Шеърҳо бо теги: андешавӣ
Шеърҳои марбут ба теги «андешавӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дар жанда даро як дам, то зиндадилон бинӣ
Дар жанда даро як дам, то зиндадилон бинӣ, Атлас бадар андозӣ, ҳамжанда шавӣ бо мо.
Зоҳиди кишваре будам, воизи минбаре будам
Зоҳиди кишваре будам, воизи минбаре будам, Кард қазои дил маро ошиқи кафзанони ту.
Офтобе бе зи Шарқу бе зи Ғарб аз ҷон битофт
Офтобе бе зи Шарқу бе зи Ғарб аз ҷон битофт, Зарравор омад ба рақс аз вай дару девори мо.
Пешам омад бомдодон он нигорин аз кадуҳ
Пешам омад бомдодон он нигорин аз кадӯх, Бо ду рух аз шарм лаълу бо ду чашм аз сеҳр шӯх. Остин бигрифтамаш, гуфтам: «Ба меҳмони ман ой», Мар маро гуфтӣ ба тозӣ:
Охири ҳар кас аз ду берун нест
Охири ҳар кас аз ду берун нест, Ё бар озурданист, ё заданист. На ба охир ҳама бифарсояд? Ҳар кӣ анҷомрост, фарсуданист!
Ба хира сар шумарад серхӯрда гурсунаро
Ба хира сар шумарад серхӯрда гуруснаро, Чунонки дарди касон бар дигар касе хор аст. Чу пӯсти рӯбаҳ бинӣ ба хони вотгарон, Бидон, ки туҳмати ӯ дунбаи ба шудгор а
Ба саройи сипанҷ меҳмонро
Ба саройи сипанҷ меҳмонро, Дил ниҳодан ҳамешагӣ на равост. Зери хок андарун-т бояд хуфт, Гарчи акнун-т хоб бар дебост.
Бо хирадманд бевафо бувад ин бахт
Бо хирадманд бевафо бувад ин бахт, Хештани хешро бикуш ту як лахт. Худ хуру худ деҳ, куҷо набуд пашемон, Ҳар кӣ бихурду бидод, аз он чӣ биялфахт.
Биё, ёрам, ки чашмам музтариб баҳри тамошоят
Биё, ёрам, ки чашмам музтариб баҳри тамошоят, Куҷо рафтӣ, ки ёрон дар талоши омаданҳоят.
Ай ёри қамарсимо, ай мутриби шаккархо
Ай ёри қамарсимо, ай мутриби шаккархо, Овози ту ҷонафзо, то рӯз машин аз по! Судӣ, ҳамагӣ судӣ, бар ҷумла барафзудӣ, То буд, чунин будӣ, то рӯз машин аз по!
Маъшуқа ба сомон шуд, то бод, чунин бодо!
Маъшуқа ба сомон шуд, то бод, чунин бодо! Куфраш ҳама имон шуд, то бод, чунин бодо! Мулке, ки парешон шуд, аз шумии шайтон шуд. Боз они Сулаймон шуд, то бод, чу
Шаби қадр аст ҷисми ту, к-аз ӯ ёбанд давлатҳо
Шаби қадр аст ҷисми ту, к-аз ӯ ёбанд давлатҳо, Маҳи бадр аст рӯйи ту, к-аз ӯ бишкофт зулматҳо! Магар тақвими яздонӣ, ки толиъҳо дар ӯ бошад, Магар дарёи ғуфронӣ
Бо ту ҳаёту зиндагӣ, бе ту фанову мурдано
Бо ту ҳаёту зиндагӣ, бе ту фанову мурдано, З-он ки ту офтобиву бе ту бувад фасурдано! Халқ бар ин бисотҳо бар кафи ту чу муҳрае, Ҳам зи ту моҳ гаштано, ҳам зи т
Дӣ бинавохт ёри ман бандаи ғамрасидаро
Дӣ бинавохт ёри ман бандаи ғамрасидаро, Дод зи хеш чошнӣ ҷони ситамчашидаро! Ҳуш фузуд ҳушро, ҳалқа намуд гӯшро, Ҷӯш намуд нӯшро, нур фузуд дидаро!
