Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Гуфтор дар офариниши олам
Зи оғоз бояд, ки донӣ дуруст, Сари мояи гавҳарон аз нахуст. Ки Яздон зи ночиз чиз офарид
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Фарёди ман аз фироқи ёр аст
Фарёди ман аз фироқи ёр аст, В-афғони ман аз ғами нигор аст. Бе рӯи чу моҳи он нигорин
Ҳар касеро натавон гуфт, ки соҳибназар аст
Ҳар касеро натавон гуфт, ки соҳибназар аст, Ишқбозӣ дигару нафспарастӣ дигар аст. Ба ҳар он чашм ки бинанд, сиёҳ асту сапед,
Айби ёрону дӯстон ҳунар аст
Айби ёрону дӯстон ҳунар аст, Сухани душманон на муътабар аст. Муҳри меҳр аз даруни мо наравад,
Ин бӯи рӯҳпарвар аз он хӯи дилбар аст
Ин бӯи рӯҳпарвар аз он хӯи дилбар аст, В-ин оби зиндагонӣ аз он ҳавзи Кавсар аст. Эй боди бӯстон, магарат нофа дар миён,
Аз ҳар чӣ меравад, сухани дӯст хуштар аст
Аз ҳар чӣ меравад, сухани дӯст хуштар аст, Пайғоми ошно нафаси рӯҳпарвар аст. Ҳаргиз вуҷуди ҳозири ғоиб шунидаӣ?
Эй луъбати хандон, лаби лаълат кӣ мазидаст?
Эй луъбати хандон, лаби лаълат кӣ мазидаст? В-эй боғи латофат, биҳи рӯят кӣ газидаст? Некӯтар аз ин мева ҳама умр кӣ хурдаст?
Афсӯс бар он дида, ки рӯи ту надидаст
Афсӯс бар он дида, ки рӯи ту надидаст, Ё дидаву баъд аз ту ба рӯе нигаридаст. Гар муддаъиён нақш бибинанд париро,
Шаби фироқ кӣ донад, ки то саҳар чанд аст?
Шаби фироқ кӣ донад, ки то саҳар чанд аст? Магар касе, ки ба зиндони ишқ дар банд аст. Гирифтам, аз ғами дил роҳи бӯстон гирам,
Ин туӣ ё сарви бустонӣ ба рафтор омадаст?
Ин туӣ ё сарви бустонӣ ба рафтор омадаст? Ё малак дар сурати мардум ба гуфтор омадаст? Он парӣ, к-аз халқ пинҳон буд чандин рӯзгор,
Иттифоқам ба сари кӯи касе афтодаст
Иттифоқам ба сари кӯи касе афтодаст, Ки дар он кӯй чу ман кушта басе афтодаст. Хабари мо бирасонед ба мурғони чаман,
Ҳар субҳдам насими гул аз бӯстони туст
Ҳар субҳдам насими гул аз бӯстони туст, Алҳони будбул аз нафаси дӯстони туст. Чун Хизр дид он лаби ҷонбахши дилфиреб,
Эй к-оби зиндагонии ман дар даҳони туст
Эй к-оби зиндагонии ман дар даҳони туст, Тири ҳалоки зоҳири ман дар камони туст. Гар бурқаъе фурӯ бигузорӣ бад-ин ҷамол,
Маҷнуни ишқро дигар имрӯз ҳолат аст
Маҷнуни ишқро дигар имрӯз ҳолат аст, К-ислом дини Лайлию дигар залолат аст. Фарҳодро аз он чӣ, ки Ширин туруш кунад?
Шамъи фалак бо ҳазор машъали анҷум
Сарви чаман пеши эътидоли ту паст аст, Рӯи ту бозори офтоб шикастаст. Шамъи фалак бо ҳазор машъали анҷум,
Дидори ту ҳалли мушкилот аст
Дидори ту ҳалли мушкилот аст, Сабр аз ту хилофи мумкинот аст. Дебочаи сурати бадеъат
Он моҳи дуҳафта дар ниқоб аст, ё ҳуре даст дар хизоб аст
Он моҳи дуҳафта дар ниқоб аст, ё ҳуре даст дар хизоб аст, В-он вусма бар абрувони дилбанд, ё қавси қузаҳ бар офтоб аст. Селоб зи сар гузашт, ёро, з-андоза бадар
Он на зулф асту буногӯш, ки рӯз асту шаб аст
Он на зулф асту буногӯш, ки рӯз асту шаб аст, В-он на болои санавбар, ки дарахти рутаб аст. На даҳонест, ки дар ваҳми сухандон ояд,
Ишқ варзидаму ақлам ба маломат бархост
Ишқ варзидаму ақлам ба маломат бархост, К-он ки ошиқ шуд, аз ӯ ҳукми саломат бархост. Ҳар кӣ бо шоҳиди гулрӯй ба хилват бинишаст,
Хуррам он буқъа, ки оромгаҳи ёр он ҷост
Хуррам он буқъа, ки оромгаҳи ёр он ҷост, Роҳати ҷону шифои дили бемор он ҷост. Ман дар ин ҷой ҳамин сурати беҷонаму бас,
Сабр кун, эй дил, ки сабр сирати аҳли сафост
Сабр кун, эй дил, ки сабр сирати аҳли сафост, Чораи ишқ эҳтимол, шарти муҳаббат вафост. Молики радду қабул ҳар чӣ кунад, подшост,
Силсилаи мӯи дӯст ҳалқаи доми балост
Силсилаи мӯи дӯст ҳалқаи доми балост, Ҳар кӣ дар ин ҳалқа нест, фориғ аз ин моҷарост. Гар бизанандам ба теғ дар назараш бе дареғ,
Дигар нашунидем чунин фитна, ки бархост
Дигар нашунидем чунин фитна, ки бархост, Аз хона бурун омаду бозор биёрост. Дар ваҳм нагунҷад, ки чӣ дилбанду чӣ ширин,
Хуш меравад ин писар, ки бархост
Хуш меравад ин писар, ки бархост, Сарвест, чунин ки меравад рост. Абрӯш камони қатли ошиқ,
Бӯи гулу бонги мурғ бархост
Бӯи гулу бонги мурғ бархост, Ҳангоми нишоту рӯзи саҳрост. Фарроши хазон варақ бияфшонд,
Агар муроди ту, эй дӯст, бемуродии мост
Агар муроди ту, эй дӯст, бемуродии мост, Муроди хеш дигарбора ман нахоҳам хост. Агар қабул кунӣ в-ар биронӣ аз бари хеш,