Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Биё, эй зи сар то қадам ҷони пок,
Биё, эй зи сар то қадам ҷони пок, Зи ҳар тан хитоби ту рӯҳе фидок. Зи дасти туам ҳарчи ояд хуш аст, Чӣ оби ҳаёту чӣ заҳри ҳалок.
Марост аз таби ишқи ту ҷони оташнок,
Марост аз таби ишқи ту ҷони оташнок, Ҳабиби анта табиби вало табиби савок. Чӣ суд сӯфии моро риояти суннат? Чу ҳирси луқма набурд аз даҳони ӯ мисвок.
Дар наъти бақо нест касе бо ту мушорик,
Дар наъти бақо нест касе бо ту мушорик, Ваҷҳи ту бувад боқиву боқӣ ҳама холик. Ҳар ҷо зада з-асмои ту одам дами анбо, Субҳонака ло илма лано гуфта малоик.
Эй, дар самои ишқи ту тасбеҳхон малак,
Эй, дар самои ишқи ту тасбеҳхон малак, Дар рақс бар таронаи тасбеҳашон фалак. Олоф кардаанд алифи ваҳдати туро, Уҳҳоди мумкинот, ки сафаранд як ба як.
Ҳар хазон оядам аз ранги разон бӯйи фироқ,
Ҳар хазон оядам аз ранги разон бӯйи фироқ, Зард шуд рӯям аз ин ғам, ки сияҳрӯйи фироқ. Нест чун васли ту холӣ зи мулоқоти рақиб, Мекашам рахти иқомат ба сари кӯ
Биё эй орзуи ҷони ошиқ,
Биё эй орзуи ҷони ошиқ, Давои дарди бедармони ошиқ. Киром ал котибин нанвишта ҳарфе Ба ҷуз ишқи ту дар девони ошиқ.
Чун ҷамоли худ ҳам андар худ тамошо кард ишқ,
Чун ҷамоли худ ҳам андар худ тамошо кард ишқ, Наъту номи ошиқу маъшуқ пайдо кард ишқ. Буд ошиқ ботину маъшуқ зоҳир шуд ба акс, Сирри ботинро чу дар зоҳир ҳувайд
Майли шакли абрӯят дорам дар ин фирӯзатоқ,
Майли шакли абрӯят дорам дар ин фирӯзатоқ, Бо қади хамгашта тоқам зери ин нилиравоқ. Ҳар қадаҳ к-аз соқии даврам расад дур аз лабат, Гарчи шаҳди ноб бошад, заҳр
Зиҳӣ даҳони ту кони шакар, лабон шангарф,
Зиҳӣ даҳони ту кони шакар, лабон шангарф, Шикори чашми ту ҳурони қосирот-ал-тарф. Ду ҷӯи хун зи ду чашмам ба сафҳаи рухи зард, Чу ҷадвалест мусанно кашида аз ша
Беҳ аз кудурати зуҳду риёст бодаи соф,
Беҳ аз кудурати зуҳду риёст бодаи соф, Биёр бода, ки болои тоат аст инсоф. Куҷост хонаи он моҳи хонагӣ, ки кунем, Зи шавқи соҳиби хона ба гирди хона тавоф?
Он тиҳидаст чӣ хуш гуфт майи лаъл ба каф,
Он тиҳидаст чӣ хуш гуфт майи лаъл ба каф, Ки хуш он кас, ки ба май ҳосили худ кард талаф. Сарф кун дар раҳи май ҳарчи ба даст аст туро, Ки навои тараб аз дасти
Чанд савол эй писар, ки чист тасаввуф,
Чанд савол эй писар, ки чист тасаввуф, Тасфия кун хотир аз ғубори такаллуф. Дур неҳ аз ҳарчи ҳаст пойи таманно, Боз каш аз ҳарчи ҳаст дасти тасарруф.
Ба соид то ниҳод он симбар доғ,
Ба соид то ниҳод он симбар доғ, Диле дорам, зи дасташ доғ бар доғ. Ба тан то дидаам к-ӯ доғҳо сӯхт, Бувад сад доғ бар ҷонам зи ҳар доғ.
