Шеърҳо бо теги: иҷтимоӣ
Шеърҳои марбут ба теги «иҷтимоӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Рӯзгорест, ки савдои бутон дини ман аст
Рӯзгорест, ки савдои бутон дини ман аст, Ғами ин кор нишоти дили ғамгини ман аст. Дидани рӯи туро дидаи ҷонбин бояд В-ин куҷо мартабаи чашми ҷаҳонбини ман аст?
Эй ёри замин, ошиқи гардун ҳам бош
Эй ёри замин, ошиқи гардун ҳам бош, Якранг ту чандӣ, ки дигаргун ҳам бош! Хоҳӣ, ки хирад бувад мададгор туро, Суқротӣ агар, як зар(р)а Маҷнун ҳам бош!
Ҳикояти ҳуққабози моҳир ва либоси ноаёни ӯ
Ҳуққабозе чира дар сомони Шарқ Буд дар баҳри фиреби халқ ғарқ. Тездасту чобуку ҳушёр буд, Хушбаёну пухта дар гуфтор буд.
Нур роҳи зиндагиро раҳбар аст
Нур роҳи зиндагиро раҳбар аст, Неъмати олӣ, атои акбар аст. Бахшишу эҳсони раббонист нур, Маншаи хайру фаровонист нур.
Бораи кӯҳ пайкари Яғноб
Бораи кӯҳ пайкари Яғноб, Лолаи дашт соғари Яғноб, Бӯйи ҳулбӯ ба мушк мебезанд, Дар фазои муаттари Яғноб.
Достони пири хиштзан
Дар тарафи Шом яке пир буд, Чун парӣ аз халқ тарафгир буд. Пираҳани худ зи гиё бофтӣ, Хишт задӣ, рӯзӣ аз он ёфтӣ.
Ҳикоёти Сулаймон бо деҳқон
Рӯзе аз он ҷо, ки фароғӣ расид, Боди Сулаймон ба чароғе расид. Мамлакаташ рахт ба саҳро ниҳод, Тахт бар ин тахтаи мино ниҳод.
Ҳикояти Нӯшервон бо вазири худ
Сайдкунон маркаби Нӯширвон Дур шуд аз кавкабаи хусравон. Мунис хусрав шуда дастур бас, Хусраву дастур дигар ҳеч кас.
Халқ бар шеъри тару бар гармии дидори ӯ,
Халқ бар шеъри тару бар гармии дидори ӯ, Чун ба иқлими Ватан бисёр одат карда буд. Ҳар куҷо ки буд Турсунзода Мирзо, халқ буд, Ҳар куҷое халқ буд, Мирзои Турсун
Чун ниҳод, Мирзои Турсунзода бар Ашт, пои худ
Чун ниҳод, Мирзои Турсунзода бар Ашт, пои худ, Баҳри истиқболи шоир, хест халқ аз ҷои худ, Хонда ҳар як шеъри ӯ бо шеваи буррои худ, Шодӣ мекарданд ҳама з-ин бу
Ин бӯи рӯҳпарвар аз он хӯи дилбар аст
Ин бӯи рӯҳпарвар аз он хӯи дилбар аст, В-ин оби зиндагонӣ аз он ҳавзи Кавсар аст. Эй боди бӯстон, магарат нофа дар миён, В-эй мурғи ошно, магарат нома дар пар а
Ин туӣ ё сарви бустонӣ ба рафтор омадаст?
Ин туӣ ё сарви бустонӣ ба рафтор омадаст? Ё малак дар сурати мардум ба гуфтор омадаст? Он парӣ, к-аз халқ пинҳон буд чандин рӯзгор, Боз мебинам, ки дар олам пад
Дигар нашунидем чунин фитна, ки бархост
Дигар нашунидем чунин фитна, ки бархост, Аз хона бурун омаду бозор биёрост. Дар ваҳм нагунҷад, ки чӣ дилбанду чӣ ширин, Дар васф наёяд, ки чӣ матбӯъу чӣ зебост.
Хуш меравад ин писар, ки бархост
Хуш меравад ин писар, ки бархост, Сарвест, чунин ки меравад рост. Абрӯш камони қатли ошиқ, Гесӯш каманди ақли доност.
Чун набуд дидаваре, ҳақназаре дар бари халқ
Чун набуд дидаваре, ҳақназаре дар бари халқ, Барфу борони бало рехт ба фарқи сари халқ. Сангдил баски фузун буд дар ин сангистон, Дили санг об шуд аз оҳи дили м
Мард он, ки сарафроз сари дор бимирад
Мард он, ки сарафроз сари дор бимирад, Як бор таваллуд шуда, як бор бимирад. Мард он, ки сари кулла чу ҳамхонаи Хуршед, Аз қисмати худ розию саршор бимирад.
Пашшае дар истакон омад фурӯд
Пашшае дар истакон омад фурӯд, То бинӯшад ончи вопас монда буд. Кӯдаке аз шайтанат-бозӣ кунон, Баст бо дасташ даҳони истакон!
Набинӣ дар амал ҷуз бандагӣ суд
Набинӣ дар амал ҷуз бандагӣ суд, Ҳусули ду ҷаҳон дар амри Маъбуд. Ба кӯҳи Тур рӯзе рафт Мӯсо, Барои рози дил бо Ҳақ таоло.
Зинда бош эй Ватан
Диёри арҷуманди мо, Ба бахти мо сари азизи ту баланд бод, Саодати ту, давлати ту бегазанд бод. Зи дурии замонаҳо расидаем,
Чун кор на бар муроди мо хоҳад рафт
Чун кор на бар муроди мо хоҳад рафт, Андешаи ҷаҳди мо куҷо хоҳад рафт? Пайваста нишастаем дар ҳасрати он-к Дер омадаему зуд мебояд рафт...
Рафтам ба беморхона
Андаке шудам бемор, Гуфтам намеравам кор. Ба сӯйи беморхона, Саҳар шудам раҳсипор.
Барои Муъмин Қаноат
Шеъри нав бархост ҳамчун одами нав, Ҳамчу тифли инқилоб Бо саволу бо ҷавобу бо хитоб. Захмҳои пушти Айнӣ сатрҳои ӯ шуданд,
Умри Айнӣ аз барои халқ сарфи хома шуд
Умри Айнӣ аз барои халқ сарфи хома шуд, Халқи моро дафтари Айнӣ шаҳодатнома шуд. Сарзамини мо худ аз осори ӯ сар мешавад, Ин замин бо ӯ ба дунёе баробар мешавад
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Дарвозаи Бухоро
Як замон шаҳри Бухоро дошт девори баланд, Гуфтӣ, устунмуҳраи пушти Бухоро буд, Балки устунмуҳраи миллат, - Сахт маҳкам,