Шеърҳо бо теги: андешавӣ
Шеърҳои марбут ба теги «андешавӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дил бурдиву дин, равост инҳо
Дил бурдиву дин, равост инҳо, Эй ҷону ҷаҳон, чӣҳост инҳо? Бандам зи ғамат ҷудо шуд аз банд, Аз ҷавру ситам ҷудост инҳо.
Ҳалол бод майи хулду ҳур зоҳидро
Ҳалол бод майи хулду ҳур зоҳидро, Ки вогузошт ба риндон шаробу шоҳидро. Мабур зи гардани сӯфӣ қилодаи тасбеҳ, Гузор, то бибурад гардани муқаллидро.
Чашму абрӯи ту гӯянд, ки дар мазҳаби мо
Чашму абрӯи ту гӯянд, ки дар мазҳаби мо Ҳақ бувад куштани ушшоқ алайҳи-л-фатво. Бо рақиб ар ба сари ман ту шабехун орӣ, Ӯ маё, гӯ, ба сари ман ҳамавақте ту биё.
Чашмат ба ғамза кушт мани бегуноҳро
Чашмат ба ғамза кушт мани бегуноҳро, Худ зулфро чӣ гӯяму холи сиёҳро. Бо оҳу рӯйи зард зи ҳолат шудем дур, Бод омаду зи дона ҷудо кард коҳро.
Ҷоно, зи гарди кӯят пур бод домани мо
Ҷоно, зи гарди кӯят пур бод домани мо, В-ин далқи гардхӯрда сад пора дар тани мо. Дил сокинӣ надорад бе хоки остонат, Эй хоки остонат то ҳашр маскани мо!
Ту худ ба гӯш наёрӣ ҳадиси зории мо
Ту худ ба гӯш наёрӣ ҳадиси зории мо, Ки дар ту кор накардаст дарди кории мо. Шунидаам, ки кушодӣ забон ба душномам, Азизи ман, чӣ кушояд туро зи хории мо?
Бе ғамат шод мабод ин дили ғампарвари мо
Бе ғамат шод мабод ин дили ғампарвари мо, Ғам хур, эй дил, ки ба ҷуз ғам набувад дархури мо. Дардмандему хабар медиҳад аз сӯзи дарун Даҳани хушку лаби ташнаву ч
Айюҳа-л-атшон фӣ ал-водӣ-л-ҳаво
Айюҳа-л-атшон фӣ ал-водӣ-л-ҳаво, Ҷӯй-ҷӯён ҷониби дарё биё! Обро пеши лаби ҳар ташнае Қолати-л-аквобу қул-қул қавлано.
Эй ғамат ёри бенавоиҳоё
Эй ғамат ёри бенавоиҳо, Бо ман аз дер ошноиҳо. Аз чароғи рухат ба хонаи чашм Дар шаби тира рӯшноиҳо.
Эй саропардаи султони хаёлат дили мо
Эй саропардаи султони хаёлат дили мо, Карда дарду ғами ту хона дар обу гили мо. Сар ба фирдавс наёрем чу зулфи ту фурӯ, То ба хоки сари кӯи ту бувад манзили мо.
Эй равшанӣ аз рӯи ту чашми нигаронро
Эй равшанӣ аз рӯи ту чашми нигаронро, Ин равшании чашм мабодо дигаронро. Бо ҳусни туву нози ту сӯзеву ниёзе Ҷони нигаронро, дили соҳибназаронро.
Эй хати ту сабзии хони бало
Эй хати ту сабзии хони бало, Холи сиёҳи ту нишони бало. Лаъли лабат, к-он дили ман кард хун, Хонамаш аз дарди ту кони бало.
Эй бод, макаш турраи ҷононаи моро
Эй бод, макаш турраи ҷононаи моро, Занҷир маҷунбон дили девонаи моро! Он шамъи Чигил гӯ, ки ба рақc ораду парвоз Ин сӯхтадилҳои чу парвонаи моро.
Аз ту як соат ҷудоӣ хуш намеояд маро
Аз ту як соат ҷудоӣ хуш намеояд маро, Бо дигар кас ошноӣ хуш намеояд маро. Гӯиям: рав з-ин дару султони вақти хеш бош, Баъди султонӣ гадоӣ хуш намеояд маро.
Аз ту натвонад буридан кас ба осонӣ маро
Аз ту натвонад буридан кас ба осонӣ маро, Гар намедонад касам, боре ту медонӣ маро. Миҷмари ишқи туро уд аз вуҷуди худ кунам, Гар барои имтиҳон чун уд сӯзонӣ ма
Дар наъти ҳазрати Муҳаммад (с)
Эй моҳи рухсори ту матлаъи субҳи яқин, Ғошияи кибриёт шаҳпари Руҳулъамин. Оинадори рухат орази моҳи тамом, Такягоҳи минбарат пояи чархи барин.
Ғазали вафо
Бе ёд ту айёми ман осуда нашуд, Бе меҳри ту ин дил зи ғам олуда нашуд. Сад бор ба ҳар роҳ туро ҷустам ман, Ҷуз дар дили хеш ман туро дида нашуд.
Ёри ман
Ёри ман он аст, ки дар дил нишинад, Бо нафаси меҳр ба ҷонам бирасад. Ҳар ки ба вафо кард маро ҳамсафарӣ, Номаш ба саҳифаи муҳаббат нависад.