Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ин куҷову он куҷо
Донаи фил-фил сиёҳу холи маҳбубон сиёҳ, Ҳарду , ҷонсӯзанду, аммо ин куҷову он куҷо. Домани духти ҷавону чеҳраи мардони пир, Ҳарду чиндоранду, аммо ин куҷову он
Ҳушёр бош
Як ваҷаб роҳ аст, Бедил, аз ту то домони хок, Дар сари миҷгон чу ашк истодаӣ, ҳушёр бош.
Тоҷикистон
Аз дарахти баданам, оҳ, сад афсӯс, афсӯс, Тирамаҳ омадаву барги хазон мерезад. Тарсам аз он ки дар ин боғ чу аз боди хазон Баргу борам ҳама аз оҳи вазон мере
Масчо
Кӯтаҳназарӣ, маҷу ту рози Масчо, Кӯтаҳ ту чи мекунӣ дарози Масчо? Боло нанигар, ки тоқият меафтад, Ҳаргиз нарасӣ ту бар фарози Масчо!
Панҷшер
Ҳар сари сангаш бувад як минбари тоҷик, Дараи тангаш бувад бому дари тоҷик. Пахтасангаш рахти хобу пахтаи гӯраш, Тахтасангаш тахтаи гӯраш.
Баъди маргам
Парешонхотири дунё гаштанҳо, чӣ суд?! Дар ба дар дур аз хона буданҳо, чӣ суд?! Гуфта будам дунё кор ояд маро, Ғариб, дур аз Ватан гаштанҳо, чӣ суд?!
Ба модарам
Ба кунҷи сандалӣ биншаста шабҳо, модари пирам, Ту шояд ҷомаи домодӣ медӯзӣ ба сад ният, Ки рӯзи тӯй дида дар қади ман, бишканӣ армон, Бубинӣ то ба ранги нав, ба
Шабу рӯз
Эй ганҷи зи каф рафтаи инсон шабу рӯз. Чун номаи гумгаштаи ёрон шабу руз. Ду мисраи тазоди китоби умранд, Чун хотирн н-осуда парешон шабу рӯз.
Ҳар гӯр хамӯш аммо сухан мегуяд
Ҳар гӯр хамӯш аммо сухан мегуяд, Ҳар зарраи у атри кафан мебуяд. Айеми гулу сабза расад хар соле. Борони баҳорӣ хасраташро шуяд.
Люди живут
Как ни странно, но разбитые все еще ходят по земле Как ни странно, улыбаются, готовятся к весне Смотрят смело вперед, любят, обнимают Когда у самих так горько к
Я напишу
Я напишу Я напишу о том, как сладок утренний момент После убийственно неповторимого заката дня, Как укрепляет он надежды той пигмент,
Хорошо?
Хорошо? Обещаю молчать, если нужно, Или просто обнять, поддержать. Ты имеешь право заслуженно
Аз батни вуҷуд омадаем оҳ ба лаб
Аз батни вучуд омадаем оҳ ба лаб, Гаҳ чеҳри сахар дидам гаҳ гунаи шаб. Гаҳвори замин хамеша дар ҷунбиш буд, Ё дасти ғаме ҷунбонд ё дасти тараб.
Чист?
Хастию набуди хазрати Одам чист? Темору нишоти хонаи олам чист? Як лаҳза падид омадани мо роз аст. Асрори падид омадани ин дам чист?
Дафтари гетӣ
Ин ҷаҳонро чу китоби ҳамагон мебинам, Шеъри шодию ғами одамӣ з-он мебинам. Лаззати шеъри дари шаҳди абадаст абад, Ки дар ойинаи ҳарфаш рухи ҷон мебинам.
Якҷо шавӣ
Аз чашмаи ишқ, эй дило, дарё шавӣ, дарё шавӣ, Гоҳе даруни синаам чун баҳри нопайдо шавӣ. Аз ҳалқаи андӯҳи ғам гоҳе намеоӣ бурун, Гоҳе ту дар боди хаёл аз Каҳкаш
Эй зи ҳама набудаҳо, будаи бебақои ман
Эй зи ҳама набудаҳо, будаи бебақои ман, Эй зи ҳама нарафтаҳо, рафтаи бебаҳои ман, Шиҳа намекашад дигар Рахши дилам барои ту, Шӯъла намедамад дигар аз нафаси
Ҳамвора ишқ бехабар аз роҳ мерасад
Ҳамвора ишқ бехабар аз роҳ мерасад, Ҳамчун мусофире, ки ба ногоҳ мерасад. Во мениҳам ба ашку ба мижгон тадорукаш, Чун вақти обу ҷоруи ин роҳ мерасад.
Осмон абрист! Аз офоқи чашмонам бипурс
Осмон абрист! Аз офоқи чашмонам бипурс, Абр боронист, аз ашки чу боронам бипурс. Киштии дил дар кафи амвоҷи ғам хоҳад шикаст, Нуктаро аз синаи саршори тӯфонам б
Модарҷон
Чӣ созам модаро! Ҳоло, ки дар бозори шаҳри мо Китоби шеъри шоирро агар гиранд, баҳри пистапечонист...
Ту чун моҳию ман моҳӣ ҳамесӯзам ба тоба-бар
Ту чун моҳию ман моҳӣ ҳамесӯзам ба тоба-бар, Ғами ишқат на пас бошад, ҷафо бинҳодӣ аз бар – бар. Танам чун чанбаре гашта, бад-он умед то рӯзе, Зи зулфат барфита
Ҳаргиз рӯзе ба банда парво-т набуд
Ҳаргиз рӯзе ба банда парво-т набуд, В-андешаи ин бедили шайдо-т набуд. Хурдем зи ту хуну нахӯрдӣ ғами мо, Дар пои ту мурдему сари мо-т набуд.
Ишқи ӯ боз андаровардам ба банд
Ишқи ӯ боз андаровардам ба банд, Кӯшиши бисёр н-омад судманд. Ишқ дарёе каронанопадид, Кай тавон кардан шино, эй ҳушманд.
Фишонд аз савсану гул симу зар бод
Фишонд аз савсану гул симу зар бод, Зиҳӣ боде, ки раҳмат бод бар бод! Бидод аз нақши Озар сад нишон об, Намуд аз сеҳри Монӣ сад асар бод.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.