Хоҷа, биё, хоҷа, биё, хоҷа, дигар бор биё
Хоҷа, биё, хоҷа, биё, хоҷа, дигар бор биё, Дафъ мадиҳ, дафъ мадиҳ, ай маҳи айёр, биё! Ошиқи маҳҷур нигар, олами пуршӯр нигар, Ташнаи махмур нигар, ай шаҳи хаммо
Ай навбаҳори ошиқон, дорӣ хабар аз ёри мо?!
Ай навбаҳори ошиқон, дорӣ хабар аз ёри мо?! Ай аз ту обастан чаман в-ай аз ту хандон боғҳо! Ай бодҳои хушнафас, ушшоқро фарёдрас, Ай поктар аз ҷону ҷон, охир ку
Рақсон суви гардун шавам, з-он ҷо суви бечун шавам
Ҷуз вай чӣ бошад, к-аз аҷал андаррабояд кулли мо?! Сад ҷон барафшонам бар ӯ, гӯям: «Ҳанийян, марҳабо!». Рақсон суви гардун шавам, з-он ҷо суви бечун шавам, Сабр
Равшан аз партави рӯят назаре нест, ки нест
Равшан аз партави рӯят назаре нест, ки нест, Миннати хоки дарат бар басаре нест, ки нест. Нозири рӯйи ту соҳибназаронанд, оре, Сирри гесӯи ту дар ҳеч саре нест,
Зоҳиди зоҳирпараст аз ҳоли мо огоҳ нест
Зоҳиди зоҳирпараст аз ҳоли мо огоҳ нест, Дар ҳақи мо ҳар чӣ гӯяд, ҷойи ҳеч икроҳ нест. Дар тариқат ҳар чӣ пеши солик ояд, хайри ӯст, Бар сироти мустақим, эй дил
Мардуми дидаи мо ҷуз ба рухат нозир нест
Мардуми дидаи мо ҷуз ба рухат нозир нест, Дили саргаштаи мо ғайри туро зокир нест. Ашкам эҳроми тавофи ҳарамат мебандад, Гарчи аз хуни дили реш даме тоҳир нест.
Моҳам ин ҳафта шуд аз шаҳру ба чашмам солест
Моҳам ин ҳафта шуд аз шаҳру ба чашмам солест, Ҳоли ҳиҷрон ту чӣ донӣ, ки чӣ мушкил ҳолест. Мардуми дида зи лутфи рухи ӯ дар рухи ӯ Акси худ дид, гумон бурд, ки
Марҳабо, эй пайки муштоқон, бидеҳ пайғоми дӯст
Марҳабо, эй пайки муштоқон, бидеҳ пайғоми дӯст, То кунам ҷон аз сари рағбат фидои номи дӯст. Волаву шайдост доим ҳамчу булбул дар қафас Тӯтии табъам зи ишқи шак
Сабо, агар гузаре афтадат ба кишвари дӯст
Сабо, агар гузаре афтадат ба кишвари дӯст, Биёр нафҳае аз гесуйи муанбари дӯст. Ба ҷони ӯ, ки ба шукрона ҷон барафшонам, Агар ба сӯи ман орӣ паёме аз бари дӯст.
Дорам умеди отифате аз ҷаноби дӯст
Дорам умеди отифате аз ҷаноби дӯст, Кардам ҷиноятею умедам ба афви ӯст. Донам, ки бигзарад зи сари ҷурми ман, ки ӯ Гарчи париваш аст, валекин фариштахӯст.
Он сиёҳчарда, ки ширинии олам бо ӯст
Он сиёҳчарда, ки ширинии олам бо ӯст, Чашми майгун, лаби хандон, дили хуррам бо ӯст. Гарчи шириндаҳанон подшаҳонанд, вале Ӯ Сулаймони замон аст, ки хотам бо ӯст