Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Гӯӣ ки манам ёри ту, эй ҷону, набошӣ
Гӯӣ ки манам ёри ту, эй ҷону, набошӣ В-аз ёрии ағёр пушаймону набошӣ. Бечора ман, он дам, ки зи гул бӯи ту ояд, Бар бӯи ту оям ба гулистону набошӣ.
Ба роҳам дидиву нодида кардӣ,
Ба роҳам дидиву нодида кардӣ, Саломат гуфтаму нашнида кардӣ. Гар ин маънӣ писанди хотири туст, Намегӯям, ки напсандида кардӣ.
Зи мо ҳамегузариву ба мо наменигарӣ,
Зи мо ҳамегузариву ба мо наменигарӣ, Чӣ ҷурм рафту хиёнат – чаро наменигарӣ? Зи ҷаври он, ки қафо сӯйи мо куниву равӣ, Ҳамекунем фиғон в-аз қафо наменигарӣ?
Сабзхату гулрухо, тозабаҳори кистӣ?
Сабзхату гулрухо, тозабаҳори кистӣ? Тарфи кулаҳ шикастаӣ, турфанигори кистӣ? Маркаби ноз зери рон, карда камон зи абрувон, Новаки ғамза бар камон – баҳри шикори
Чун рухат бинам, сари хеш аз ҷафо пеш афканӣ,
Чун рухат бинам, сари хеш аз ҷафо пеш афканӣ, В-оташи маҳрумиям дар синаи реш афканӣ. Шаҳр пурғавғо шуд аз ту, кош чун оӣ бурун, Дафъи ғавғоро ниқобе бар рухи х
Аз ҳеч нишон дода даҳоне, ки ту дорӣ,
Аз ҳеч нишон дода даҳоне, ки ту дорӣ, Бар мӯи камар баста миёне, ки ту дорӣ. Сад ҷомаи ҷон чок шавад, чун бихиромад, Бо лутфи қабо, сарви равоне, ки ту дорӣ.
Равшан шабе, ки шамъи шабистони ман шавӣ,
Равшан шабе, ки шамъи шабистони ман шавӣ, Зулматзудои кулбаи эҳзони ман шавӣ. Ҷон рехтам ба пои ту аз чоки сина, кош По дар ҳарими сина ниҳӣ, ҷони ман шавӣ.
Дар вақти гул, эй булбул, фарёд басе дорӣ,
Дар вақти гул, эй булбул, фарёд басе дорӣ, Хуш вақти ту, к-аз ҳар гул фарёдрасе дорӣ. Аз қофилаи Лайлӣ гар вопасӣ, эй Маҷнун, Ин бас, ки ба гӯш аз вай бонги ҷар
Бар гул аз сабзаи хат ғолиямӯе дорӣ,
Бар гул аз сабзаи хат ғолиямӯе дорӣ, Чашми бад дур чӣ ороста рӯе дорӣ. Чӣ диловез бувад зулфи ту, ё Раб, ки дар ӯ, Сад дил овехта, ар ҳар сари мӯе дорӣ.
Эй хоҷа, чӣ ҷӯӣ зи шаби қадр нишоне,
Эй хоҷа, чӣ ҷӯӣ зи шаби қадр нишоне, Ҳар шаб шаби қадр аст агар қадр бидонӣ. Равшан ба ту гӯям, ки шаби қадр кадом аст, Гар з-он, ки ту идроки шаби қадр тавонӣ.
Шаб ки рафтӣ зи барам муниси ҷони кӣ шудӣ?
Шаб ки рафтӣ зи барам муниси ҷони кӣ шудӣ? Мардуми дидаи хунобафишони кӣ шудӣ? Баҳри меҳмонии ту моидаи айш кӣ сохт? В-аз лабу хат намаки сабзаи хони кӣ шудӣ?
Баҳри хаданги оҳ аз бедоди дилситонӣ
Баҳри хаданги оҳ аз бедоди дилситонӣ Бошад ба паҳлуи дил ҳар устухон камоне. Аз нолаи дамодам фарсуда шуд забонам, Мебоядам зи оҳан ҳамчун ҷарас забоне.
