Шеърҳо бо теги: иҷтимоӣ
Шеърҳои марбут ба теги «иҷтимоӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Сулҳ
Сулҳ баҳорест, баҳор оварад, Равнақу шодию барор оварад. Сулҳ бувад шаршараи ҷӯйи об, Сулҳ диҳад ҳусни пур аз обутоб.
Мо толиби сулҳем
Мо мардуми ин кишвари дар авҷу барорем, Як зарра ҳам аз душмани худ тарс надорем, Лекин ҳама чун як дилу ҷон сулҳшиорем, Мо зидди хазонему тарафдори баҳорем.
МАРҲАБО
Духтари ӯзбек, моро гӯш кун! Дигаронро андаке хомӯш кун. Гӯш кун! Гапҳои мо беҳуда нест, Ин садоҳои дили осуда нест.
Гӯйед ба наврӯз, ки имсол наёяд
Гӯйед ба наврӯз, ки имсол наёяд, Дар кишвари хунинкафанон раҳ нагушояд. Булбул ба чаман нағмаи шодӣ насарояд, Мотамзадагонро лаби пурханда нашояд.
Тамаддун ҳамин чанд девор нест
Тамаддун ҳамин чанд девор нест, Ва ё лӯлаи нафту анбор нест. Тамаддун фақат ҳайкали санг нест, Ҳисобаш ба миқдору фарсанг нест.
Сарам аз тан равад аммо сухан мардона мехоҳам!
Дили фарзонаро дар олами тифлона мехоҳам, Замони кӯдакию модару афсона мехоҳам. Маро модар дар ин дунё барои сарбаландӣ зод, Сарам аз тан равад , аммо сухан мардона мехоҳам.
Нима
Нима номус, нима виҷдон Нима ҷавҳар, нима имон, Нима озод, нима маҳбус, Нима масрур, нима афсӯс,
Ҷавониро фидо кардам
Ҷавониро фидо кардам, диёрам то ҷавон бошад, Гузаштам борҳо аз ҷон, ки ҷонаш дар амон бошад. Чу аз ҳар ҷонибе сӯйи Ватан боди хазон омад, Баҳорамро сипар кардам, ки эмин аз хазон бошад.
Зи хидмат бар ҳама кас ор кардам
Зи хидмат бар ҳама кас ор кардам, Ҳамеша хидмати ашъор кардам. Нахуфтам эй басо, аз ҳарфи рӯшан Шабонро субҳи пуранвор кардам.
Ҳайфи он субҳе, ки танҳо бо ғами нон бигзарад
Ҳайфи он субҳе, ки танҳо бо ғами нон бигзарад, Ҳайфи он шоме, ки дар талвосаи ҷон бигзарад. Сайри кайҳон карда кайҳо дигарон, бозомаданд, Он мабодо, ҳасрати мо ҳам зи кайҳон бигзарад.
Кафили барқамон гар нохалаф буд
Кафили барқамон гар нохалаф буд, Сазовору вафодори салаф буд; Насиби ҷайби ӯ симу зари барқ, Насиби барқи мо умре талаф буд!
Тоҷикистон тӯй дорад, дӯстонро интизор
Тоҷикистон тӯй дорад, дӯстонро интизор, Бӯстон себаргаву оби равонро интизор! Кӯҳҳо дар посгоҳи эҳтиром истодаанд, Сафкашида мизбонон меҳмонро интизор!
Ватан
Баҳр рӯзону шабон ҳеч нагирад ором, Магар аз неку бади даҳр сухан мегӯяд?! Дили ман болзанон дар лаби дарёи дамон Гашта баргашта ба такрор Ватан мегӯяд.
Эй зи нами килки шакарбори ту
Эй зи нами килки шакарбори ту Тозаву тар боғи суханро ниҳол. То шуда равшан зи ту оби сухан, Сард шуда бар дили мардум зулол.
Андар ситоиши султон Маҳмуд
Яке панди он шоҳ ёд оварам, Зи кажжӣ равон сӯи дод оварам. Маро гуфт, к-«Ин номаи шаҳрёр Гарат гуфта ояд, ба шоҳон супор!»
Гуфтор андар офариниши мардум
Чу з-ин бигзарӣ, мардум омад падид, Шуд ин бандҳоро саросар калид. Сараш рост бар шуд чу сарви баланд, Ба гуфтори хубу хирад корбанд,
Гуфтор дар офариниши олам
Зи оғоз бояд, ки донӣ дуруст, Сари мояи гавҳарон аз нахуст. Ки Яздон зи ночиз чиз офарид Бад-он, то тавоноӣ омад падид.
Ба дилҳо ваҳм агар аз ман намебудӣ, намегуфтам
Ба дилҳо ваҳм агар аз ман намебудӣ, намегуфтам, Сухан аз бахшиши айбам намекарданд таҳқирам. Зи тарси шери ғуррон чоҳ кобанду зананд «ав-ав», Гирифт овози он сагҳо, валекин ман ҳамон шерам.
Ба рухсору ҷабину рӯю ораз бурдӣ, эй дилбар
Ба рухсору ҷабину рӯю ораз бурдӣ, эй дилбар Фурӯғ аз субҳу нур аз рӯзу акс аз моҳ, тоб аз х(в)ар. Фурӯғу нуру аксу тоби рӯят карда ошиқро Басар бино, хирад доно, равон равшан, замин анвар.
Ид шуду оламе куштаи ҷавлон туро
Ид шуду оламе куштаи ҷавлон туро, То ки қабул уфтод аз ҳама қурбон туро. Лаъли суми тавсанат ҳайф бувад бар замин, Дидаи ушшоқ бод арсаи майдон туро.
Нишони пои сагонат, ки дар замин бинам
Нишони пои сагонат, ки дар замин бинам, Бар осмони шараф ҳаст иқди Парвинам. Бар он сарам ба раҳат карда пой аз сари хеш, Ки то ба ҷост сари ман, аз пой наншинам.
На дар кӯҳ ин садо аз нолаи Фарҳод мехезад
На дар кӯҳ ин садо аз нолаи Фарҳод мехезад, Зи сангу оҳан аз дарди дилаш фарёд мехезад. Хаёли оразу болои ту то бастаам бо худ, Зи боғи хотирам гул медамад, шамшод мехезад.
Гар парда бар фитад зи гули тозадоғи мо
Гар парда бар фитад зи гули тозадоғи мо, Оташ фитод зи рашк ба гулҳои боғи мо. Бо он ки сар зад аз дили ман шуълаҳои оҳ, Равшан кунад зи боди ҳаводис чароғи мо.
Гираҳ зи кор чу накшод беқарории мо
Гираҳ зи кор чу накшод беқарории мо, Дигар чӣ суд дило аз фиғону зории мо. Ба беқарории мо сӯзи дил қарор гирифт, Натиҷаи аҷабе дод беқарории мо.
Чӣ ҳосил, гар ҳазорон гул дамад ё сад баҳор ояд?
Чӣ ҳосил, гар ҳазорон гул дамад ё сад баҳор ояд? Маро чун бо ту кор афтодааст, инҳо чӣ кор ояд? Диламро боғу бустон хуш намеояд, магар вақте Ки ҷоме дар миён оранду сарве дар канор ояд.