Шеърҳо бо теги: табиат
Шеърҳои марбут ба теги «табиат» дар сомонаи «Шоирон».
Он дилбари бадмеҳр, ки моҳ аст ба чеҳр
Он дилбари бадмеҳр, ки моҳ аст ба чеҳр, Дорад сари ошиқӣ, надорад сари меҳр.
Дар чаман мерафт зикри қомати дилдори мо
Дар чаман мерафт зикри қомати дилдори мо, Сарв доман барзаду омад ба бустон ростпо. То чаро пероҳан аввал он тани нозук бисуд, Мекунад аз ғайрати он дар бараш г
Чашми ту аз ҳад мебарад бо ошиқон бедодро
Чашми ту аз ҳад мебарад бо ошиқон бедодро, Аз нолаи мурғон чӣ ғам он дилсиёҳ сайёдро?! Мардум ба даври рӯйи ту дар гиряанд аз оҳи ман, Шарт аст борон рехтан дар
Баъд аз имрӯз ошкоро дӯст медорам туро
Баъд аз имрӯз ошкоро дӯст медорам туро, Аз ту чун пӯшам, нигоро, дӯст медорам туро. Дар вуҷуди ман зи ҳастӣ ҳар сари мӯе, ки ҳаст, Дӯст медорад маро, то дӯст ме
Мадҳ
Эй зоти ту бо зуҳури олам, Чун хилқати Мустафову Одам! Бар лавҳи вуҷуд нуқтаи саҳв Афтода муаххару муқаддам.
Дар тавҳид
Эй бар камоли қудрати Ту ақли кул гувоҳ, Бар лавҳи кибриёи Ту тавқеъи «ло илоҳ». Ошуфтагони хоки раҳат раҳравони дин, Дурдикашони ҷоми ғамат соликони роҳ.
Ифтитоҳи сухан он беҳ, ки кунанд аҳли камол
Ифтитоҳи сухан он беҳ, ки кунанд аҳли камол Ба санои маликулмулк Худои мутаъол. Подшоҳе, ки ба перомани ҷоҳаш нарасад Аз азал то ба абад васмати нуқсону завол.