Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Гуфтор дар офариниши олам
Зи оғоз бояд, ки донӣ дуруст, Сари мояи гавҳарон аз нахуст. Ки Яздон зи ночиз чиз офарид
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҳикояти ҳуққабози моҳир ва либоси ноаёни ӯ
Ҳуққабозе чира дар сомони Шарқ Буд дар баҳри фиреби халқ ғарқ. Тездасту чобуку ҳушёр буд,
Чун сухан бисёр шуд, гум шуд ҳадаф
Чун сухан бисёр шуд, гум шуд ҳадаф, Ҳафт шафтолу беҳ аз ҳафтод шаф.
Нур роҳи зиндагиро раҳбар аст
Нур роҳи зиндагиро раҳбар аст, Неъмати олӣ, атои акбар аст. Бахшишу эҳсони раббонист нур,
Ҳикояти Худо пиндоштани ятим марди сахиро
Побараҳна кӯдаке хору ятим, Қалби ӯ аз дарди маҳрумӣ дуним, Пойҳо аз сахтии сармо карахт,
Рӯзӣ зи заифон набарад ҳеҷ инсон
Рӯзӣ зи заифон набарад ҳеҷ инсон, То ҳаст зи одамӣ варо ному нишон. Мардӣ набувад дона зи мӯре бурдан,
Имрӯз, ки бо фалак бувад овезам
Имрӯз, ки бо фалак бувад овезам, Шояд ки пагаҳ ба хоки тар омезам. Ҳоло ки маро мағз бувад дар дилу ҷон,
Арбоби замонро дилу ҷон меошуфт
Арбоби замонро дилу ҷон меошуфт, Он гаҳ ки маро сухан ба ҳақ мешуд ҷуфт. Ман сидқи ният аз қалам омӯхтаам,
Бораи кӯҳ пайкари Яғноб
Бораи кӯҳ пайкари Яғноб, Лолаи дашт соғари Яғноб, Бӯйи ҳулбӯ ба мушк мебезанд,
Мардуми тоҷик дорад ошён дар кӯҳсор
Мардуми тоҷик дорад ошён дар кӯҳсор, Кӯҳ бар ҳастии ӯ умре асар бинмудааст. Маънии тоҷик бошад мардумони тоҷдор,
Хостам гӯям: "Шаби ялдо муборак, дӯстон!
Хостам гӯям: "Шаби ялдо муборак, дӯстон!", Рӯйи Қобилҷон ба пеши рӯям омад, чун кунам? Гар ниҳон дорам ғамаш, тарсам, ки дил тангӣ кунад,
Рафт Султонмуроди Одина
Рафт Султонмуроди Одина, Беғараз, беғубор, бекина. Аз сари кӯҳи Хонақо бигзашт,
Достони мевафурӯш ва рӯбоҳ
Мевафурӯше, ки Яман ҷош буд, Рӯбаҳаке хозини колош буд. Чашми адаб бар сари раҳ доштӣ,
Достони Фаридун бо оҳу
Субҳдаме бо ду-се аҳли дарун Рафт Фаридун ба тамошо бурун. Чун ба шикор омад дар марғзор,
Достони пири хиштзан
Дар тарафи Шом яке пир буд, Чун парӣ аз халқ тарафгир буд. Пираҳани худ зи гиё бофтӣ,
Достони пиразан бо султон Санҷар
Пиразанеро ситаме даргирифт, Даст зад домани Санҷар гирифт, К-эй малик, озарми ту кам дидаам,
Ҷавонмардию лутф аст одамият
Ҷавонмардию лутф аст одамият, Ҳамин нақши ҳаюлоӣ мапиндор! Чу инсонро набошад фазлу эҳсон,
Ҳикоёти Сулаймон бо деҳқон
Рӯзе аз он ҷо, ки фароғӣ расид, Боди Сулаймон ба чароғе расид. Мамлакаташ рахт ба саҳро ниҳод,
Ҳикояти Нӯшервон бо вазири худ
Сайдкунон маркаби Нӯширвон Дур шуд аз кавкабаи хусравон. Мунис хусрав шуда дастур бас,
Бартарин сухани манзум аз Мансур
Чунки насахта сухани сарсарӣ, Ҳаст бари гавҳариён гавҳарӣ. Нукта нигоҳ дор, бибин, чун бувад
Ҷунбиши аввал, ки қалам баргирифт
Ҷунбиши аввал, ки қалам баргирифт, Ҳарфи нахустин зи сухан даргирифт. Пардаи хилват чу барандохтанд,
Кунун, ки бар кафи гул ҷоми бодаи соф аст
Кунун, ки бар кафи гул ҷоми бодаи соф аст, Ба сад ҳазор забон булбулаш дар авсоф аст. Бихоҳ дафтари ашъору роҳи саҳро гир,
Саҳни бустон завқбахшу суҳбати ёрон хуш аст
Саҳни бустон завқбахшу суҳбати ёрон хуш аст, Вақти гул хуш бод, к-аз вай вақти майхорон хуш аст. Аз сабо ҳар дам машоми ҷони мо хуш мешавад,
Ҳоли дил бо ту гуфтанам ҳавас аст
Ҳоли дил бо ту гуфтанам ҳавас аст, Хабари дил шунуфтанам ҳавас аст. Тамаъи хом бин, ки қиссаи фош
Агарчи бода фараҳбахшу бод гулбез аст
Агарчи бода фараҳбахшу бод гулбез аст, Ба бонги чанг махур май, ки муҳтасиб тез аст. Суроҳиеву ҳарифе гарат бо чанг афтад„
Тарсам, ки ман бимираму ғам бепадар шавад
Тарсам, ки ман бимираму ғам бепадар шавад, Ин тифли нозпарвари ман дарбадар шавад.