Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед
Дӯстон, имшаб давои ҷони маҳзунам кунед, Бар сарам афсонае хонеду афсунам кунед. Нест андуҳи маро бо дарди Маҷнун нисбате, Мешавам девона, гар нисбат ба Маҷнуна
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст
Дӯст он бошад, ки гирад дасти дӯст, Дар парешонҳолию дармондагӣ!
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст
Мақсад аз омадани мо талаби дидор аст, Вар-на ин нону намак дар ҳама ҷо бисёр аст. Умр агар хуш гузарад, зиндагии ХИЗР(а) кам аст. Вар-на нохуш гузарад, ними на
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой, Худованди рӯзидиҳ раҳнамоӣ.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар
Ғарибӣ кӯйи сахт аст, эй бародар, Ғарибонро накӯ дору маёзор! Саҳар хестам, дари хона кушодам, Бидидам як ҷавоне хуфта бемор.
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст
Дил ба даст овар, ки Ҳаҷҷи Акбар аст, Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст. Дил назаргоҳи Ҷалили Акбар аст, Каъба бунёди Халили Озар аст.
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр
Падаре бо писаре гуфт ба қаҳр, Ки ту одам нашавӣ ҷони падар. Ҳайфи он умр, ки ай бе сару по, Дар раҳи тарбиятат кардам сарф.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад
Тавоно бувад ҳар кӣ доно бувад, Ба дониш дили пир барно бувад. Набошад касе бартар аз аҳли илм, Ки дониш ба инсон тавоно бувад.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ба шохи сарв, ки булбул ҳамеша нолон аст
Ба шохи сарв, ки булбул ҳамеша нолон аст, Зи гул наво талабидан на кори осон аст. Чӣ сон фусурдадилон тоби ҳарфи мо оранд, Забони тез, ки дорем, ҷои пайкон аст!
Ало эй каъбаи давлат маро хоки сари кӯ ят
Ало эй каъбаи давлат маро хоки сари кӯ ят, Набошад қиблаи ҷонам ба ҷуз меҳроби абрӯят. Зи ишқи рӯи гул булбул накардӣ нолаву ғул- ғул, Агар андар ниҳоди гул над
Бояд гузашт аз сари ҷон дар раҳи талаб
Бояд гузашт аз сари ҷон дар раҳи талаб, Ҳирс аст ин ки бо ту намудем мустаҳаб. Он кас, ки рехт хор ба роҳат зи рӯи ҷаҳл, Нозил ба ҳаққи ӯ шуда “Ҳаммалат-ал ҳата
Эй туро аз нолаҳои мо дили маҳзун хароб
Эй туро аз нолаҳои мо дили маҳзун хароб, Аз ғами лайлишиорон синаи Маҷнун хароб. Гулъузорон дар чаман аз оразат дар печутоб, Оҳувон аз чашми бемори ту дар ҳомун
Мухаммаси Дониш бар ғазали Имло
Хондем васфи дӯзаху мадҳи биҳиштро, Нашнохтем худ баду некӯ сириштро, Равшан накардаанд хати сарнавиштро, Кардем сайр хонақаҳу ҳам куништро,
Мухаммаси марсияи Дониш
Оламе дар ҳайратанд аз дарди бедармони мо, Ғофиланд аз ин ки бошад з-ин сару сомони мо, Лутфҳо созад ба мо з-ин мавҳабат раҳмони мо, Рафт бар боди хазон ёрон гу
Мухаммас бар ғазали аввали Бедил
Чӣ мумкин орзӯболе кушояд ғайри оҳ он ҷо, Надорад тоқати парвоз симурғи нигоҳ он ҷо, Ба аҷзи хеш доранд эътирофе меҳру моҳ он ҷо, Ба авҷи кибрё, к-аз паҳлуи аҷз
Мухаммас бар ғазали аввали ҳазрати Хоҷа Ҳофиз
Ба роҳи ишқбас ушшоқро тай шуд мароҳилҳо, Гирифт аз суҳбати ағёр ҳам арбобро дилҳо, Ало, ё айюҳ ассоқӣ, адир каъсан ва новилҳо, Ки ишқ осон намуд аввал, вале уф
Қитъа ба тариқи танз
Як қатра з-оби лутфаш дар коми мо чаконад, Дӯзах фурӯ нишонад тоҷи нигингаи мо. Ҳамранги мо бароянд дар кӯ ҳу дашти имкон, Шерони нар даронанд чанги палангаи мо
Соқиё, то кай ба ҷоми мо нарезӣ бодаро
Соқиё, то кай ба ҷоми мо нарезӣ бодаро, Ранги ёқӯтӣ бубахшӣ чеҳраҳои содаро. Вақти давлат дар гузору фурсати айём танг, Кай бибардорӣ зи ҷо ғамгин дили афсурдар
Ғунудан нест аз осоиши мо
Ғунудан нест аз осоиши мо, Намудан нест дар ороиши мо. Асар дар дил набошад панди моро, Ҷаҳон пок аст аз олоиши мо.