Гирифт хотират аз ошиқони шайдоӣ,
Гирифт хотират аз ошиқони шайдоӣ, Ки зуд меравӣ, эй ҷону дер меоӣ?... Замони васл басе кӯтаҳ асту ҳаҷр дароз, Дигар намонд дар ин меҳнатам шикебоӣ.
Биё, эй ишқи пурғавғо, ки дар ҳар ҷо фурӯд оӣ,
Биё, эй ишқи пурғавғо, ки дар ҳар ҷо фурӯд оӣ, Ғам орӣ, ҷон гудозӣ, умр коҳӣ, меҳнат афзоӣ. Чӣ гуфтам, лав ҳашаллоҳ, чун зи рух парда барандозӣ,
Ишқи ту мансух сохт дафтари алломагӣ,
Ишқи ту мансух сохт дафтари алломагӣ, Бар варақи мо навишт ҳарф ба сарномагӣ. Хилъати шаҳ бод чуст бар қади хосон, ки ҳаст, Ҷомаи дарвеш бас хилъати беҷомагӣ.
Ба ҳар ки ҳаст чу ширу шакар даромезӣ,
Ба ҳар ки ҳаст чу ширу шакар даромезӣ, Маро бибиниву аз ман зи дур бигрезӣ. Ҳазор ҳила кунам то расам ба суҳбати ту, Ҳанӯз пеши ту ман нонишаста, бархезӣ.
Ҷаҳоне тоза шуд аз файзи ту, эй абри наврӯзӣ,
Ҷаҳоне тоза шуд аз файзи ту, эй абри наврӯзӣ, Мани лабташнаро то чанд баҳри қатрае сӯзӣ?! Сияҳ шуд рӯзи ман з-ин ғам, ки гирам зулфи шабрангат, Намедонам, ки ин
Битобӣ бар ҳама чун моҳу аз ман рӯй бартобӣ,
Битобӣ бар ҳама чун моҳу аз ман рӯй бартобӣ, Ба ҳар кас шаккару шириву бо ман оташу обӣ. Кашӣ ҳар каҷниҳодеро камоносо ба сӯйи худ, Маро дур афканӣ аз пеши рӯ,
То чу қадаҳ бо дили пурхун наӣ,
То чу қадаҳ бо дили пурхун наӣ, Комситон з-он лаби майгун наӣ. То нахӯрӣ ғӯтта ба дарёи ашк, Толиби он гавҳари макнун наӣ.
Дар он роҳам кушоде нест чандон,
Дар он роҳам кушоде нест чандон, Ки манзил дуру зоде нест чандон. Зи ҳар сӯ раҳзанонанд истода, Маҷоли истоде нест чандон.
Гар ёри моро бурд ойи ёрон,
Гар ёри моро бурд ойи ёрон, З-ин гуна бошад, эй войи ёрон. Он ғайрати ҳур аз дар даромад, Шуд рашки ҷаннат маъвои ёрон.
Эй, аз ту ба хуни дил рангин чу гулам домон,
Эй, аз ту ба хуни дил рангин чу гулам домон, Бурд аз дили ман доғат савдои гуландомон. Рӯят зи назар пинҳон дар васфи ҷамолат пур, Ҳам зовияи хосон, ҳам анҷуман
Доранд ҷамъи моро хубони мӯпарешон,
Доранд ҷамъи моро хубони мӯпарешон, Хуш бод вақти эшон, чун вақти мо зи эшон. Ҷамъияти дил ояд аз зулфашон ба маънӣ, Гарчи зи рӯи сурат бошанд мӯпарешон.
Биё, ҷоно, ки танг омад зи ҳиҷронат ҷаҳон бар ман,
Биё, ҷоно, ки танг омад зи ҳиҷронат ҷаҳон бар ман, Ба поят то кашам ҷонро гузар доманкашон бар ман. Диле дорам ман аз меҳри ту пур в-аз дигарон холӣ, Чӣ бошӣ ме
Инояте накунад ёри нозанин бо ман,
Инояте накунад ёри нозанин бо ман, Хуш аст бо ҳама хуниндилон, ғамин бо ман. Кушодарӯст ба ҳар кас ба сони гул, лекин Гиреҳ чу ғунча фикандааст дар ҷабин бо ман