Шеърҳо бо теги: андешавӣ
Шеърҳои марбут ба теги «андешавӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Достони маликзодаи ҷавон ва душманони пир
Қисса шунидам, ки дар ақсои Марв Буд маликзода ҷавоне чу сарв. Музтариб аз давлатиёни диёр, Мулк бар ӯ шефта чун рӯзгор.
Достони ҳоҷӣ ва суфӣ
Каъбараве азми раҳ оғоз кард, Қоидаи каъбаравон соз кард. З-он чи фузун аз ғарази кор дошт, Маблағи як бадраи динор дошт.
На моҳи Сиёмӣ, на моҳи фалак
На моҳи Сиёмӣ, на моҳи фалак, Ки инат ғулом асту он пешкор. На чун пури мири Хуросон, ки ӯ, Аторо нишаста бувад кирдигор.
Дарвоза даревос фурӯ гашту баромад
Дарвоза даревос фурӯ гашту баромад, Бим аст, ки якбор фурӯд ояд девор. Девори куҳангашта набардорад пойдор, Як рӯз ҳама паст шавад, ранҷиш бигзор!
Ай ошиқи дилдода бад-ин ҷои сипанҷӣ
Ай ошиқи дилдода бад-ин ҷои сипанҷӣ, Ҳамчун шаманӣ шефта бар сурати фархор. Ё ориву донӣ, ки туй зираку нодон, В-ар ёд надорӣ, ту сиголиш куну ёд ор.
Ай хоҷа, ин ҳама, ки ту бармедаҳӣ шумор
Ай хоҷа, ин ҳама, ки ту бармедаҳӣ шумор, Бодоми тарру секӣю баҳману бостор. Мор аст ин ҷаҳон, ҷаҳонҷӯй моргир, Аз моргир мор барорад ҳаме димор.
Гар шавад баҳри кафи ҳиммати ту мавҷзанон,
Гар шавад баҳри кафи ҳиммати ту мавҷзанон, В-ар шавад абри сари рояти ту тӯфонбор, Бар маволӣ-т бипошад ҳама дурру гавҳар, Бар аъдоӣ-т биборад ҳама шаҳкосаву хо
Маро ҷуди ӯ тоза дорад ҳаме
Маро ҷуди ӯ тоза дорад ҳаме, Магар ҷудаш абр асту ман киштзор?! Магар як су афкан, ки худ ҳамчунин Биандешу дидаи хирад баргумор.
Гар ки бо пешёр бинмойӣ
Гар ки бо пешёр бинмойӣ, Дили ту хуш кунад ба хушгуфтор. Бод якчанд бар ту паймояд, Анд, к-уро раво шавад бозор.
Нигорино, шунидаам, ки гоҳи меҳнату роҳат
Нигорино, шунидаам, ки гоҳи меҳнату роҳат Се пираҳан талаб будааст Юсуфро ба умр-андар: Яке аз қайд шуд пурхуни, дувум шуд чок аз туҳмат, Савум Яъқубро аз бӯй р
Дареғи мидҳати чун дурру обдор ғазал
Дареғи мидҳати чун дурру обдор ғазал, Ки чобукиш наёяд ҳаме ба лафз падид. Асоси табъ бапояст, бал қавитар аз он, Зи олати сухан омад ҳаме ҳама монид.
Анде, ки амири мо бозояд пирӯз
Анде, ки амири мо бозояд пирӯз, Мард аз паси дидан-ш раво бошаду шояд. Пиндошт ҳаме хосид, к-ӯ бознаёяд, Бозомад, то ҳар шафақе жож нахояд.
Май орад шарафи мард ме падид
Май орад шарафи мард ме падид, Озоданижод аз дирамхарид. Май озода падид орад аз бадасл, Фаровон ҳунар аст андар ин набид!
Киро лабони ту бояд, шакар чӣ суд кунад?
Киро лабони ту бояд, шакар чӣ суд кунад? Ба ҷойи меҳри ту меҳри дигар чӣ суд кунад? Маро ту роҳати ҷонӣ, муояна, на хабар; Киро муояна ояд, хабар чӣ суд кунад?
Сарсари ҳиҷри ту, ай сарви баланд
Сарсари ҳиҷри ту, ай сарви баланд, Решаи умри ман аз бех биканд! Пас чаро бастаи ӯям ҳама умр, Агар он зулфи дуто нест каманд?!
Малико, ҷашни Меҳргон омад
Малико, ҷашни Меҳргон омад, Ҷашни шоҳону хусравон омад! Хаз ба ҷойи мулҳам ҳар гоҳ Бадали боғу бустон омад.
Фириштаро зи ҳаловат даҳон пуроб шавад
Фириштаро зи ҳаловат даҳон пуроб шавад, Чу аз латофати май дилбарам лабон лесад. Равон зи дидаи афлокиён шавад Ҷайҳун, Нисоли тири ту гар қабзаи камон лесад.
Зулфи туро ҷим кӣ кард? Он ки ӯ
Зулфи туро ҷим кӣ кард? Он ки ӯ Холи туро нуқтаи он ҷим кард. В-он даҳани танги ту гӯйӣ касе, Донагаке нор ба ду ним кард!
Чун баччаи кабӯтар минкор сахт кард
Чун баччаи кабӯтар минкор сахт кард, Ҳамвор кард парру бияфганд мӯйи зард. Кобукро нахоҳаду шох орзу кунад В-аз шох сӯйи бом шавад боз гирдгард.
Ҳотами Тойӣ туй андар сахо
Ҳотами Тойӣ туй андар сахо, Рустами Дастон туй андар набард. Не, ки Ҳотам нест бо ҷуди ту род, Не, ки Рустам нест дар ҷанги ту мард.
Ай рӯйи ту чу рӯз далели муваҳҳидон
Ай рӯйи ту чу рӯз далели муваҳҳидон, В-ай мӯйи ту чунон чу шаби мулҳид аз лаҳад! Ай ман муқаддам аз ҳама унсурнок, чун туй, Мар ҳуснро муқаддам чунон аз калом қ
Аз қаноат ҳеҷ кас беҷон нашуд
Аз қаноат ҳеҷ кас беҷон нашуд, В-аз ҳарисӣ ҳеҷ кас султон нашуд.
Зи ҳамроҳон ҷудоӣ маслиҳат нест
Зи ҳамроҳон ҷудоӣ маслиҳат нест, Сафар бе рӯшноӣ маслиҳат нест. Чу мулки подшоҳӣ дида бошӣ, Пас аз шоҳӣ, гадоӣ маслиҳат нест.
Пири ману муроди ман
Пири ману муроди ман, Дарди ману давои ман, Рост бигӯям ин сухан: Шамси ману худои ман!
Ошиқон нақши хаёли ту чу бинанд ба хоб,
Ошиқон нақши хаёли ту чу бинанд ба хоб, Эй басо сел, ки аз дидаи гирён оранд. Хунук он рӯзу хуш он вақт, ки дар