Шеърҳо бо теги: ахлоқӣ
Шеърҳои марбут ба теги «ахлоқӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҳайфи он субҳе, ки танҳо бо ғами нон бигзарад
Ҳайфи он субҳе, ки танҳо бо ғами нон бигзарад, Ҳайфи он шоме, ки дар талвосаи ҷон бигзарад. Сайри кайҳон карда кайҳо дигарон, бозомаданд, Он мабодо, ҳасрати мо
Ба ҳукми қисмат ар саргашта гардӣ
Ба ҳукми қисмат ар саргашта гардӣ, Ба ногоҳе ба мулки кӯҳсоре, Ту худро хеҷ гаҳ бегона машмор, Гар ин ҷо ошное ҳам надорӣ.
Бар он банда Ҳақ некуӣ хостаст
Бар он банда Ҳақ некуӣ хостаст, Ки бо ӯ, дилу дасти зан рост аст. Зи бегонагон чашми зан кӯр бод, Чу берун шуд аз хона, дар гӯр бод!
Зебоиро на сафеду пусти сиёҳ бошад
Зебоиро на сафеду пусти сиёҳ бошад, Зебоиро адаб чу хулқи Мустафо бошад. Кафан сафед бувад, вале-к даҳшат, Магар Каъба сияҳ нест, ки хушсурат.
Дунё гузарон, меҳнати дунё гузарон,
Дунё гузарон, меҳнати дунё гузарон, Не бар падарон монаду не бар писарон. То битвонӣ, умр ба тоат гузарон, Бингар, ки фалак чӣ мекунад бо дигарон.
Эй вой бар он дил, ки дар ӯ сӯзе нест
Эй вой бар он дил, ки дар ӯ сӯзе нест, Савдозадаи меҳри дилафрӯзе нест. Рӯзе, ки ту бе ишқ ба сар хоҳӣ бурд, Зоеътар аз он рӯз туро рӯзе нест.
Андар ситоиши султон Маҳмуд
Яке панди он шоҳ ёд оварам, Зи кажжӣ равон сӯи дод оварам. Маро гуфт, к-«Ин номаи шаҳрёр Гарат гуфта ояд, ба шоҳон супор!»
7. Гуфтор дар бунёд ниҳодани китоб
Дили равшани ман чу баргашт аз ӯй, Сӯи тахти шоҳи ҷаҳон кард рӯй, Ки ин номаро даст пеш оварам, Зи дафтар ба гуфтори хеш оварам.
Эй мурдаи такаллуф, аз кайфу кам бурун о,
Эй мурдаи такаллуф, аз кайфу кам бурун о, Гоҳе ба рағми дониш, девона ҳам бурун о. То аз гулат ҷуз исор ранге дигар нахандад, Сар то қадам, чу хуршед, дасти кар
Ҳушанг
Чу бар тахти шаҳӣ биншаст Ҳушанг, Аз ӯ бигрифт гетӣ фарру фарҳанг. Шаҳаншоҳе бузургу номвар буд, Хидеве меҳрубону додгар буд.
Хизр ҳиммат талабад аз дили овораи мо
Хизр ҳиммат талабад аз дили овораи мо, Меҳр дарюза кунад нур зи сайёраи мо. Мо, сабӯҳиталабон сӯфии софинафасем, Ҷуръа бар субҳ фишонад лаби майхораи мо.
Аз бода барфурӯз рухи шоҳидонаро
Аз бода барфурӯз рухи шоҳидонаро, Юсуфнигор кун дару девори хонаро. Арбоби ваъда гирди рикобат гирифтаанд, Оташинон масоз саманди баҳонаро.
Достони подшоҳи золим ва марди ростгӯй
Подшоҳе буд раиятшикан, В-аз сари ҳуҷҷат шуда Ҳуҷҷоҷфан. Ҳар чи ба таърих шаб аз рӯз зод, Бар дили ӯ дард шудӣ бомдод.
Меҳр мафкан бар ин саройи сипанҷ
Меҳр мафкан бар ин саройи сипанҷ, К-ин ҷаҳон пок бозию найранҷ. Неки ӯро фасона дору шуд, Бади ӯро камар-т сахт битанҷ!
Ба номи неки ту, хоҷа, фирефта нашавам
Ба номи неки ту, хоҷа, фирефта нашавам, Ки номи неки ту дом асту зарқ мар нонро. Касе, ки дом кунад номи нек аз пайи нон, Яқин бидон ту, ки дом аст нон-ш мар ҷо
Агарчи арзи ҳунар пеши ёр беадабист
Агарчи арзи ҳунар пеши ёр беадабист, Забон хамӯш, валекин даҳон пур аз арабист. Парӣ ниҳуфта руху дев дар карашмаи ҳусн, Бисӯхт ақл зи ҳайрат, ки ин чӣ булъаҷаб
Афсӯс, нагардад бадӣ аз олам гум
Афсӯс, нагардад бадӣ аз олам гум, В-асло нарасад мардумӣ аз номардум. Пеши паси зиштон накунад фарқ, ки мор Заҳраш ба даҳон дораду каждум дар дум.
Ҷавонмардию лутф аст одамият
Ҷавонмардию лутф аст одамият, Ҳамин нақши ҳаюлоӣ мапиндор! Чу инсонро набошад фазлу эҳсон, Чӣ фарқ аз одамӣ то нақши девор?!
Ҳикояти Нӯшервон бо вазири худ
Сайдкунон маркаби Нӯширвон Дур шуд аз кавкабаи хусравон. Мунис хусрав шуда дастур бас, Хусраву дастур дигар ҳеч кас.
Дар ин дунё агар танҳо барои хеш мезистам
Дар ин дунё агар танҳо барои хеш мезистам Ва аз неку бади он мегузаштам чашм пӯшида. Зи рӯи хор не, аз рӯи сабза роҳ мерафтам, Ба ҷои оби сарди ҷӯй шири гарм нӯ
Айби ёрону дӯстон ҳунар аст
Айби ёрону дӯстон ҳунар аст, Сухани душманон на муътабар аст. Муҳри меҳр аз даруни мо наравад, Эй бародар, ки нақш бар ҳаҷар аст.
Дурӯғ одамиро кунад бевиқор
Дурӯғ одамиро кунад бевиқор, Дурӯғ одамиро кунад шармсор.
Ишқ гарчи балост, он бало ҳукми худост
Ишқ гарчи балост, он бало ҳукми худост, Бар ҳукми худо маломати халқ чарост? В-ар неку бадӣ банда ба тақдири худост, Пас рӯзи пасин ҳисоб бар банда чарост.
Гар кори фалак ба адл санҷида будӣ
Гар кори фалак ба адл санҷида будӣ, Аҳволи фалак ҷумла писандида будӣ. В-ар адл будӣ ба корҳо дар гардун, Кай хотири аҳли фазл санҷида будӣ.
Ҳаргиз дили ман зи илм маҳрум нашуд
Ҳаргиз дили ман зи илм маҳрум нашуд, Кам монд зи асрор, ки мафҳум нашуд. Ҳафтоду ду сол фикр кардам шабу рӯз, Маълум шуд, ки ҳеҷ маълум нашуд.