Шеърҳо бо теги: табиат
Шеърҳои марбут ба теги «табиат» дар сомонаи «Шоирон».
Зи ишқат оташе дар бӯта дирам,
Зи ишқат оташе дар бӯта дорам, Дар он оташ дилу ҷон сӯта дорам. Сагат гар по ниҳад бар чашм, эй дӯст, Ба мижгон хоки роҳаш рӯта дорам.
Бура, сӯтадило, то мо бинолем,
Бура, сӯтадило, то мо бинолем, Зи дасти ёри бепарво бинолем. Бишем бо булбули шайдо ба гулшан. Агар булбул нанола, мо бинолем.
Ба гӯристон гузар кардам сабоҳе,
Ба гӯристон гузар кардам сабоҳе, Шунидам нолаву афғону оҳе. Шунидам, каллае бо хок мегуфт, Ки ин дунё намеарзад ба коҳе.
Дилам булбулсифат ҳайрони гул бӣ,
Дилам булбулсифат ҳайрони гул бӣ, Дарунам чун дарахти пай ба гил бӣ. Хуноба бор дирам арғувонвор, Дарахти наҳла бораш хуни дил бӣ.
Замони лолазорун ҳафтае бӣ,
Замони лолазорун ҳафтае бӣ, Ки фасли навбаҳорун ҳафтае бӣ. Ғанимат дун висоли ёри ҷонӣ, Ки васли рӯи ёрун ҳафтае бӣ.
Дили му з-оташи ғам сӯтанӣ бӣ,
Дили му з-оташи ғам сӯтанӣ бӣ, Ба ҷонам сӯзи ишқ афрӯтанӣ бӣ. Гираҳ нокарда ришта дар кафанҳо, Ба шоҳону гадоён дӯтанӣ бӣ.
Чӣ воҷам, ҳарчӣ воҷам, вота шон бӣ,
Чӣ воҷам, ҳарчӣ воҷам, вота шон бӣ, Сухан аз бешу аз кам вота шон бӣ. Ба дарё му шудам, гавҳар барорам, Ҳар он гавҳар, ки дидам, вота шон бӣ.
Саҳаргоҳон, ки булбул бар гул оӣ,
Саҳаргоҳон, ки булбул бар гул оӣ, Ашки чашмам ба домон гул-гул оӣ. Равам, дар пои гул афғон карам сар, Ки ҳар сӯтадиле дар ғулғул оӣ.
Зи дил берун ба бахтам нола н-оӣ,
Зи дил берун ба бахтам нола н-оӣ, Зи мижгуни тари му жола н-оӣ. Шаве н-оя, ки му хобат бувинам, Ба бахти му ба чашмам лола н-оӣ.
Му ҳар шому саҳар гирям ба кӯе,
Му ҳар шому саҳар гирям ба кӯе, Ки ҷорӣ гардад аз ҳар гӯша ҷӯе. Муи бечора андар боғи васлат, Ҳар он чи лола корам, хор рӯӣ.
Ба сӯи боғу бустон лола во бӣ,
Ба сӯи боғу бустон лола во бӣ, Ҳама мӯҳо мисоли жола во бӣ. В-агар сӯи Хуросон корвонро Раҳонам му, суи Бангола во бӣ.
Му он испедбозам Ҳаммадонӣ,
Му он испедбозам Ҳаммадонӣ, Лона дар кӯҳ дорам, дар ниҳонӣ. Ба боли худ парам кӯҳон ба кӯҳон, Ба чанги худ карам нахчирбонӣ.
Бивоҷӣ, ки чаро та беқарорӣ,
Бивоҷӣ, ки чаро та беқарорӣ, Магар парвардаи боди баҳорӣ? Чаро гардӣ ба кӯҳу дашту саҳро? Ба ҷони та, надорам ихтиёре.
Чу шав бе, ту сарам бар болиш оӣ,
Чу шав бе, ту сарам бар болиш оӣ, Чу най аз устухонам нолиш оӣ. Шави ҳиҷрун ба ҷои ашкам аз чашм Ба мижгон шӯълаҳои оташ оӣ.
Ба ҷуз ин му надорам орзуе,
Ба ҷуз ин му надорам орзуе, Ки бошад ҳамдами му лоларӯе. Агар дарди дилам вожам ба кӯҳон, Дигар дар кӯҳсорон гул нарӯӣ.
Ба дарёи ғамат дил ғӯтавар бӣ,
Ба дарёи ғамат дил ғӯтавар бӣ, Маро доғи фироқат бар ҷигар бӣ. Ба чашмам қатраҳои ашки хунин, Ту гӯӣ, лолаи боғи назар бӣ.
Паи марги накӯён гул нарӯӣ,
Паи марги накӯён гул нарӯӣ, В-агар рӯӣ, на рангаш бӣ, на бӯе. Зи худрӯ ҳеч ҳосил барнахеза, Ба ҷуз бадномию беобрӯӣ.
Ҳазорон лола гӯян дар ҷаҳон бӣ,
Ҳазорон лола гӯян дар ҷаҳон бӣ, Ҳама бар му диҳан, бар дил гарон бӣ. Алолай хум, ки хушранг асту хушбӯ, Сарафрози ҳама ололаён бӣ.
Дилам бӣ андалеби хушнавое,
Дилам бӣ андалеби хушнавое, Ки менолад зи ғам ҳар субҳгоҳе. Ба шохи гул саҳар булбул ҳамегуфт, Ки: Эй гул, бевафоӣ, бевафоӣ!
Шави тору биёбон пурварак бӣ,
Шави тору биёбон пурварак бӣ, Ҳама саҳро пур аз хору хасак бӣ. Набошад андар ин раҳ рӯшноӣ, Хушо он кас, ки бораш камтарак бӣ.
Зи кишти хотирам ҷуз ғам нарӯӣ,
Зи кишти хотирам ҷуз ғам нарӯӣ, Зи боғам ҷуз гули мотам нарӯӣ. Зи саҳрои дили беҳосили му Гиёҳи ноумедӣ ҳам нарӯӣ.
Баҳор оӣ, ба ҳар шохе гуле бӣ,
Баҳор оӣ, ба ҳар шохе гуле бӣ, Ба ҳар боғе ҳазорон булбуле бӣ. Ба ҳар марзе наёрам по ниҳодан, Мабод аз му батар сӯтадиле бӣ.
Азизон, мавсими ҷӯши баҳора,
Азизон, мавсими ҷӯши баҳора, Чаман пурсабза, саҳро лолазора. Дар ин мавсим даме фурсат ғанимат, Ки дунёи данӣ беэътибора.
Хур аз хуршеди рӯыят шарм дора,
Хур аз хуршеди рӯыят шарм дора, Маҳи нав з-абруят озарм дора. Ба шаҳру кӯҳу саҳро ҳар кӣ винам, Забони дил ба васфат гарм дора.
Ду чашмамро та хунполо кунӣ, та,
Ду чашмамро та хунполо кунӣ, та, Кулоҳи ақлам аз сар во кунӣ та. Агар Лайлӣ бипурса ҳоли Маҷнун, Назар ӯро суи саҳро кунӣ та.