Гарчи сӯзад дили парвона зи савдои чароғ,
Гарчи сӯзад дили парвона зи савдои чароғ, Накунад пеши маҳи рӯйи ту парвои чароғ. Зери пои ту сари зулфи сиёҳи ту кунад Равшан ин нукта, ки торик бувад пои чаро
Маро дилест зи тан ғофилу зи ҷон фориғ,
Маро дилест зи тан ғофилу зи ҷон фориғ, Ба ёди ту зи ҷаҳону ҷаҳониён фориғ. Бувад яқину гумон дар шуҳуди ишқ ҳиҷоб, Хушо диле зи яқин холӣ аз гумон фориғ.
Маҷлисе хоҳам тиҳӣ аз сулҳу холӣ аз низоъ,
Маҷлисе хоҳам тиҳӣ аз сулҳу холӣ аз низоъ, Аҳли ваҳдат карда дар вай нақши касратро видоъ. Соқиён аз як тараф пур сохта ҷоми шароб, Мутрибон аз як тараф бардошт
Ҷабин назми ҳусни рухатрост матлаъ,
Ҷабин назми ҳусни рухатрост матлаъ, Ду абрӯ зи матлаъ фурӯтар ду мисраъ. Чунон медурахшад зи бурқаъ ҷамолат, Ки шуд риштаи нур ҳар тори бурқаъ.
Офтобӣ туву аъёни вуҷудат матлаъ,
Офтобӣ туву аъёни вуҷудат матлаъ, Пеши ориф лақабат воҷиби мумкин бурқаъ. Чун ниҳам пойи талаб дар равиши ақл, ки ҳаст, Кӯтаҳ аз домани идроки туаш дасти тамаъ.
Ба коми нафс зи ҷоми фано наёбӣ ҳаз,
Ба коми нафс зи ҷоми фано наёбӣ ҳаз, Ба гоми ақл зи мулки бақо наёбӣ ҳаз. Фанои ишқ шаву аз фано фано шав низ, Ки бе фанои фано аз Худо наёбӣ ҳаз.
Ҷавҳар вуҷуди ишқ бувад, мобақо – араз,
Ҷавҳар вуҷуди ишқ бувад, мобақо – араз, Ан фо такум фалайса ламо фоти ман аваз. Шуд умрҳо, ки аҳди вафо бастаам ба ишқ, Умре мазо ва аҳдӣ бил ишқи мабтаа.
Аз юмни ишқ сураи Юсуф, ба ҳукми нас,
Аз юмни ишқ сураи Юсуф, ба ҳукми нас, Шуд дар миёни ҷумла сувар аҳсан-ал-қисас. Аз раҳ чунон ба ишқ, ки набвад хабар туро, Аз сахтии азоиму осонии рахас.
Эй дил, матоъи ҷон ба лаби лаъли ёр бахш,
Эй дил, матоъи ҷон ба лаби лаъли ёр бахш, Нақди хирад ба ҷоми майи хушгувор бахш. Овард бод бӯи баҳор аз чаман, чу гул Авроқи илму фазл ба боди баҳор бахш.
Додӣ зи лутф хӯе маро бо висоли хеш,
Додӣ зи лутф хӯе маро бо висоли хеш, В-онгаҳ нуҳуфтӣ аз назари ман ҷамоли хеш. Шукри Худойро натавонӣ, ки як нафас, Пайванди хотирам бубарӣ аз хаёли хеш.
Ҷону дил пайванд кун бо ёри бемонанди хеш,
Ҷону дил пайванд кун бо ёри бемонанди хеш, Ҳарчи ғайр аз ишқи ӯ банд аст бигсил банди хеш. Ӯ ба зоти худ ғании мутлақ омад, лек нест Дар зуҳури ин ғано муҳтоҷи
Он ки бар хайли бутон сохт Худо подшаҳаш,
Он ки бар хайли бутон сохт Худо подшаҳаш, Сурмаи аҳли назар бод ғубори сипаҳаш. Шармсорам, ки чу ояд ба сарам қосиди ӯ, Барнаёяд зи танам ҷон, ки фишонам ба раҳ