Шеърҳо бо теги: иҷтимоӣ
Шеърҳои марбут ба теги «иҷтимоӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Бутпарастонем, бо ислом моро кор нест
Бутпарастонем, бо ислом моро кор нест, Ғайри тори зулф моро риштаи зуннор нест. Беш аз ин, эй ақл, бар ман таъни расвоӣ мазан, З-он ки мастони муҳаббатро малома
Садои Осиё
Осиё гӯяд сухан, Овози онро бишнавед! Мавҷи дарё, ғурриши баҳри дамонро бишнавед!
Бар санг зад замона зи бас сози ошно
Бар санг зад замона зи бас сози ошно, Дар сурма гард мекунад овози ошно. Имрӯз нест қобили тафриқу имтиёз Анҷоми кори душману оғози ошно.
Дил агар маҳви муддао гардад
Дил агар маҳви муддао гардад, Дард дар коми мо даво гардад, Туъмаи дард агар расад дар ком, Ҳар магас ҳамсари ҳумо гардад,
Таронаи инқилоб
Шуд мусаллаҳ ситам бар зидди мо, Сарбозони озодӣ, ассалом! Эй инқилобчиён, ба пеш! Зери байрақи сурхи хеш,
Шоҳаншоҳи пешдодиён
Зи ҳар қавме, ки аз навъи башар буд, Нажоди пешдодӣ бештар буд. Нахустинтар буданд аз ҳар нажоде, Аз он рӯ номашон шуд Пешдодӣ.
То кай аз халқ асири ғами беҳуда шавӣ?
То кай аз халқ асири ғами беҳуда шавӣ? Аз ҳама рӯ ба худо ор, ки осуда шавӣ! Рӯзу шаб дар назарат мавҷзанон баҳри қидам, Ҳайф бошад, ки ба лавси ҳадас олуда шав
Бурида шуд аз ин ҷӯйи ҷаҳон об
Бурида шуд аз ин ҷӯйи ҷаҳон об, Баҳоро, бозгарду ворасон об! Аз он обе, ки чашмай Хизру Илёс Надидасту набошад ончунон об!
Гар бинахусбӣ шабе, ай маҳлиқо
Гар бинахусбӣ шабе, ай маҳлиқо, Рӯ ба ту бинмояд ганҷи бақо! Гарм шавӣ шаб ту ба хуршеди ғайб, Чашми туро боз кунад тӯтиё!
Ту ҷону ҷаҳонӣ, каримо, маро
Ту ҷону ҷаҳонӣ, каримо, маро, Чи ҷону ҷаҳон?! Аз куҷо то куҷо?! Ки ҷон худ чи бошад бари ошиқон, Ҷаҳон худ чи бошад бари авлиё?!
Ту маро ҷону ҷаҳонӣ, чӣ кунам ҷону ҷаҳонро?!
Ту маро ҷону ҷаҳонӣ, чӣ кунам ҷону ҷаҳонро?! Ту маро ганҷи равонӣ, чӣ кунам суду зиёнро?! Нафасе ёри шаробам, нафасе ёри кабобам, Чу дар ин даври харобам, чӣ ку
Зиҳӣ ишқ, зиҳӣ ишқ, ки морост, Худоё!
Зиҳӣ ишқ, зиҳӣ ишқ, ки морост, Худоё! Чӣ нағз аст, чӣ хуб аст, чӣ зебост, Худоё! Чӣ гармем, чӣ гармем аз ин ишқ чу хуршед, Чӣ пинҳон, чӣ пинҳони, чӣ пайдост, Ху
Ҳамебароям бо он ки барнаёяд халқ
Ҳамебароям бо он ки барнаёяд халқ, Ва барнаёям бо рӯзгори хурдагурез. Чу фазли мир Абулфазл бар ҳама маликон, Чу фазли гавҳару ёқут бар набахра пашиз.
Баски вуболи халқ шуд нолаи дардноки мо
Баски вуболи халқ шуд нолаи дардноки мо, Аксари дӯстон кунанд орзуи ҳалоки мо. Нест таваҷҷуҳаш ба кас, то чӣ адои зишт шуд, Боиси саргаронӣ шуд шӯхи карашманоки
Бар замин пайваста мебинем зулфи ёрро
Бар замин пайваста мебинем зулфи ёрро, Кай равад аз сар ҳавои хок берун морро. То ту рафтӣ, рафт аз каф нақди айш, ай дилнавоз, Бод дар даст аст доим бе ту муси
Дил додам ба ишқат, ки маро ҷон бахшад
Дил додам ба ишқат, ки маро ҷон бахшад, Ин ҷони ҳазинро зи ғамат он бахшад. Гуфтам, ки зи васли ту шавад кор тамом, Ҳар кор, ки бо ту нест, поён бахшад.
З-он рух ба Зулайхо фурӯғи тарз гирифта
З-он рух ба Зулайхо фурӯғи тарз гирифта. Гар ҷилва кунад шамъ, зи рӯят шарар ояд, Гар моҳ барояд, зи ту андар назар ояд. Аз оташи ишқат дили ман хокистар аст,
Рӯ ба водӣ чун ниҳодам, ишқи покам беҳтар аст
Рӯ ба водӣ чун ниҳодам, ишқи покам беҳтар аст, Нолаҳои зору оҳи дарднокам беҳтар аст. Дил, ки дар роҳи муҳаббат пешаи Маҷнун гирифт, Дида пурашки надомат, синач
Не шамъи бахт хоҳам, не меҳри ҳамгинонро
Не шамъи бахт хоҳам, не меҳри ҳамгинонро, Хоҳам кашам ба як сӯ аз мурдумон инонро. То чашм боз гардад, сӯҳбат вуҷуди ишқ аст, Фурсат шумур ғанимат дидори дӯстон
Достони подшоҳи золим ва марди ростгӯй
Подшоҳе буд раиятшикан, В-аз сари ҳуҷҷат шуда Ҳуҷҷоҷфан. Ҳар чи ба таърих шаб аз рӯз зод, Бар дили ӯ дард шудӣ бомдод.
Ройи вазирон туро ба кор наёяд
Ройи вазирон туро ба кор наёяд, Ҳар чӣ савоб аст, бахт худ фармояд. Чарх наёрад бадили ту зи халоиқ, В-он ки туро зод, низ чун ту назояд.
Кор ҳама рост, ончунон ки бибояд
Кор ҳама рост, ончунон ки бибояд, Ҳоли шодист, шод бошӣ, шояд. Андуҳу андешаро дароз чӣ дорӣ? Давлати ту худ ҳамон кунад, ки бибояд!
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар киро бо ту кор даргирад
Ҳар киро бо ту кор даргирад, Баҳра аз рӯзгор баргирад. Ба сухан лаб зи ҳам чу бикшоӣ, Ҳама рӯйи замин шакар гирад.
Растам аз ин нафсу ҳаво, зинда бало, мурда бало
Растам аз ин нафсу ҳаво, зинда бало, мурда бало, Зиндаву мурда ватанам нест ба ҷуз фазли Худо! Растам аз ин байту ғазал, ай шаҳу султони азал, Муфтаъилун, муфта