Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Он қаср, ки бар чарх ҳамезад паҳлӯ
Он қаср, ки бар чарх ҳамезад паҳлӯ. Бар даргаҳи ӯ шаҳон ниҳодандӣ рӯ. Дидам ба сари кунгурааш фохтае Биншаста ҳамегуфт, ки: «Ку? Ку? Ку? Ку?»
3-овардани ман набуд гардунро суд
3-овардани ман набуд гардунро суд, В-aз бурдани ман ба иззу ҷоҳаш нафузуд. В-аз ҳеҷ касе низ ду гӯшам нашунуд, К-овардану бурдани ман, аз баҳри чӣ буд?
Ин кӯза чу ман ошиқи зоре будаст
Ин кӯза чу ман ошиқи зоре будаст. Дар банди сари зулфи нигоре будаст. В-ин даста, ки дар гардани ӯ мебинӣ, Дастест, ки бар гардани ёре будаст.
Vо лӯъбатаконему фалак лӯъбатбоз
Мо лӯъбатаконему фалак лӯъбатбоз, Аз рӯи ҳақиқат, на ки аз рӯи маҷоз; Бозича ҳамекунем бар наъти вуҷуд, Афтем ба сандуқи адам як – як боз.
Дар коргаҳи кӯзагаре рафтам дӯш
Дар коргаҳи кӯзагаре рафтам дӯш, Дидам ду ҳазор кӯза гӯёву хамӯш. Ногоҳ яке кӯза баровард хурӯш: «Ку кӯзагару кӯзахару кӯзафурӯш?!»
Ёрон, чу ба иттифоқ меод кунед
Ёрон, чу ба иттифоқ меод кунед, Худро ба ҷамоли якдагар шод кунед, Соқӣ чу майи маона бар каф гирад, Бечора маро ҳам ба дуо ёд кунед.
Ҳар ҷо, ки гулеву лолазоре будаст
Ҳар ҷо, ки гулеву лолазоре будаст, Аз сурхии хуни шаҳриёре будаст. Ҳар ҷо, ки бунафша аз замин мерӯяд, Холест, ки бар рухи нигоре будаасг.
Имшаб пай ратли якманӣ хоҳам кард
Имшаб пай ратли якманӣ хоҳам кард, Худро ба ду ҷоми май ғанӣ хоҳам кард. Аввал се талоқи ақлу дин хоҳам дод. Пас, духтари разро ба занӣ хоҳам кард.
Афсӯс, ки номаи ҷавонӣ тай шуд
Афсӯс, ки номаи ҷавонӣ тай шуд, В-он тозабаҳори зиндагонӣ дай шуд! Он мурғи тараб, ки номи ӯ буд шабоб, Афсӯс, надонам, ки кай омад, кай шуд?
Бар кӯзагаре парер кардам гузаре
Бар кӯзагаре парер кардам гузаре. Аз хок ҳаменамуд ҳар дам ҳунаре. Ман дидам, агар надид ҳар бебасаре, Хоки падарон дар кафи ҳар кӯзагаре.
Гӯянд биҳишту ҳуру ъин хоҳад буд
Гӯянд биҳишту ҳуру ъин хоҳад буд, Он ҷо майи нобу ангубин хоҳад буд. Гар мо маю маъшуқпарастем, равост, Чун оқибати кор ҳамин хоҳад буд!
Бар раҳгузарам ҳазор ҷо дом ниҳӣ
Бар раҳгузарам ҳазор ҷо дом ниҳӣ, Гӯйӣ, ки бигирамат, агар гом ниҳӣ. Як зарра зи ҳукми ту Ҷаҳон холӣ нест, Ҳукмам ту куниву осиям ном ниҳӣ!
Ё раб! Ту гилам сириштаӣ, ман чӣ кунам?
Ё раб! Ту гилам сириштаӣ, ман чӣ кунам?! Пашму касабам ту риштаӣ, ман чӣ кунам?! Ҳар неку баде, ки ояд аз ман ба вуҷуд, Ту бар сари ман навиштаӣ, ман чӣ кунам?!
Гул бе рухи ёр хуш набошад
Гул бе рухи ёр хуш набошад, Бе бода баҳор хуш набошад. Тарфи чаману тавофи бӯстон, Бе лола узор хуш набошад.
Ғами ҷаҳон беҳуда махур
Эй дӯст ғами ҷаҳон беҳуда махур, Беҳуда ғами ҷаҳони фарсуда махур. Чун буда гузашту нест нобуд падид, Хуш бош ғами будаву нобуда махур.
То битвонӣ ранҷа магардон касро
То битвонӣ ранҷа магардон касро, Бар оташи хашми хеш манишон касро, Гар роҳати ҷовидон тамаъ медорӣ, Меранҷ ҳамешаву маранҷон касро.
Чун теғ ба даст орӣ
Чун теғ ба даст орӣ, мардум натавон кушт, Наздики Худованд бадӣ нест фаромушт. Ин теғ на аз баҳри ситамкорӣ карданд, Ангур на аз баҳри набиз аст ба чархушт.
Ба Ҳақ нолам зи ҳаҷри дӯст зоро
Ба Ҳақ нолам зи ҳаҷри дӯст зоро, Саҳаргоҳон чу бар гулбун ҳазоро. Қазо гар доди ман настонад аз ту, Зи сӯзи дил бисӯзонам қазоро.
Ба чашми лутф гар бинӣ
Ба чашми лутф гар бинӣ гирифторони расворо, Ба мо ҳам гӯшаи чашме, ки расво кардаӣ моро. Пас аз мурдан нахоҳам сояи тубо, вале хоҳам, Ки рӯзе соя ба хокам фит
Ёри мо ҳаргиз наёзорад дили ағёрро
Ёри мо ҳаргиз наёзорад дили ағёрро, Гул саросар оташ аст аммо насӯзад хорро. Дигар аз бетоқатӣ хоҳам гиребон чок зад, Чанд бӯсам синаи решу дили афгорро.
Гаҳ намак резад ба хум, гаҳ бишканад паймонаро
Гаҳ намак резад ба хум, гаҳ бишканад паймонаро, Мӯҳтасиб то чанд дар шӯр оварад майхонаро? Ҳар куҷо як шаб зи сӯзи хеш гуфтам шаммае, Шамъро бигдохтам, оташ за
Тарки ёрӣ кардию ман ҳамчунон ёрам туро
Тарки ёрӣ кардию ман ҳамчунон ёрам туро, Душмани ҷонию аз ҷон дӯсттардорам туро. Гар ба сад хори ҷафо озурда созӣ хотирам, Хотири нозук ба барги гул наязорам ту
Ҷон хуш аст, аммо намехоҳам, ки ҷон гӯям туро
Ҷон хуш аст, аммо намехоҳам, ки ҷон гӯям туро, Хоҳам аз ҷон хуштаре бошад, ки он гӯям туро. Ман чӣ гӯям, к-он чунон бошад, ки ҳадди ҳусни туст? Ҳам ту худ фармо
Пеши назар бинам туро
Ман кистам, то ҳар замон пеши назар бинам туро? Гоҳе гузар кун сӯи ман, то дар гузар бинам туро. Афтода бар хоки дарам, хуш он ки ойӣ бар сарам, Ту зери по бини
Нури Худо
Эй нури Худо, дар назар аст рӯйи ту моро, Бигзор, ки дар рӯи ту бинем Худоро. То накҳаташ ҷонбахши ту ҷонбахши сабо шуд, Хосияти Исост дами боди саборо.