Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
В объятиях тёмной ночи
В объятиях тёмной ночи, Я зажигаю свечи. Суета дневная прочь ушла — Я свободу обрела до утра.
В этот день непогоды и стужи
В этот день непогоды и стужи Я ищу своё счастье повсюду. Вижу лица: они холодеют, Делят мир по границам и судьбам.
Звёзды могут светить в темноте
Звёзды могут светить в темноте, Не сгорая в своей высоте. А людей ослепляет огонь, Что в сердцах зажигает ладонь.
Каждый ищет покой
Каждый ищет покой: кто в мечтах, кто в деньгах, Кто в молитвах ночных, кто в дурных делах. Кто в творении строк, кто в злых словах, Кто в хмельном забытьи, кто
Что есть свобода? Не шум вечеров
Что есть свобода? Не шум вечеров, Не яркая ткань, что пленяет взор. Не дым сигарет, не бокалов звон, Не блеск дорогих, но пустых даров.
Боюсь не красоту терять, не богатство
Боюсь не красоту терять, не богатство, Боюсь утратить человечность — навек. Ведь золото найдёшь, и цвета вернутся, Но душу, потеряв, — угасает твой свет.
Душа стремится к свободе своей
Душа стремится к свободе своей, Но она в цепях и бродит во тьме. Свет зовёт её: «Оглянись, я здесь» — Она шёпотом говорит: «Тебя нет...»
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Пора закрыть страницы жизни
Пора закрыть страницы жизни — С каждым днём трудней писать. Слова ложатся криво, ниже, И смысла нет — пути искать..
Закрывая глаза, вижу облик твой
Закрывая глаза, вижу облик твой. Воспоминания о тебе — как услада. В тебе одном нахожу свой покой. Любовь — высшая в мире награда.
Я душу свою сорвала с замков
Я душу свою сорвала с замков, Очистив от фальши былых времён Сбросила тяжесть глупых веков, Сгорая в борьбе с внутренним огнём.
9. Оғози достон
Сухангӯй деҳқон чӣ гӯяд нахуст, Ки тоҷи бузургӣ ба гетӣ кӣ ҷуст? Кӣ буд он ки дайҳим бар сар ниҳод? Надорад кас аз рӯзгорон ба ёд.
Андар ситоиши султон Маҳмуд
Яке панди он шоҳ ёд оварам, Зи кажжӣ равон сӯи дод оварам. Маро гуфт, к-«Ин номаи шаҳрёр Гарат гуфта ояд, ба шоҳон супор!»
8. Андар ситоиши Абӯмансур ибни Муҳаммад
Бад-ин нома чун даст кардам дароз, Яке меҳтаре буд гарданфароз, Ҷавон буд аз гавҳари паҳлавон, Хирадманду бедору равшанравон.
7. Гуфтор дар бунёд ниҳодани китоб
Дили равшани ман чу баргашт аз ӯй, Сӯи тахти шоҳи ҷаҳон кард рӯй, Ки ин номаро даст пеш оварам, Зи дафтар ба гуфтори хеш оварам.
6. Достони дақиқии шоир
Чу аз дафтар ин достонҳо басе Ҳаме хонд хонанда бар ҳар касе, Ҷаҳон дил ниҳода бад-ин достон Ҳама бихрадон низу ҳам ростон.
5. Гуфтор андар фароҳам овардани Шоҳнома
Сухан гуфта шуд, гуфтанӣ ҳам намонд, Ман аз гуфта хоҳам яке бо ту ронд. Сухан ҳарчӣ гӯям, ҳама гуфтаанд, Бари боғи дониш ҳама руфтаанд.
4. Ситоиши пайғамбар ва ёронаш
Туро донишу дин раҳонад дуруст, Раҳи растагорӣ бибояд-т ҷуст. Агар дил нахоҳӣ, ки бошад нажанд, Нахоҳӣ, ки доим бувӣ мустаманд,
3. Дар офариниши моҳ
Чароғест мар тирашабро басеч, Ба бад то тавонӣ, ту ҳаргиз мапеч! Ду рӯзу ду шаб рӯй нанмоядо, Ҳамоно зи гардиш бифарсоядо.
2. Гуфтор андар офариниши офтоб
Зи ёқути сурх аст чархи кабуд, На аз боду обу на аз гарду дуд. Ба чандон фурӯғу ба чандон чароғ Биёроста чун ба Наврӯз боғ.
1. Гуфтор андар офариниши мардум
Чу з-ин бигзарӣ, мардум омад падид, Шуд ин бандҳоро саросар калид. Сараш рост бар шуд чу сарви баланд, Ба гуфтори хубу хирад корбанд,
Гуфтор дар офариниши олам
Зи оғоз бояд, ки донӣ дуруст, Сари мояи гавҳарон аз нахуст. Ки Яздон зи ночиз чиз офарид Бад-он, то тавоноӣ омад падид.
Гуфтор андар ситоиши хирад
Кунун, эй хирадманд, арҷи хирад Бад-ин ҷойгаҳ гуфтан андархурад, Хирад беҳтар аз ҳарчӣ Эзад-т дод, Ситоиш хирадро беҳ аз роҳи дод.
Биноҳои обод гардад хароб
Биноҳои обод гардад хароб, Зи борону аз тобиши офтоб. Пай афкандам аз назм кохе баланд, Ки аз боду борон наёбад газанд.
Тарк бинмо ҷумларо, ҷон бар ҳама маъво бувад
Тарк бинмо ҷумларо, ҷон бар ҳама маъво бувад, Пешрафту беҳтарӣ ҷонро яқин бо илмҳост. Ҷон мисоли шиша асту илм монанди чароғ, Ҳикмати инсониро равған ҳисобидан
