Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
ШОИР
Шабе... Кадом шаб? Шабе... Ситорае даҳон кушуд.
ПАНДИ РӮДАКӢ
Гуфтам: Агар падар натавонист, ё нахост, Ҳамвор кард хоҳам гетиро. Фарзанди ман ба уҷби ҷавонӣ ту ин магӯй, Ман хостам, вале натавонистам,
ТАСВИР
Хонаи холии танҳоӣ, Мисли ойина бе тасвир, Дар шаби танги шикебоӣ, Аксе овехта бар девор,
АРҒУВОН
Арғувон-шохаи ҳамхуни ҷудомондаи ман, Осмони ту чӣ ранг аст имрӯз? Офтобист ҳаво? Ё гирифтаст ҳанӯз?
ОҲ, ОЙИНА
Ӯро зи гесӯвони баландаш шинохтанд, Эй хок, ин ҳамон тани пок аст? Ин сон ҳамин хулосаи хок аст? Вақте ки шона мезад,
ДЕБОЧАИ ХУН
На, ҳаросе нест, Ман ҳазорон бор, Тирборон шудаам Ва ҳазорон бор
ЗИНДАГИНОМА
Ёдҳо анбуҳ шуд, Дар сари пурсаргузашт, Ҷуз танини хастаи афсӯс нест, Рафтаҳоро бозгашт.
ЗАМИН
З-ин пеш шоирони санохон, ки чашмашон Дар саъду наҳси толеъу сайри ситора буд. Бас нуктаҳои нағзу суханҳои пурнигор, Гуфтанд дар ситоиши ин гунбади кабуд.
МАРҶОН
Сангест зери об, Дар гӯди шаб гирифта дарёи нилгун, Танҳо нишаста дар таги он гӯри саҳмнок, Хомӯш монда дар дили он сардию сакун.
МАРГИ ДИГАР
Марг дар ҳар ҳолате талх аст, Аммо ман, Дӯсттар дорам, ки чун аз раҳ дарояд марг, Дар шабе ором чун шамъе шавам хомӯш.
ДЕВОР
Пушти ин кӯҳи баланд, Лаби дарёи кабуд, Духтаре буд, ки ман Сахт мехостамаш.
КОБУС
Мепарад нили шаб аз хокистари сарди саҳар В-аз нуҳуфти ин маҳолуди абӯс. Метаровад субҳи ранговар, Вопасин фарёди мурғи ҳақ,
НУҚУС
Бонги ноқус дар дилам бархост, Ман саросемавору хоболуд, Ҷастам аз ҷо, Чӣ буд?
ДИД
Кӯдаки ман - кӯдаки мискин, Аз барои ту, Дардҳои кӯр, Чашм мепояд.
ОЗОД
Духтаре хобида дар маҳтоб, Чун гули нилуфаре бар об, Хоб мебинад, Хоб мебинад, ки бемор аст дилдораш
ПАРДА АФТОД
Парда афтод, Саҳна хомӯш, Осмону замин монда мадҳуш, Нақшҳо, рангҳо чун маҳу дуд,
БАР САНГИ ЧАШМИ Ӯ
Бар сари гӯре, ки рӯзе буд оташгоҳи ишқи ман В-аз лаҳиби орзуе равшану хуштоб, Шуъла меафрошт В-инак аз хокистаре пӯшида,
АНДУҲ
Хаставу ғамзада бо замзамаи ҳузнолуд, Шаб фурӯ мехазад аз боми кабуд. Тозабанд омада борону насиме намнок, Метаровад зи дили сарди шабонгоҳ хамӯш.
НӮШИ НИГОҲ
Боз во шуд зи чашмаи нӯше Ҳамчу боронзулоли нозу нигоҳ, Боз дар ҷоми ҷони ман сар дод, Ҳамчу маҳтоб бодаи дилхоҳ.
АНДУҲРАНГ
Меравӣ, аммо гурези чашми ваҳширанги ту, Рози ин андуҳи беором натвонад нуҳуфт. Меравӣ хомӯшу мепечид ба гӯши хастаам, Он чӣ бо ман ларзиши лабҳои бе тоби ту гу
ОШНОСӮЗ
Чаро пинҳон кунам? Ишқ асту пайдост, Дар ин ошуфта андуҳи нигоҳам. Туро мехоҳам, эй чашми фусунбор, Ки месӯзӣ ниҳон аз дергоҳам.
ОВОЗИ НИГОҲИ ТУ
Мешунавам, мешунавам ошност, Мусиқии чашми ту дар гӯши ман, Мавҷи нигоҳи ту ҳамовози ноз Рехт чу маҳтоб дар оғӯши ман.
ИШҚИ ГУМШУДА
Он шаб, ки бӯи зулфи ту бо бӯсаи насим, Мастона сар ба синаи маҳтоб мегузошт. Бо хандае, ки рӯи лабат ранг менуҳуфт, Чашми ту зери сояи мижгон чӣ ноз дошт?
МЕХОҲАМ АЗ ТУ БИШНАВАМ
Мехоҳамат суруд бути базлагӯи ман, Рӯи лабаш шукуфт гули орзуи ман. Хандид осмону фурӯ рехт офтоб, Дар дидаи умедам борони равшанӣ,
НИГОҲИ ОШНО
Зи чашме, ки чун чашмаи орзу, Пурошӯбу афсунгару дилрабост. Ба сӯи ман ояд нигоҳе зи дур, Нигоҳе, ки бо ҷони ман ошност.