Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Гуфтор дар офариниши олам
Зи оғоз бояд, ки донӣ дуруст, Сари мояи гавҳарон аз нахуст. Ки Яздон зи ночиз чиз офарид
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле
Дидам ҷамоле, абрӯ ҳилоле, Бар зери чашмаш бинҳода холе. Ақлам рабуд холи сиеҳаш,
Халқ бар шеъри тару бар гармии дидори ӯ,
Халқ бар шеъри тару бар гармии дидори ӯ, Чун ба иқлими Ватан бисёр одат карда буд. Ҳар куҷо ки буд Турсунзода Мирзо, халқ буд,
Чун ниҳод, Мирзои Турсунзода бар Ашт, пои худ
Чун ниҳод, Мирзои Турсунзода бар Ашт, пои худ, Баҳри истиқболи шоир, хест халқ аз ҷои худ, Хонда ҳар як шеъри ӯ бо шеваи буррои худ,
Раҳ гирифтанд аз Хуҷанди бостонам ҳафту ҳашт
Раҳ гирифтанд аз Хуҷанди бостонам ҳафту ҳашт, Шоирони халқиву маҳбуби мо бо роҳи дашт, Аз Зарафшону Душанбеву Ҳисору мулки Рашт,
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар
Шоиро, аз сӯхтан дорӣ хабар, Пас макун аз оташи сӯзон ҳазар! Сӯхтан пӯлоду оҳан офарад,
Дар ин дунё агар танҳо барои хеш мезистам
Дар ин дунё агар танҳо барои хеш мезистам Ва аз неку бади он мегузаштам чашм пӯшида. Зи рӯи хор не, аз рӯи сабза роҳ мерафтам,
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар,
Эй лабат лаълу қадат сарву рухат лола барин
Эй лабат лаълу қадат сарву рухат лола барин, Зада хат гирди рухат халқа ба маҳ ҳола барин. Шудаӣ воқифам аз камбағалӣ, варна чаро,
Нафси худро куш, ҷаҳонро зинда кун
Нафси худро куш, ҷаҳонро зинда кун, Хоҷаро куштаст, ӯро банда кун Бут шикастан саҳл бошад, нек саҳл,
Аввал ту бубин қалби касеро нашикасти!?
Аввал ту бубин қалби касеро нашикасти!? Ин гуна чаро дар паи исботи Худоем, Ҳамсояи мо гушнаву мо сер бихобем
Ситораи ман
Шаб надидам туро, Ситораи ман. Шӯълавар дар ҳаво, Ситораи ман! Дар ҳисоби ситораҳои фазо
Алминнату лиллаҳ, ки дари майкада боз аст
Алминнату лиллаҳ, ки дари майкада боз аст, З-он рӯ, ки маро бар дари ӯ рӯйи ниёз аст. Хумҳо ҳама дар ҷӯшу хурӯшанд зи мастӣ
Боғи маро чӣ ҳоҷати сарву санавбар аст?
Боғи маро чӣ ҳоҷати сарву санавбар аст? Шамшоди хонапарварири мо аз кӣ камтар аст? Эй нозанинписар, ту чӣ мазҳаб гирифтаӣ,
Бе меҳри рухат рӯзи маро нур намондаст
Бе меҳри рухат рӯзи маро нур намондаст В-аз умр маро ҷуз шаби дайҷур намондаст. Ҳангоми видои ту зи бас гиря, ки кардам,
Биё, ки қасри амал сахт сустбунёд аст
Биё, ки қасри амал сахт сустбунёд аст, Биёр бода, ки бунёди умр бар бод аст. Ғуломи ҳиммати онам, ки зери чархи кабуд
То сари зулфи ту дар дасти насим афтодаст
То сари зулфи ту дар дасти насим афтодаст, Дили савдозада аз ғусса дуним афтодаст. Чашми ҷодуи ту худ айни саводи сеҳр аст,
Бирав ба кори худ, эй воиз, ин чӣ фарёд аст?
Бирав ба кори худ, эй воиз, ин чӣ фарёд аст? Маро фитод дил аз раҳ, туро чӣ афтодаст? Миёни ӯ, ки Худо офаридааст аз ҳеч,
Равоқи манзари чашми ман остонаи туст
Равоқи манзари чашми ман остонаи туст, Карам намову фуруд о, ки хона хонаи туст. Ба лутфи холу хат аз орифон рабудӣ дил,
Хилватгузидаро ба тамошо чӣ ҳоҷат аст?
Хилватгузидаро ба тамошо чӣ ҳоҷат аст? Чун кӯи дӯст ҳаст, ба саҳро чӣ ҳоҷат аст? Ҷоно, ба ҳоҷате, ки туро ҳаст, бо Худой,
Худо чу сурати абрӯи дилкушои ту баст
Худо чу сурати абрӯи дилкушои ту баст, Кушоди кори ман андар карашмаҳои ту баст. Марову сарви чаманро ба хоки роҳ нишонд,
Он шаби қадре, ки гӯянд аҳли хилват, имшаб аст
Он шаби қадре, ки гӯянд аҳли хилват, имшаб аст, Ё Раб, ин таъсири давлат дар кадомин кавкаб аст? То ба гесӯи ту дасти носазоён кам расад,
Зулфат ҳазор дил ба яке тори мӯ бибаст
Зулфат ҳазор дил ба яке тори мӯ бибаст, Роҳи ҳазор чорагар аз чор сӯ бибаст. То ошиқон ба бӯйи насимаш диҳанд ҷон,
Моро зи хаёли ту чӣ парвои шароб аст?
Моро зи хаёли ту чӣ парвои шароб аст? Хум, гӯ, сари худ гир, ки хумхона хароб аст. Гар хамри биҳишт аст, бирезед, ки бе дӯст
Ба ҷони хоҷаву ҳаққи қадиму аҳди дуруст
Ба ҷони хоҷаву ҳаққи қадиму аҳди дуруст, Ки мӯниси дами субҳам дуои давлати туст. Сиришки ман, ки зи тӯфони Нӯҳ даст бибурд,
Дар дайри муғон омад ёрам қадаҳе дар даст
Дар дайри муғон омад ёрам қадаҳе дар даст, Маст аз маю майхорон аз наргиси масташ маст. Дар наъли саманди ӯ шакли маҳи нав пайдо