Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Мурд Муродӣ, на ҳамоно ки мурд
Мурд Муродӣ, на ҳамоно ки мурд, Марги чунон хоҷа на корест хурд. Ҷони гиромӣ ба падар боздод, Колбади тира ба модар супурд.
Чун баччаи кабӯтар минкор сахт кард
Чун баччаи кабӯтар минкор сахт кард, Ҳамвор кард парру бияфганд мӯйи зард. Кобукро нахоҳаду шох орзу кунад В-аз шох сӯйи бом шавад боз гирдгард.
Ҳотами Тойӣ туй андар сахо
Ҳотами Тойӣ туй андар сахо, Рустами Дастон туй андар набард. Не, ки Ҳотам нест бо ҷуди ту род, Не, ки Рустам нест дар ҷанги ту мард.
Аз дӯст ба ҳар чиз чаро боядат озард
Аз дӯст ба ҳар чиз чаро боядат озард, К-ин ишқ чунин бошад: гаҳ шодию гаҳ дард. Гар хор кунад меҳтар, хорӣ накунад айб, Чун боз навозад, шавад он доғи ҷафо сард
Ай рӯйи ту чу рӯз далели муваҳҳидон
Ай рӯйи ту чу рӯз далели муваҳҳидон, В-ай мӯйи ту чунон чу шаби мулҳид аз лаҳад! Ай ман муқаддам аз ҳама унсурнок, чун туй, Мар ҳуснро муқаддам чунон аз калом қ
Безорам аз он лаъл, ки пирӯза бувад
Безорам аз он лаъл, ки пирӯза бувад, Безорам аз он ишқ, ки серӯза бувад.
Аз қаноат ҳеҷ кас беҷон нашуд
Аз қаноат ҳеҷ кас беҷон нашуд, В-аз ҳарисӣ ҳеҷ кас султон нашуд.
Зи ҳамроҳон ҷудоӣ маслиҳат нест
Зи ҳамроҳон ҷудоӣ маслиҳат нест, Сафар бе рӯшноӣ маслиҳат нест. Чу мулки подшоҳӣ дида бошӣ, Пас аз шоҳӣ, гадоӣ маслиҳат нест.
Пири ману муроди ман
Пири ману муроди ман, Дарди ману давои ман, Рост бигӯям ин сухан: Шамси ману худои ман!
Ошиқон нақши хаёли ту чу бинанд ба хоб,
Ошиқон нақши хаёли ту чу бинанд ба хоб, Эй басо сел, ки аз дидаи гирён оранд. Хунук он рӯзу хуш он вақт, ки дар
Ман ғуломи қамарам, ғайри қамар ҳеҷ магӯ
Ман ғуломи қамарам, ғайри қамар ҳеҷ магӯ, Пеши ман ҷуз сухани шамъу шакар ҳеҷ магӯ.
Дар жанда даро як дам, то зиндадилон бинӣ
Дар жанда даро як дам, то зиндадилон бинӣ, Атлас бадар андозӣ, ҳамжанда шавӣ бо мо.
Зоҳиди кишваре будам, воизи минбаре будам
Зоҳиди кишваре будам, воизи минбаре будам, Кард қазои дил маро ошиқи кафзанони ту.
Ногаҳон Шамси дин расид ба вай
Ногаҳон Шамси дин расид ба вай, Гашт фонӣ зи тобу нураш фай… Ишқ дар роҳи ман бувад парда, Ишқ зиндаст пеши ман мурда.
Офтобе бе зи Шарқу бе зи Ғарб аз ҷон битофт
Офтобе бе зи Шарқу бе зи Ғарб аз ҷон битофт, Зарравор омад ба рақс аз вай дару девори мо.
Дар он нафас, ки бимирам дар орзӯи ту бошам
Дар он нафас, ки бимирам дар орзӯи ту бошам, Бар он умед диҳам ҷон, ки хоки кӯи ту бошам. Ба вақти субҳи қиёмат, ки сар зи хок барорам, Ба ҷустуҷӯи ту хезам, ба
Ҳар киро бо ту кор даргирад
Ҳар киро бо ту кор даргирад, Баҳра аз рӯзгор баргирад. Ба сухан лаб зи ҳам чу бикшоӣ, Ҳама рӯйи замин шакар гирад.
Ҷаҳон ба коми худованд боду дер зиёд
Ҷаҳон ба коми худованд боду дер зиёд, Бар ӯ ҳаводисро ҳеҷ гуна даст мабод! Дурусту рост кунад ин масал Худой варо: Агар бибаст яке дар, ҳазор дар бикшод.
Шод зӣ бо сиёҳчашмон шод
Шод зӣ бо сиёҳчашмон шод, Ки ҷаҳон нест ҷуз фасонаву бод! З-омада шодмона бояд буд, В-аз гузашта накард бояд ёд.
Пешам омад бомдодон он нигорин аз кадуҳ
Пешам омад бомдодон он нигорин аз кадӯх, Бо ду рух аз шарм лаълу бо ду чашм аз сеҳр шӯх. Остин бигрифтамаш, гуфтам: «Ба меҳмони ман ой», Мар маро гуфтӣ ба тозӣ:
Меҳр мафкан бар ин саройи сипанҷ
Меҳр мафкан бар ин саройи сипанҷ, К-ин ҷаҳон пок бозию найранҷ. Неки ӯро фасона дору шуд, Бади ӯро камар-т сахт битанҷ!
Охири ҳар кас аз ду берун нест
Охири ҳар кас аз ду берун нест, Ё бар озурданист, ё заданист. На ба охир ҳама бифарсояд? Ҳар кӣ анҷомрост, фарсуданист!
Он саҳни чаман, ки аз дами дай
Он саҳни чаман, ки аз дами дай Гуфтӣ думи гург ё паланг аст, Акнун зи баҳори монавитабъ Пурнақшу нигор ҳамчу Жанг аст...
Ба хира сар шумарад серхӯрда гурсунаро
Ба хира сар шумарад серхӯрда гуруснаро, Чунонки дарди касон бар дигар касе хор аст. Чу пӯсти рӯбаҳ бинӣ ба хони вотгарон, Бидон, ки туҳмати ӯ дунбаи ба шудгор а
Ин ҷаҳон пок хобкирдор аст
Ин ҷаҳон пок хобкирдор аст, Он шиносад, ки дил-ш бедор аст. Некии ӯ ба ҷойгоҳи бад аст, Шодии ӯ ба ҷойи темор аст.