Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
811. ДАР ДОДУ ФАРҲАНГИ НӮШИНРАВОН
Чу хуршед бинмуд тобанда чеҳр, Дари боғ букшод гардонсипеҳр. Падид омад он тӯдаи шанбалид, Ду зулфи шаби тира шуд нопадид.
810. ДОСТОНИ БОБАК МӮБАДИ КИСРО ВА АРЗИ СИПОҲ ДОДАНАШ
Зи шоҳон, ки ботахту афсар буданд, Ба ганҷу ба лашкар тавонгар буданд, Набуд додгартар зи Нӯширавон, Ки ҷовид бодо равонаш ҷавон!
809. НОМА НАВИШТАНИ НӮШИНРАВОН БА КОРДОРОНИ ХЕШ
Яке нома фармуд бар паҳлавӣ, Писанд оядат, чун зи ман бишнавӣ. Нахустин сари нома гуфт: «Аз меҳ аст Шаҳаншоҳ Кисрои яздонпараст.
808. БАХШИДАНИ КИСРО ПОДШОҲИРО БА ЧАҲОР БАҲР ВА ТАДБИР КАРДАН ХИРОҶРО
Шаҳаншоҳ донандагонро бихонд, Суханҳои гетӣ саросар биронд. Ҷаҳонро бубахшид бар чор баҳр, В-аз ӯ номзад кард обод шаҳр.
807. ПОДШОҲИИ КИСРОИ НӮШИНРАВОН
Чилу ҳашт сол буд Андарз кардани Нӯшинравон сардорони Эронро Чу Кисро нишаст аз бари тахти оҷ,
806. АЗ ПИРӢ НОЛИДАНИ САРОЯНДА
Ало, эй дилорой, сарви баланд, Чӣ будат, ки гаштӣ чунин мустаманд? Бад-он шодмониву он фарру зеб Чаро буд дили равшанат пурниҳеб?
805. ВАЛИАҲД КАРДАНИ ҚУБОД КИСРОРО ВА БУЗУРГОН НОМИ НӮШЕРВОН ДОДАН ӮРО
Зи шоҳиш чун сол бугзашт чил, Ғами рӯзи марг андаромад ба дил. Яке нома бинвишт пас бар ҳарир, Бад-он хатти шоистаи дилпазир.
804. ОВЕХТАНИ КИСРО МАЗДАКРО ВА КУШТАН ӮРО
Чунон буд, ки як рӯз Маздак пагоҳ Зи хона биёмад ба наздики шоҳ, Чунин гуфт, к-«Аз динпарастони мо, Ҳам аз покдил зердастони мо.
803. ПАЗИРУФТАНИ ҚУБОД ДИНИ МАЗДАК
Биёмад яке мард, Маздак ба ном, Сухангӯю бодонишу рою ком. Гаронмоя мардеву донишфурӯш, Қубоди диловар бад-ӯ дод гӯш.
802. БОЗГАШТАНИ ҚУБОД АЗ ҲАЙТОЛ ВА ЗОДАНИ КИСРОИ НӮШИНРАВОН ВА БАР ТАХТ НИШАСТАНИ ҚУБОД
Чу наздикии хони деҳқон расид, Ҳама кӯй мардум пароканда дид. Ҳама мужда бурданд назди Қубод, Ки «Ин пур бар шоҳ фархунда бод!
801. ГУРЕХТАНИ ҚУБОД ВА ПАНОҲ ГИРИФТАН НАЗДИ ҲАЙТОЛИЁН
Аз ӯ эминӣ ёфт ҷони Қубод, Зи гуфтори он пурхирад гашт шод. Аз он пас бар ӯ роз букшоду гуфт, Ки «Андеша аз ту нахоҳам нуҳуфт.
800. БАНД КАРДАНИ ЭРОНИЁН ҚУБОДРО ВА БАР ТАХТ НИШОНДАНи ҶОМОСП БАРОДАРАШРО
Чу огоҳӣ омад ба эрониён, Ки он пилтанро сар омад замон. Хурӯше баромад зи Эрон ба дард, Зану марду кӯдак ҳама мӯя кард.
