Аҳмади Дониш

1827 - 1897

Аҳмади Дониш — мутафаккири бузург, адиб, таърихнигор, рассом ва асосгузори ҷараёни маорифпарварӣ дар Осиёи Миёна мебошад. Ӯ дар шаҳри Бухоро таваллуд шудааст ва дар мадрасаҳои он давр таҳсил кардааст. Ҳамзамононаш ӯро барои ақлу заковати баландаш «Аҳмади Калла» низ меномиданд. Ӯ ҳамчун котиб ва мунаҷҷим дар дарбори амирони Бухоро (Амир Насрулло, Амир Музаффар ва Амир Абдулаҳад) кор кардааст. Се маротиба (солҳои 1857, 1869 ва 1874) ҳамчун сафири аморати Бухоро ба шаҳри Санкт-Петербурги Русия сафар кардааст. Машҳуртарин асари ӯ «Наводиру-л-вақоеъ» (Нодирпадидҳо) ном дорад, ки дар он афкори фалсафӣ, иҷтимоӣ ва ахлоқии худро баён кардааст. Асари дигари муҳими ӯ «Рисола ё таърихи салтанати хонадони манғития» мебошад, ки таърихи воқеии он даврро инъикос мекунад.

шоири классик

78Шеърҳо

632Боздид

Мавзӯъҳои шеърҳо

2 тег

мухаммас3 марсия2

Китобҳои муаллиф

Наводиру-л-вақоеъ64 боздидАҳмади Дониш476 саҳифа · Адиб

Тавсияи мо барои шиносоӣ бо Аҳмади Дониш

Он кӣ бо ман дар сухан худро баробар мекунад

👁 22

Он кӣ бо ман дар сухан худро баробар мекунад, Поймардӣ кай тавонад, хок бар сар мекунад! Мулки донишро зи бас тасхир пардозам ба килк, Бенавои хомаам кори тавон

Аҳмади Дониш

Омадӣ, ором шуд дилҳои беоромро

👁 21

Омадӣ, ором шуд дилҳои беоромро, Шод кардӣ аз карам ин хастаи нокомро. Он қадар муштоқи гуфтори туям аз ташнагӣ, Худ ба ҷои лутф дорам хории дашномро.

Аҳмади Дониш

марсияи Дониш дар сӯги фарзанд

👁 20

Рафтӣ чун аз барам, эй сарви хиромони падар, Булбули рӯҳ парида зи гулистони падар. Тоқи абрӯи ту то дур шуда аз назарам, Тоқатам тоқ шуд, эй сарви хиромони пад

Аҳмади Дониш

Дар идомаи ин ғазал Дониш гӯяд

👁 19

Аз нигоҳи гарми он шаккарлаби гулгунқабо, Дигарон як бор агар сурханд, ман чанд бор сурх! Муддао рангинии рухсори он гулчеҳра буд, Даъвии лаъли лабаш кардам, шу

Аҳмади Дониш

Рамзошнои маънӣ ҳар хирасар набошад

👁 15

Рамзошнои маънӣ ҳар хирасар набошад, Табъи салим фарз аст, ирс аз падар набошад. Аз саъй худ надорем чашми умед ҳаргиз, Як зарра лутфи Эзид, гар коргар набошад!

Аҳмади Дониш

Мухаммас бар ғазали аввали Бедил

👁 15

Чӣ мумкин орзӯболе кушояд ғайри оҳ он ҷо, Надорад тоқати парвоз симурғи нигоҳ он ҷо, Ба аҷзи хеш доранд эътирофе меҳру моҳ он ҷо, Ба авҷи кибрё, к-аз паҳлуи аҷз

Аҳмади Дониш

Гаҳе оташ, гаҳе обам, гаҳе сулҳам, гаҳе ҷангам

👁 14

(ғазали Дониш дар пайравӣ ба Ҷомӣ) Зи чашмаш мастаму аз он даҳан чун ғунча дилтангам, Ба-д-он мӯи миён роҳе наёбад синаи сангам. Расидан кай бувад мумкин аз ин

Аҳмади Дониш