Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
РОҲИ НУРИ ОФТОБ
Достони ишқи тоҷик ба бародари рус Моҳи мизон Магар дар моҳи мизон барф омад, Сафед абре магар поён фаромад.
ҶОНИ ШИРИН
(Достон) Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
ДУХТАРИ МУҚАДДАС
Духтари ҳиндӣ адолатхоҳ шуд, Аз баду неки ҷаҳон огоҳ шуд. Ҷустуҷӯ мекард он инсофро, Осмони софи кӯҳи Қофро,
ҲАСАНИ АРОБАКАШ
Ин асари худро ба иди бошарафи 25-солагии Республикаи Советии Сотсиалистии Тоҷикистон мебахшам. Муаллиф
ПИСАРИ ВАТАН
Падар мезад нишаста назди фарзанд Варақ заррин китоби ҳикмату панд. Ба ӯ мехонд дарси навҷавонӣ Саросар достони қаҳрамонӣ:
БАРОИ ВАТАН
(Мактуби ҷанговарони тоҷик ба халқи тоҷик1) Мавсими гармо буду меҳнат ба авҷ, Ғайрати мо ҷӯшзанон мисли мавҷ. Хоки Ватан – ғарбу шимолу ҷануб
КАЛОМИ СОЛИНАВӢ
Соли пешин хайр бо мо гуфту рафт, Бо умеди рӯзи фардо – гуфту рафт. Хайр бо мулки тавоно гуфту рафт, Меравам ман, соли нав, о – гуфту рафт.
ДАР ВАСФИ ПАХТАКОРОН
Ба қасам то абад вафо кардан Сарбаландии ҳар як инсон аст. Ҳам қасам хӯрда, ҳам адо кардан Ин фақат кори ҷумла мардон аст.
ДИЛСИЁҲ
Даъвии бисёр дорад дилсиёҳ, Шикваи такрор дорад дилсиёҳ. Аз забонаш гарчи мерезад асал, Зераш аммо мор дорад дилсиёҳ.
СУРУДИ КӮҲИСТОН
Қатра аз ях мечакад, аз шӯха резад шаршара, Рӯд ҷорӣ мешавад, гуфторҳо дорад дара. Мисли абри пастгашта об менӯшад рама, Ҷасту хезе мекунад ширмаст дар яксӯ бар
ДАСТИ ТУ МЕДОНАД
Замин бо осмон ҳамранг шуд, дасти ту медонад, Биёбон дар ҳама ҷо танг шуд, дасти ту медонад. Ситора бо гули боғу чаман чун рӯ ба рӯ гардид, Ҳасад бурданд бо ҳам
БОЗ ҲАМ ДАР БОРАИ РӮДИ КӮҲӢ
Пеш гардад рӯди кӯҳӣ бехабар аз пушти сар, Дар раҳи худ бар қафояш ҳеҷ н-андозад назар. Аз намаш хуррам шавад дашту биёбони фарох, Кӯҳсоронро кунад пайваста бо
ДӮСТОНРО ГУМ МАКУН
То тавонӣ, дӯстонро гум макун, Дӯстони меҳрубонро гум макун. Дар ҷаҳон бедӯст будан мушкил аст, Мушкилосонкункасонро гум макун.
ИЛОҶАМ ЧИСТ!
Туро ман ёд кардам, кӯҳсори ман, илоҷам чист, Шудам дур аз канори ту диёри ман, илоҷам чист. Дар атрофам замини регзори бесамар дидам, Гули ман, бӯстони ман, ба
ҚАЛАМ
Қалам гуфто, ки ман шоҳи ҷаҳонам, Қаламкашро ба мақсад мерасонам. Аз халқ Қалам гӯяд, ки асбоби шарифам,
КӮҲ
Кӯҳ ором аст, аммо дар дилаш дорад шарар, Боду абри рӯзгорон аз сараш дорад гузар. Кӯҳ ором аст,
ТӮЙИ ПАХТАЗОР
Об ҷорӣ мешавад дар ҷустуҷӯйи пахтазор, Сабз мегардад зи оби сард ҷӯйи пахтазор. Қатраҳо якҷоя гашта рӯд савғо мекунанд, Рӯд орад муждаи ҳосил ба сӯйи пахтазор.
БОҒИ МО
Баҳра бардоред, ёрон, аз насими боғи мо, Аз ҳавои софи чун бахмал ҳалими боғи мо. Чун гирифтам аз ҳавои рӯи дунё ман нафас, Нест гуфтам беҳтар аз боди ҳакими бо
ДАР БОМИ ҶАҲОН
Зиндагонӣ мекунад тоҷик дар Боми Ҷаҳон, Сарбаландиро нигар, ҳамсоя шуд бо осмон. Нуқра пошад гунбади сабз аз сараш шаб то саҳар,
САЙРИ ҚИТЪАҲО
Қитъаҳоро сайр кардам дар ҳавову дар замин, Сайр кардам, бо баду неки ҷаҳон гаштам қарин. Неку бад доранд бо ҳам ҷанг, ҷанги беамон,
ДАРДИ МАН БОЛО ГИРИФТ
Бе ту танҳоӣ кашидам, дарди ман боло гирифт, Дид ранги ман табибу дар бари ман ҷо гирифт. Ёри бепарвои ман аз ман хабардорӣ накард, Гарчи дуди оҳи оташбори ман
КОКУЛАТ
Майдабофӣ кард модар, шуста тори кокулат, Тахтапуштат парниёнпӯш аз қатори кокулат. Боғи ҳуснат гул кунад ҳар рӯзу ҳар соат, чӣ хуш, Чунки омад мавсими авҷу бар
БӮИ ГУЛ ОЯД ЗИ ТУ
Гул миёни мову аммо бӯи гул ояд зи ту, Рангу бӯи ин гули бишкуфта афзояд зи ту. Дур будӣ аз ману дил як дам осоиш надошт, Ёр, бархезу биё, то дил биёсояд зи ту.
ЧАШМИ МАН
Чашми ман серӣ надорад аз тамошои замин, Хоҳам аз мадди назар н-афтад ягон ҷои замин. Чашми ман хоҳад, ки бинад навбаҳорон бешумор, Борҳо бинад шукуфтанҳои гулҳ
СЕ НОЗАНИНИ ШАРҚ
Нақл кунам сурати се нозанин, Сурати се ҳусни самову замин. Сурати се муъҷиза, се нодира, Сурати се лавҳаи хушманзара.