Оташи бемеҳрият ҳар рӯз месӯзад маро
Оташи бемеҳрият ҳар рӯз месӯзад маро, Бехабар бигзаштанат бесӯз месӯзад маро. Ҷони моро бас халос аз сӯхтан бошад муҳол, Тири мижгони каси дилдӯз месӯзад маро.
Мунодӣ нест ҳоҷат баҳри таҳрики қавофилҳо
Мунодӣ нест ҳоҷат баҳри таҳрики қавофилҳо, Гирифт аз суҳбати ағёр бас аҳбобро дилҳо. Ҷарас фарёд медорад, ки барбандед маҳмилҳо, Ба дасти туст ё Рабб, хастагонр
Қитъаи ғазалвора
Маро дар нестӣ осуда дорад гардиши даврон, Руъунат об мегардад чу бинад нону хонамро. Сабукрӯҳам, чунон дар маснади иззат ватан дорам, Ҳумои фақр бар сар мекуна
Муноҷот ба даргоҳи Қозиюлҳоҷот (бо истифода аз санъати лафзии “Ширу шакар”)
Камтар атоят бар банда Поко! Рӯҳу равонам бодо фидоко! В-ақзиф риҷоак фи қалби ъабдик, В-ақтаъ риҷоий, ъамман сивоко!
Ғазалвораи “Ислоҳот”
Сурати ислоҳдур уфтода аз таҳрири мо, Хомаи Монӣ надорад тоқати тасвири мо. Мо гуноҳи худ ниҳон то кай кунем аз чашми халқ, Муҳтасиб то кай кашад ташвир аз тазв
Ё Ҳаётаддаҳр, лутфе бо мани маҳзун намо
Ё Ҳаётаддаҳр, лутфе бо мани маҳзун намо, Чеҳраи лайливашон бо дидаи Маҷнун намо. Фикри мо дар ин диёр аз маслиҳат берунтар аст, Хайрбодат мекунам, акнун раҳи ҳо
Он қадар дурам зи лутфу марҳамат, чун дам занам
Он қадар дурам зи лутфу марҳамат, чун дам занам, Толее дорам наярзад хории дашномро. Талхком аз бахти ноҳинҷори худ ҳастам, чунон-к, Ҳалқи кас ширин нагардад хӯ
Омадӣ, ором шуд дилҳои беоромро
Омадӣ, ором шуд дилҳои беоромро, Шод кардӣ аз карам ин хастаи нокомро. Он қадар муштоқи гуфтори туям аз ташнагӣ, Худ ба ҷои лутф дорам хории дашномро.
Татаббуъ бар ғазали худ
Эй ба зери фалакат нест мадоре пайдо, Ҳар қадар роҳравӣ, ҳаст ғуборе пайдо. Андар ин базм чу бе нашъа нишинӣ хуш нест, Май хуру бода кашу соз хуморе пайдо.
Осмон то накунад ҳеҷ қароре пайдо
Осмон то накунад ҳеҷ қароре пайдо, Ки кунад баҳри дили мо сару коре пайдо. Ғами айём махур, сар ба сар осуда нишин, Оқибат хоҳад шуд роҳгузоре пайдо.
Ҳой-ҳойе дорад охир ишқи шӯрангези мо
Ҳой-ҳойе дорад охир ишқи шӯрангези мо, Кас ба майдон во намеояд паи истези мо. Ҳола андар гирди моҳи рӯи ӯ беваҷҳнест, Ҳеҷ оромӣ надорад дидаи хунрези мо.
Илоҳо, ҳамдами таъсир кун оҳу фиғонамро
Илоҳо, ҳамдами таъсир кун оҳу фиғонамро, Ба гулзори муҳаббат ҷой деҳ сарви равонамро. Ман ин афсона сар кардам зи фазлат, баски нодонам, Зи шавқат пухта кун, ма
Татаббуъ бар ғазали худ
Боди сабо расонд магар рафтани туро, Гул то ба сабза карда чаман ҷома хобҳо. Баҳри Худой, бар дили бечорагон мапеч, Зулфи турост тоқати ин печутобҳо.
Гул дар чаман зи рӯи ту дорад ҳиҷобҳо
Гул дар чаман зи рӯи ту дорад ҳиҷобҳо, Бардор баҳри хотири булбул ниқобҳо. Майхонаро зи рӯи ту аз бас тароват аст, Дар хок рехт аз дили мино шаробҳо.