Шеърҳо бо теги: табиат
Шеърҳои марбут ба теги «табиат» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Эй рӯи ту субҳи сафо, чашми ту шабнам
Эй рӯи ту субҳи сафо, чашми ту шабнам, Аз нури ту равшан шуда дилхонаи олам. Аз зулфи ту ҳар шаб ба сарам сояи ғам буд, В-аз лаби ту ҳар дам ба дилам шӯълаи зам
Боз ин чӣ шӯриш аст, ки дар халқӣ олам аст
Боз ин чӣ шӯриш аст, ки дар халқӣ олам аст? Боз ин чӣ навҳа ва чӣ азо ва чӣ мотам аст? Боз ин чӣ растахез аст, ки бе нафхи сӯри қиёмат аст? К-ин субҳ дамидану ф
Зи тоби оташи ишқат шабам бадан месӯхт
Зи тоби оташи ишқат шабам бадан месӯхт, Зи сӯзи шуълаи оҳам дили сухан месӯхт. Агар на оби дами теғи ғамзаат хӯрдӣ, Шаҳиди ишқи ту то ҳашр дар кафан месӯхт.
Чу булбул дар фиғон оям, чу бинам бӯстонашро
Чу булбул дар фиғон оям, чу бинам бӯстонашро, Чу гул хандон шавам ҳар ҷо, ки бинам боғбонашро. Сабо аз бӯи пироҳан нагардад чашми мо равшан, Нахезам аз сари ин
Не шамъи бахт хоҳам, не меҳри ҳамгинонро
Не шамъи бахт хоҳам, не меҳри ҳамгинонро, Хоҳам кашам ба як сӯ аз мурдумон инонро. То чашм боз гардад, сӯҳбат вуҷуди ишқ аст, Фурсат шумур ғанимат дидори дӯстон
Резад ба ҷоми моҳ чу соқӣ шаробро
Резад ба ҷоми моҳ чу соқӣ шаробро, Орад зи абри шиша бурун офтобро. Лахти ҷигар зи гиря барояд зи дидаам, Мастон ба пухтагӣ нагузоранд кабобро.
Абр бар равнақи чаман гиряд
Абр бар равнақи чаман гиряд, Гул бар айёми зистан гиряд. Дил зи дасти фироқ нола кунад, Дида бар ҳоли хештан гиряд.
Достони ду ҳакими мутанозеъ
Бо ду ҳаким аз сари ҳамхонагӣ Шуд сухане чанд зи бегонагӣ. Лофи манӣ буду туй барнатофт, Мулк яке буду дуй барнатофт.
Агар гул орад бор он рухони ӯ, на шигифтан
Агар гул орад бор он рухони ӯ, на шигифтан, Ҳар ойина чу ҳама май хурад, гул орад бор. Ба зулф каҷ, валекин ба қадду қомат рост, Ба тан дуруст, валекин ба чашма
Дарё ду чашму оташ бар дил ҳамефизояд
Дарё ду чашму оташ бар дил ҳамефизояд, Мардум миёни дарё в-оташ чӣ гуна пояд?! Яшки наҳанг дорад, дилро ҳаме хасояд, Надҳам, ки ногуворад, к-эдун на хӯрд хояд!
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Он саҳни чаман, ки аз дами дай
Он саҳни чаман, ки аз дами дай Гуфтӣ думи гург ё паланг аст, Акнун зи баҳори монавитабъ Пурнақшу нигор ҳамчу Жанг аст...
Баҳор омад, баҳор омад, салом овард мастонро
Баҳор омад, баҳор омад, салом овард мастонро, Аз он пайғамбари хубон паём овард мастонро. Забони савсан аз соқӣ кароматҳои мастон гуфт, Шунид он сарв аз савсан,
Мусалмонон, мусалмонон, чӣ бояд гуфт ёреро
Мусалмонон, мусалмонон, чӣ бояд гуфт ёреро, Ки сад фирдавс месозад ҷамолаш ними хореро?! Маконҳо бемакон гардад, замонҳо ҷумла кон гардад, Чу ишқи ӯ диҳад ташри
Бодо муборак дар ҷаҳон суру арӯсиҳои мо
Бодо муборак дар ҷаҳон суру арӯсиҳои мо, Суру арӯсиро Худо борид бар болои мо! Зуҳра қарин шуд бо Қамар, тӯтӣ қарин шуд бо шакар, Ҳар шаб арӯсие дигар аз шоҳи х
Ай фасли боборони мо, баррез бар ёрони мо
Ай фасли боборони мо, баррез бар ёрони мо, Чун ашки ғамхорони мо дар ҳаҷри дилдорони мо! Ай чашми абр, ин ашкҳо мерез ҳамчун машкҳо, Зеро ки дорӣ рашкҳо бар моҳ
Ай аз варойи пардаҳо тоби ту тобистони мо
Ай аз варойи пардаҳо тоби ту тобистони мо, Моро чу тобистон бибар дилгарм то бустони мо! Ай чашми ҷонро тӯтиё, охир куҷо рафтӣ?! Биё, То оби раҳмат барзанад аз
Бинол, булбул, агар бо манат сари ёрист
Бинол, булбул, агар бо манат сари ёрист, Ки мо ду ошиқи зорему кори мо зорист. Дар он замин, ки насиме вазад зи турраи дӯст, Чӣ ҷойи дам задани нофаҳои тоторист
Хуштар зи айшу суҳбати боғу баҳор чист
Хуштар зи айшу суҳбати боғу баҳор чист, Соқӣ куҷост, гӯ сабаби интизор чист? Ҳар вақти хуш, ки даст диҳад, муғтанам шумор, Касро вуқуф нест, ки анҷоми кор чист.
Сари иродати мо в-остони ҳазрати дӯст
Сари иродати мо в-остони ҳазрати дӯст, Ки ҳар чӣ бар сари мо меравад, иродати ӯст. Назири дӯст надидам, агарчи аз маҳу меҳр Ниҳодам ойинаҳо дар муқобили рухи дӯ
Ба доми зулфи ту дил мубталои хештан аст
Ба доми зулфи ту дил мубталои хештан аст, Бикуш ба ғамза, ки инаш сазои хештан аст. Гарат зи даст барояд муроди хотири мо, Ба даст бош, ки хайре ба ҷойи хештан
Гул дар бару май дар кафу маъшуқ ба ком аст
Гул дар бару май дар кафу маъшуқ ба ком аст, Султони ҷаҳонам ба чунин рӯз ғулом аст. Гӯ, шамъ маёред дар ин ҷамъ, ки имшаб Дар маҷлиси мо моҳи рухи дӯст тамом а
Равӣ аз кӯчаҳо хушбахту масрур
Равӣ аз кӯчаҳо хушбахту масрур, Чиноросо бари шаҳраҳ кашӣ қад. Баланд аз хеш гардӣ ҷониби нур, Ки бо гардун шавӣ ҳамрозу ҳамқад.
Ин шохаи гул, ки зебиши ҳар чаман аст
Ин шохаи гул, ки зебиши ҳар чаман аст, Гарчист гулафшон, на чу ту гулбадан аст. Чашмак задамат, ки, ёр, аз туст ҷавоб, Чун посухи ҳар ситора чашмак задан аст.
Бораи кӯҳ пайкари Яғноб
Бораи кӯҳ пайкари Яғноб, Лолаи дашт соғари Яғноб, Бӯйи ҳулбӯ ба мушк мебезанд, Дар фазои муаттари Яғноб.
