГОРИ ҶАМШЕД
Аз он пас баромад аз Эрон хурӯш, Падид омад аз ҳар сӯе ҷангу ҷӯш. Сияҳ гашт рахшанда рӯзи сапед, Гусистанд пайванд аз Ҷаммшед,
21. ХОЛИГАРӢ КАРДАНИ ИБЛИС
Ҷавоне баророст аз хештан, Сухангӯю бинодилу поктан. Ҳам эдун ба Заҳҳок бинҳод рӯй, Набудаш ҷуз аз офарин гуфтугӯй.
20. ДОСТОНИ ЗАҲҲОК БО ПАДАРАШ
Яке мард буд андар он рӯзгор Зи дашти саворони найзагузор. Гаронмоя ҳам шоҳу ҳам некмард, Зи тарси ҷаҳондор бо боди сард.
19. АНДАР СИТОИШИ СУЛТОН МАҲМУД
Ҷаҳонофарин то ҷаҳон офарид, Чу ӯ шаҳрёре наёмад падид. Чу хуршед бар гоҳ бинмуд тоҷ, Замин шуд ба кирдори тобанда оҷ.
18. ГУФТОР ДАР ОФАРИНИШИ ОЛАМ
Зи оғоз бояд, ки донӣ дуруст, Сари мояи гавҳарон аз нахуст. Ки Яздон зи ночиз чиз офарид Бад-он, то тавоноӣ омад падид.
17. ГУФТОР АНДАР СИТОИШИ ХИРАД
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод, Ситоиш хирадро беҳ аз роҳи дод.
16. ОҒОЗИ КИТОБ
Ба номи худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад: Худованди ному худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳу раҳнамой.