Шеърҳо бо теги: Шоҳнома
Шеърҳои марбут ба теги «Шоҳнома» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
461. Фиристодани Кайхусрав бандиён ва
Ганҷ назди Ковус бо нома Аз он шод шуд шоҳу бинвохтшон, Якояк бар андоза биншохтшон. Дари ганҷҳои ниё баркушод,
460. Расул фиристодани хоқони Чин назди Кайхусрав
Чу огоҳӣ омад ба Мочину Чин, Зи туркону аз шоҳи Эронзамин, Бупечид фағфуру хоқон ба дард, Зи тахти меҳӣ ҳар касе ёд кард.
459. Номаи Афросиёб ба Кайхусрав
Сипаҳдори туркон аз он анҷуман Гузин кард корозмуда ду тан. Паёме фиристод наздики шоҳ, Ки «Кардӣ фаровон зи лашкар табоҳ
458. Огоҳӣ ёфтани Кайхусрав аз омадани Афросиёб бо лашкари фағфур
Пас огоҳӣ омад зи Чину Хутан, В-аз Афросиёб андар он анҷуман. Ки фағфури Чин бо вай анбоз гашт, Ҳама кишвари Чин пуровоз гашт.
457. Номаи Кайхусрав ба Ковус ба Навиди Фирӯзӣ
Дабири писандидаро пеш хонд, Сухан ҳар чи боист, бо ӯ биронд. Сари нома кард офарин аз нахуст Бар –он, к-ӯ замин аз бадиҳо бишуст.
456. Зинҳор додани Хусрав хешони
Афросиёбро Зи лашкар гузин кард пас бихрадон, Ҷаҳондидаву коркарда радон. Бад-эшон чунин гуфт, к-«Обод бод
455. Разми Кайхусрав бо Афросиёб ва гирифта шудани Гангдиж
Шаби тира то сар зад аз чарх шед, Бибуд кӯҳ чун пушти пили сапед. Ҳаме лашкар орост Афросиёб, Саворе зи туркон куҷо ёфт хоб.
454. Посух додани Кайхусрав Ҷаҳнро
Чу аз Ҷаҳн бишнид гуфтор шоҳ, Ҳаме кард хандон бар ӯ-бар нигоҳ. Ба посух чунин гуфт, к-«Эй номҷӯй, Шунидем сар то сар ин гуфтугӯй.
453. Омадани Ҷаҳн бо пайғоми Афросиёб назди Кайхусрав
Дигар рӯз чун хур баромад зи роғ, Ниҳод аз бари чарх заррин чароғ, Хурӯше баромад баланд аз ҳисор, Пурандеша шуд з-он дили шаҳрёр.
452. Омадани Кайхусрав ба пеши Гангдиж
Севум ҳафта Кайхусрав омад ба ганг, Шунид он ғави ною овои ҷанг. Бихандиду баргашт гирди ҳисор, Бимонд андар он гардиши рӯзгор.
451. Номаи Афросиёб наздики Фағфури Чин
Яке номае сӯи фағфури Чин Навиштанд бо сад ҳазор офарин. Чунин гуфт, к-аз гардиши рӯзгор Наёмад маро баҳра ҷуз корзор.
450. Паноҳ гирифтани Афросиёб дар Гангбиҳишт
Шаби тира чун рӯи зангӣ сиёҳ Кас омад зи Густаҳми Нӯзар ба шоҳ, Ки «Шоҳи ҷаҳон ҷовидон зинда бод! Ки мо бозгаштем пирӯзу шод.
449. Разм кардани Кайхусрав бори дигар бо Афросиёб
Сапедадамон гоҳи бонги хурӯс Зи даргоҳ бархост овози кӯс. Сипоҳе биёмад ба ҳомун зи ганг, Ки бар мӯру бар пашша шуд роҳ танг.
448. Гузаштани Кайхусрав ба Ҷайҳун
Чу Кайхусрав омад бад-он рӯи об, Аз ӯ дур шуд хӯрду орому хоб. Сипаҳ чун гузар кард аз он сӯи рӯд, Фиристод аз он пас ба ҳар кас дуруд,
447. Расидани Афросиёб ба Гангдиж
Чу аз разм баргашт Афросиёб, Чу боди дамон тез бигзашт об. Сипаҳ дар сипоҳи Қарохон расид, Ҳаме гуфт ҳар кас, ба ҷанг ончӣ дид.
446. Фатҳнома навиштани Кайхусрав ба Ковус
Бифармуд, то пеши ӯ шуд дабир, Биёвард қиртосу мушку абир. Навиштанд нома ба Ковушоҳ, Чунон чун сазо буд, аз он размгоҳ.
445. Кушта шудани Шеда бар дасти Хусрав
Фуруд омад аз пушти шабранг шоҳ, Зи сар баргирифт он каёнӣ кулоҳ. Ба Руҳҳом дод он гаронмоя асп, Биёмад ба кирдори озаргушасп.
444. Посух фиристодани Кайхусрав
Афросиёбро Бифармуд, то Қорани некхоҳ Шавад бозу посух гузорад зи шоҳ, Ки «Ин кори мо деру душвор гашт,
443. Посух фиристодани Кайхусрав ба Афросиёб
Чу бишнид Хусрав зи Қоран сухан, Ба ёд омадаш рӯзгори куҳан. Бихандид Хусрав зи кори ниё В-аз он ҷустани чораву кимиё.
442. Пайғом фиристодани Афросиёб ба наздики Кайхусрав
Ба Шеда бигуфт: «Эй ҷаҳондор пур, Ки бодо бад аз рӯзгори ту дур, Чу бо Хусрав оҳанг дорӣ ба ҷанг, Магардон дили худ бар ин кор танг.
441. Огоҳӣ ёфтани Кайхусрав аз омадани Афросиёб ба ҷанги ӯ
Чу огоҳ шуд шаҳрёри ҷаҳон Зи гуфтори бедор корогаҳон. Зи туркону аз кори Афросиёб, Ки овард лашкар бар ин рӯи об.
440. Огоҳӣ ёфтани Афросиёб аз кушта шудани Пирон ва лашкар оростани Кайхусрав
Сипаҳдори туркон аз он рӯи Чоҷ Нишаста ба ором бар тахти оҷ. Ду бора зи лашкар ҳазорон ҳазор Сипаҳ буд бо олати корзор.
439. ОҒОЗИ ДОСТОН
Лашкар оростани Кайхусрав бо Афросиёб Чу шуд кори Гударзу Пирон ба сар, Ба ҷанги дигар шоҳи пирӯзгар
438. Ҷанги Бузурги Кайхусрав бо Афросиёб андар ситоиши Султон Маҳмуд
Зи Яздон бар он шоҳ бод офарин, Ки нозад бар ӯ тахту тоҷу нигин. Худованди тоҷу худованди ганҷ, Худованди шамшеру хафтону ранҷ,
437. Бозомадани Бежан бо Густаҳам
В-аз он пас хурӯш омад аз дидагоҳ, Ки гарди саворон баромад зи роҳ. Се аспу се кушта бар ӯ баста зор Ҳаме бинам аз дур бо як савор.