799. БАДГУМОН КАРДАНИ ЭРОНИЁН ҚУБОДРО АЗ СУФАРОЙ ВА КУШТАНИ Ӯ СУФАРОЙРО
Чунон буд, то бисту яксола гашт, Ба ҷом- андарун бода чун лола гашт. Биёмад бари тоҷвар Суфарой Ба дастурии бозгаштан ба ҷой.
798. БАР ТАХТ НИШАСТАНИ ҚУБОД ВА АНДАРЗ КАРДАН БА МЕҲОН
Чу бар тахт биншаст фаррух Қубод, Кулоҳи бузургӣ ба сар барниҳод. Сӯи Тайсафун шуд зи шаҳри Ситахр, Ки гарданкашонро бад-он буд фахр.
797. БОЗГАШТАНИ ҚУБОД БА ЭРОНЗАМИН
Чу лашкар бидиданд рӯи Қубод, Зи дидори ӯ анҷуман гашт шод. Ҳамон мӯбади мӯбадон Ардашер, Асирон, ки буданд барнову пир.
796. РАЗМИ СУФАРОЙ БО ХУШНАВОЗ
Чу огоҳӣ омад бари Хушнавоз, Ба дашт омаду ҷангро кард соз. Ба Байканд шуд, размгоҳе гузид, Ки чархи равон рӯи ҳомун надид.
795. НОМА НАВИШТАНИ СУФАРОЙ БА ХУШНАВОЗ
Бад-он гаҳ ки Пирӯз шуд сӯи ҷанг, Яке паҳлавон ҷуст борою санг, Ки бошад нигаҳбони тахту кулоҳ, Балоши ҷавонро шавад некхоҳ.
794. Андарз кардани Балош эрониёнро
Чу биншаст бо сӯг моҳе Балош, Сараш пур зи гарду рухаш пурхарош, Сипоҳ омаду мӯбади мӯбадон, Ҳар он кас, ки буд аз раду бихрадон,
793. АФТОДАНИ ПИРӮЗ БА ЧОҲ ВА КУШТА ШУДАН
Аз ин рӯй пурбим дил Хушнавоз Чунин то бари канда омад фароз, В-аз он рӯй саргашта Пирӯзшоҳ, Ҳаме тохт бо хормоя сипоҳ.
792. НОМАИ ХУШНАВОЗ БА ПИРӮЗ
Чу бишнид фарзанди хоқон, ки шоҳ Зи Ҷайҳун гузар кард худ бо сипоҳ, Ҳаме бишканад аҳди Баҳроми Гӯр, Бар ин буму бар тоза шуд ҷангу шӯр.
791. ҶАНГИ ПИРӮЗ БО ТӮРОНИЁН
Чу Пирӯз аз он рӯзи тангӣ бираст, Ба ором бар тахти шоҳӣ нишаст. Яке шорсон кард Пирӯз, Ром — Бифармуд, к-ӯро ниҳоданд ном.
790. ПОДШОҲИИ ПИРӮЗ - ПИСАРИ ЯЗДГИРД
Ёздаҳ солу чаҳор моҳ буд Бар тахт нишастани Пирӯз ва хушкӣ ҳафт сол афтодан бар замини Эрон Зи Ҳурмуз чу Пирӯз дилшод шуд,
789. ПОДШОҲИИ ҲУРМУЗ ПИСАРИ ЯЗДГИРД
Як солу як моҳ буд Бар тахт нишастани Ҳурмуз ва ситадани тоҷи ӯ бародараш Пирӯз Чу Ҳурмуз баромад ба тахти падар,
788. ПОДШОҲИИ ЯЗДГИРД ПИСАРИ БАҲРОМИ ГӮР
Ҳаждаҳ сол буд Бар тахт нишастани Яздгирд ва Андарз кардан ба сардорон Чу шуд подшо бар ҷаҳон Яздгирд,
787. СИПАРӢ ШУДАНИ РӮЗГОРИ БАҲРОМИ ГӮР
Бад - ин сон ҳаме хӯрд шасту се сол, Кас андар замона набудаш ҳамол, Сари соли нав пеши ӯ шуд вазир, Хирадманд мӯбад, ки будаш дабир,