Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
ОНО
Субҳ механдаду боғ аз нафаси гарми баҳор, Мекушояд мижаву мешиканад мастии хоб. Осмон тофта дар биркаву з-ин тобиши гарм, Оташ ангехта дар синаи афсурдаи об.
ҚИССАИ ХУНИ ДИЛ
Марсия дар ёди Эҳсон Табарӣ, ки соли 1368 суруда шудааст ва ба сурати дастхат даст ба даст мегашт. Рӯзгоро, қасди имонам макун, З-он чӣ мегӯям пушаймонам макун.
ПАЁМИ ШАҲИД
Оҳ, эй модар, паи гӯрам магард, Нақши хун дорад нишони гӯри мард. Он шақоиқ руста дар домони дашт, Гӯш кун, то бо ту гӯяд саргузашт.
НАВҲАИ МОДАР
Юсуфи ман пас чӣ шуд пироҳанат? Бар чӣ хоке рехт хуни равшанат? Бар замини сард хуни гарми ту, Рехт он гургу набудаш шарми ту.
БОНГИ НАЙ
(Мухтасар) Боз бонге аз найистон мерасад, Ғам ба доди ғампарастон мерасад. Бишнавед, ин шарҳи ҳиҷрон, бишнавед,
ЧАШМИ БАСТА
Чашм бастандам, ки дунёро мабин, Дил зи дунё кандаам ман пеш аз ин. Моли дунё, моли дунё, эй Карим, Бо ту дар дунёву уқбо нангарем.
САР ВА САНГ
Сар ба санге мезадам фарёдхон, Посухам омад шикасти устухон. Санги сангиндил чӣ медонад, ки мард, Аз чӣ сар бар санг мекӯбад ба дард?
ХОБИ ОЙИНА
Нақши ӯ дар дил чӣ зебо менишаст, Санги дил ойинаи моро шикаст. Ойина сад пора шуд дар пои дӯст, Боз дар ҳар пора акси рӯи ӯст.
ХУНИ БУЛБУЛ
Баҳоро, чӣ ширину шод омадӣ, Ки бо муждадорони дод омадӣ. Бидеҳ доди моро, ки хун хӯрдаем, Ситамҳои он сарнагун бурдаем.
САМОЪИ СӮХТАН
Ишқ-шодист, ишқ-озодист, Ишқ-оғози одамизодист. Ишқ-оташ ба сина доштан аст, Дами ҳиммат бар ӯ гумоштан аст.
ЁДГОРИ ХУНИ САРВ
Дило, дидӣ, ки хуршед аз шаби сард, Чу оташ сар зи хокистар баровард. Замину осмон гулрангу гулгун, Ҷаҳон дашти шақоиқ гашт аз ин хун.
СОҚИНОМА
Биё, соқӣ, он май, ки ҷон офарид, Ба ман деҳ, ки ҷон ҷома бар тан дарид. Куҷо тан кашад бори ҳангомааш, Ки ӯ ҷони ҷон асту ҷон ҷомааш?
БАҲОРИ ҒАМАНГЕЗ
Баҳор омад, гулу насрин наёвард, Насиме бӯи фарвардин наёвард. Парасту омаду аз гул хабар нест, Чаро гул бо парасту ҳамсафар нест?
ОВОЗИ МОҲ
Мегузарад он бути нозофарин, Дар дили ушшоқ ниёзофарин. Зери бағал танг фушурда китоб, Умри маро ҷилва диҳад дар шитоб.
ШАМЪ ВА СОЯ
Дӯш дар узлати ҷонфарсое, Доштам ҳамдами равшанрое. Шамъ он ҳамдами деринаи ман, Сӯхтанҳоро ойинаи ман.
ТАЛХ ЧУН БОДА, ДИЛПАЗИР ЧУ ҒАМ
Рафт он ёру доғ, сад афсӯс, Дар дили доғдори ёр гузошт. Мо сипасмондагони қофилаем, Ӯ ба манзил расиду бор гузошт.
ДУБОРА
Гар ҷаҳонро набудӣ ин оин, Кай гумон бурдаме зи душману дӯст? Хираду дод аз ҷаҳон гум шуд, В-арна будӣ ҳама ҷаҳон ману дӯст.
БАР БАРГИ ГУЛ
Ин лолаҳо, ки дар сари кӯи ту киштаанд, Аз ашк чашму хуни дили мо сириштаанд. Бингар, ки саргузашти шаҳидони ишқро, Бар барги гул ба хуни шақоиқ навиштаанд.
БОНГИ ДАРЁ
Сина бояд кушода чун дарё, То кунад нағмае чу дарё соз. Нафасе тоқат озмуда чу мавҷ, Ки равад сад раҳу барояд боз.
МАСТ
Маст аз хоб барангехтамаш, Даст дар зулфи каҷ овехтамаш. Ҷоми он бӯса, ки месӯхт маро, То лаб овардамашу рехтамаш.
САТУРН
Оҳ, дар боғи бедарахти мо, Ин табарро ба ҷои гул кӣ нишонд? Чӣ табар? Аждаҳое аз дӯзах, Ки ба ҳар сӯ давиду реша давонд.
ГУЛИ РУЪЁ
Туро мехоҳам, эй ойинаи дилхоҳ, Ки бо нози гули руъё шукуфтӣ. Ба ҳар зебо, ки дил бастам ту будӣ, Ки худро дар рухи ӯ менуҳуфтӣ.
ҲАСРАТ
То дур гаштӣ, эй гули хандон, зи пеши ман, Абр омаду гирист ба ҳоли пареши ман. Эй гул, баҳор омаду булбул тарона сохт, Дигар биё, ки ҷои ту холист пеши ман.
ИШҚИ КУҲАН
Ин ишқи куҳан будаи нофарсуда, Пиронасарам намеҳалад осуда. Дар ҳасрати дидори ту кардем сафед, Ин риши парешони ба ашк олуда.
БОЛИ КАБУТАР
Шаб дасти сиёҳи хеш бар сар мезад, Аз дур касе боли кабӯтар мезад. Мурғе ба сари шохаи ғам менолид, Дар синаи ман шавқи ту пар-пар мезад.