Шеърҳо бо теги: табиат
Шеърҳои марбут ба теги «табиат» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Тоҷмаҳал (қисми 1)
Дар лаби рӯди Ҷамна дидам ман Қасри монанди моҳ нурафкан. Ёдгори қадим — мақбарае, Пурҳашам, дилпазир манзарае.
Ҷони ширин (қисми 2)
Ҳеҷ коре нест бе зан, хуб шуд, Ифтихоре нест бе зан, хуб шуд. Хуб шуд, ки зан ба давлат ёр шуд, Мамлакат аз дасти зан гулзор шуд.
Бар мадфани модарам чу гул бигзорам
Бар мадфани модарам чу гул бигзорам, Ман мӯи сафеди хешро бишморам. Чун панҷаи хуршед сарам бинвозад, Аз панҷаи нарми модарам ёд орам.
Хумор
Дар домани баҳор Андар деҳи Мазор Гулғунчаи таре, Покизагавҳаре
Рафтию дар хотири ман...
Рафтию дар хотири ман чашми зебои ту монд, Рафтию дар кунҷи холии дилам ҷои ту монд. Аз раҳи тақдири ту уммеди ман ғофил гузашт, Дар раҳи тақдири ман нақши алам
Модарам
Будӣ дунёи ману рафтӣ зи дунё, модарам, Ман бурун аз хоку ту дар хок танҳо, модарам. Аз канорат то шудам маҳрум дар айёми гул, Шуд канорам аз сиришки шӯр дарё,
Касе гул кошт, бояд гул бичинад
Касе гул кошт, бояд гул бичинад, Касе хун рехт андар хун нишинад. Чунин пастӣ, ки дар Боми ҷаҳон буд, Худоё, душмани тоҷик набинад.
Миллати ман
Куштаи бисёр додӣ, боз рӯҳат зинда аст. Поя дар ин хок дорӣ, давлатат поянда аст. Гарчи аз домони кӯҳат рӯди хун ҷорӣ шуда, Қуллаи кӯҳат нишони қуллаи оянда аст
Афсонаи фано
Ҷуз пеши мо махонед афсонаи фаноро, Ҳар кас намешиносад овози ошноро. Аз тоқу қасри дунё к-аз хоку хишт чинед, Ҳайф аст паст гиред миъроҷи пушти поро.
Арғавон
Арғавон, шохаи ҳамхун ҷудо мондаи ман, Осмони ту чӣ ранг аст имрӯз? Офтобист ҳаво? Ё гирифтааст ҳанӯз?
Имрӯз на оғозу на анҷоми ҷаҳон аст
Имрӯз на оғозу на анҷоми ҷаҳон аст, Ай бас ғаму шодӣ, ки паси парда ниҳон аст. Гар марди раҳӣ, ғам махур аз дуриву дерӣ, Донӣ, ки расидан ҳунари гоми замон аст.
Нишастам дӯш ман бо булбулу парвона
Нишастам дӯш ман бо булбулу парвона дар як ҷо, Сухан гуфтем аз бемеҳрии ҷонона дар як ҷо. Ман андар гиря, булбул дар фиғон, парвона дар сӯзиш, Тамошо дошт ҳоли
Бӯи борон
Бӯи борон зи кучаҳои шаҳр омад, Ёди ту боз ба ҳавлии дил даромад. Ҳар қатра ба гӯши ман чунин мегуфт: Аз меҳри ҳақиқӣ ғами дил кам ояд.
Тоҷикистон исми ман!
Эй додгоҳи хокиён, эй осмони бекарон, Танг аст ҳоли тоҷикон дар хоку зери хокдон! Эй дуди оташгоҳҳо, моҷгоҳи оҳҳо, Тахти баланди Аҳуро, бахти бади аҷдодҳо!
Дида дарё кунам
Дида дарё кунаму сабр ба саҳро фиканам, В-андар ин кор дили хеш ба дарё фиканам. Аз дили танги гунаҳгор барорам оҳе, К-оташ андар ҷигари Одаму Ҳаво фиканам.
Ғам махӯр
Юсуфи гумгашта боз ояд ба Канъон, ғам махӯр Кулбаи эҳзон шавад рӯзе гулистон, ғам махӯр! Эй дили ғамдида ҳолат беҳ шавад, дил бад макун, В-ин сари шӯрида бозояд
Гул гуфт, ки ман Юсуфи Мисри чаманам
Гул гуфт, ки ман Юсуфи Мисри чаманам, Ёқути гаронмояи пурзар даҳанам! Гуфгам: «Чу ту Юсуфӣ, нишоне бинамой!» Гуфто, ки ба хун ғарқа, нигар, пираҳанам!
Ҳар рӯз бар онам, ки кунам шаб тавба
Ҳар рӯз бар онам, ки кунам шаб тавба, Аз ҷому пиёлаи лаболаб тавба. Акнун, ки расид вақти гул, тавба куҷо? Дар мавсими гул зи тавба, ё раб, тавба.