Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Гуфтор дар офариниши олам
Зи оғоз бояд, ки донӣ дуруст, Сари мояи гавҳарон аз нахуст. Ки Яздон зи ночиз чиз офарид
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Зулфошуфтаву хайкардаву хандолабу маст
Зулфошуфтаву хайкардаву хандолабу маст, Пираҳанчоку ғазалхону суроҳӣ дар даст, Наргисаш арбадаҷӯю лабаш афсӯскунон,
Шукуфта шуд гули ҳамрову гашт булбул маст
Шукуфта шуд гули ҳамрову гашт булбул маст Салои сархушӣ, эй сӯфиёни бодапараст! Асоси тавба, ки дар муҳкамӣ чу санг намуд,
Маталаб тоату паймону салоҳ аз мани маст
Маталаб тоату паймону салоҳ аз мани маст, Ки ба паймонакашӣ шуҳра шудам рӯзи аласт. Ман ҳамон дам, ки вузӯ сохтам аз чашмаи ишқ,
Хаёли рӯйи ту дар ҳар тариқ ҳамраҳи мост
Хаёли рӯйи ту дар ҳар тариқ ҳамраҳи мост, Насими мӯйи ту пайванди ҷони огаҳи мост. Ба рағми муддаиёне, ки манъи ишқ кунанд,
Чу бишнавӣ сухани аҳли дил, магӯ, ки хатост
Чу бишнавӣ сухани аҳли дил, магӯ, ки хатост, Суханшинос найӣ, ҷони ман, хато ин ҷост! Сарам ба дунйию уқбӣ фурӯ намеояд,
Дилу динам шуду дилбар ба маломат бархост
Дилу динам шуду дилбар ба маломат бархост, Гуфт: – Бо мо манишин, к-аз ту саломат бархост. Кӣ шунидӣ, ки дар ин базм даме хуш бинишаст,
Рӯза як сӯ шуду ид омаду дилҳо бархост
Рӯза як сӯ шуду ид омаду дилҳо бархост, Май зи хумхона ба ҷӯш омаду мебояд хост. Тавбаи зуҳдфурӯшони гаронҷон бигузашт,
Эй насими саҳар, оромгаҳи ёр куҷост?
Эй насими саҳар, оромгаҳи ёр куҷост? Манзили он маҳи ошиқкуши айёр куҷост? Шаби тор асту раҳи водии Айман дар пеш,
Соқиё, омадани ид муборак бодат
Соқиё, омадани ид муборак бодат В-он мавоид, ки кардӣ, маравод аз ёдат! Дар шигифтам, ки дар ин муддати айёми фироқ
Сина аз оташи дил дар ғами ҷонона бисӯхт
Сина аз оташи дил дар ғами ҷонона бисӯхт, Оташе буд дар ин хона, ки кошона бисӯхт. Танам аз воситаи дурии дилбар бигудохт,
Хаме, ки абруи шӯхи ту дар камон андохт
Хаме, ки абруи шӯхи ту дар камон андохт, Ба қасди ҷони мани зори нотавон андохт. Набуд ранги ду олам, ки нақши улфат буд,
Эй шоҳиди кудсӣ, кӣ кашад банди ниқобат?
Эй шоҳиди кудсӣ, кӣ кашад банди ниқобат? В-эй мурғи биҳиштӣ, ки диҳад донаву обат? Хобам бишуд аз дида дар ин фикри ҷигарсӯз,
Гуфтам: – Эй султони хубон, раҳм кун бар ин ғариб
Гуфтам: – Эй султони хубон, раҳм кун бар ин ғариб. Гуфт: – Дар дунболи дил раҳ гум кунад мискин ғариб. Гуфтамаш: –Магзар замоне. Гуфт: – Маъзурам бидор,
Медамад субҳу килла баста саҳоб,
Медамад субҳу килла баста саҳоб, Ассабӯҳ, ассабӯҳ, ё асҳоб! Мечакад жола бар рухи лола,
Эй фурӯғи моҳи ҳусн аз рӯйи рахшони шумо!
Эй фурӯғи моҳи ҳусн аз рӯйи рахшони шумо! Обрӯи хубӣ аз чоҳи занахдони шумо! Азми дидори ту дорад ҷони барлабомада,
Соқӣ, ба нури бода барафрӯз ҷоми мо
Соқӣ, ба нури бода барафрӯз ҷоми мо, Мутриб, бигӯ, ки кори ҷаҳон шуд ба коми мо. Мо дар пиёла акси рухи ёр дидаем,
Ёро, биҳишт суҳбати ёрони ҳамдам аст
Ёро, биҳишт суҳбати ёрони ҳамдам аст, Дидори ёри номутаносиб ҷаҳаннам аст. Ҳар дам, ки дар ҳузури азизе бароварӣ,
Корам чу зулфи ёр парешону дарҳам аст
Корам чу зулфи ёр парешону дарҳам аст, Пуштам ба сони абруи дилдор пурхам аст. Ғам шарбате зи хуни дилам нӯш карду гуфт:
Шароб аз дасти хубон Салсабил аст
Шароб аз дасти хубон Салсабил аст, В-агар худ хуни майхорон, сабил аст. Намедонам, рутабро чошнӣ чист,
Дида аз дидори хубон баргирифтан мушкил аст
Дида аз дидори хубон баргирифтан мушкил аст, Ҳар кӣ моро ин насиҳат мекунад, беҳосил аст. Ёри зебо гар ҳазорат ваҳшат аз вай дар дил аст,
Пои сарви бӯстонӣ дар гил аст
Пои сарви бӯстонӣ дар гил аст, Сарви моро пои маънӣ дар дил аст. Ҳар кӣ чашмаш бар чунон рӯй уфтод,
Диле ки ошиқу собир бувад, магар санг аст?
Диле ки ошиқу собир бувад, магар санг аст? Зи ишқ то ба сабурӣ ҳазор фарсанг аст. Бародарони тариқат, насиҳатам макунед,
Эй ки аз сарви равон қадди ту чолоктар аст
Эй ки аз сарви равон қадди ту чолоктар аст, Дил ба рӯи ту зи рӯи ту тарабноктар аст. Дигар аз ҳарбаи ҳунхори аҷал нандешам,
Ишрат хуш асту бар тарафи ҷӯй хуштар аст
Ишрат хуш асту бар тарафи ҷӯй хуштар аст, Май бар самоъи булбули хушгӯй хуштар аст. Айш аст бар канори суманзор хоби субҳ,
Чашмат хуш асту бар асари хоб хуштар аст
Чашмат хуш асту бар асари хоб хуштар аст, Таъми даҳонат аз шакари ноб хуштар аст. Зинҳор аз он табассуми ширин, ки мекунӣ,