Шеърҳо бо теги: табиат
Шеърҳои марбут ба теги «табиат» дар сомонаи «Шоирон».
Ману дарё
Ду раҳсозему раҳпаймо – ману дарё, ману дарё, Ду ҳамроҳему ду танҳо – ману дарё, ману дарё. Зи як сарчашма меоем, як сарчашмаи кӯҳӣ, Ба поинҳо аз он боло – ману
Боз мехоҳам, ки аз нав кӯдаки нодон шавам
Боз мехоҳам, ки аз нав кӯдаки нодон шавам, Боз мехоҳам, ки аз нав кӯдаки гирён шавам. Бар сари зонуи модар боз биншинам даме, Гиряму хандам, сарамро сила бинмоя
Агар тирам ба сар борад, туро ман дӯст медорам
Агар тирам ба сар борад, туро ман дӯст медорам, Агар чархам биозорад, туро ман дӯст медорам. Ту яктои манӣ, эй гул, тасаллои манӣ, эй гул, Агар ҷонам рамақ дора
Ин шаби туршрӯи боронӣ
Ин шаби туршрӯи боронӣ Кулбаи модарам ба ёд омад. Боми ӯ мечакад зи боронҳо, Дар дилам оламе ба дод омад.
Хазонам гул кунад рӯзе, ки хандӣ, эй баҳори ман
Хазонам гул кунад рӯзе, ки хандӣ, эй баҳори ман, Нағунҷам дар ҳама олам, чу гунҷӣ дар канори ман. Вале афсӯсу вовайло, ки аз васли ту маҳрумам, Чу тиллои Зарафш
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Боз як рӯзам гузашт
Офтоб аз хонаи ман рафт бегаҳ, Боз як рӯзам гузашт, Боз як рӯзи пур аз сӯзам гузашт. Кай ба дунё омадам ман?
Биё, эй дӯст, қадри ҳам бидонем
Биё, эй дӯст, қадри ҳам бидонем, Ки ҳоло навхату шӯху ҷавонем. Ҷавонӣ чун ниҳоли гул набошад, Ки онро ҳар баҳор аз нав нишонем.
Баъди чанде, ки басо об зи сарҳо гузарад
Баъди чанде, ки басо об зи сарҳо гузарад, Баҳри ту хотирае беш нахоҳам будан. Гар аз он манзараҳо гоҳ-гаҳе ёд кунӣ, Пораи манзарае беш нахоҳам будан.
Бар мадфани модарам чу гул бигзорам
Бар мадфани модарам чу гул бигзорам, Ман мӯи сафеди хешро бишморам. Чун панҷаи хуршед сарам бинвозад, Аз панҷаи нарми модарам ёд орам.
Хумор
Дар домани баҳор Андар деҳи Мазор Гулғунчаи таре, Покизагавҳаре
Рафтию дар хотири ман...
Рафтию дар хотири ман чашми зебои ту монд, Рафтию дар кунҷи холии дилам ҷои ту монд. Аз раҳи тақдири ту уммеди ман ғофил гузашт, Дар раҳи тақдири ман нақши алам
Модарам
Будӣ дунёи ману рафтӣ зи дунё, модарам, Ман бурун аз хоку ту дар хок танҳо, модарам. Аз канорат то шудам маҳрум дар айёми гул, Шуд канорам аз сиришки шӯр дарё,
Касе гул кошт, бояд гул бичинад
Касе гул кошт, бояд гул бичинад, Касе хун рехт андар хун нишинад. Чунин пастӣ, ки дар Боми ҷаҳон буд, Худоё, душмани тоҷик набинад.
Миллати ман
Куштаи бисёр додӣ, боз рӯҳат зинда аст. Поя дар ин хок дорӣ, давлатат поянда аст. Гарчи аз домони кӯҳат рӯди хун ҷорӣ шуда, Қуллаи кӯҳат нишони қуллаи оянда аст