Шеърҳо бо теги: ахлоқӣ
Шеърҳои марбут ба теги «ахлоқӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Гуфтам, ки чароӣ ту бад-ин зебоӣ?
Гуфтам, ки чароӣ ту бад-ин зебоӣ? Гуфто худро, ки ман худам яктое. Ҳам ишқаму ҳам ошиқу ҳам маъшуқам, Ҳам оинаи ҷамолу ҳам биноӣ.
Покию муназзаҳию беҳамтоӣ,
Покию муназзаҳию беҳамтоӣ, Касро нарасад мулк бад-ин зебоӣ. Халқон ҳама хуфтаанду дарҳо баста, Ё раб, ту дари лутф ба мо бикшоӣ.
Омад бари ман қосиди он сарви сиҳӣ,
Омад бари ман қосиди он сарви сиҳӣ, Овард биҳӣ, то набувад дасти тиҳӣ. Ман ҳам рухи худ бад-он биҳӣ молидам, Яъне зи мараз ниҳодаам рӯ ба беҳӣ.
Ё раб, дари халқ такягоҳам накунӣ,
Ё раб, дари халқ такягоҳам накунӣ, Мӯҳтоҷи гадову подшоҳам накунӣ. Мӯи сияҳам сафед кардӣ ба карам, Бо мӯи сафед рӯсиёҳам накунӣ.
Хоҳӣ чу Халил Каъба бунёд кунӣ,
Хоҳӣ чу Халил Каъба бунёд кунӣ, В-онро ба намозу тоат обод кунӣ, Рӯзе ду ҳазор банда обод кунӣ, Беҳ з-он набувад, ки хотире шод кунӣ.
То чанд сухан тарошию ранда занӣ,
То чанд сухан тарошию ранда занӣ, То кай ба ҳадаф тири пароканда занӣ? Гар як варақ аз илми хамӯшӣ хонӣ, Бисёр бад-ин гуфтушунав ханда занӣ.
Эй он ки ба кунҳат нарасад идроке,
Эй он ки ба кунҳат нарасад идроке, Кавнайн ба пеши карамат хошоке. Аз рӯи корам агар бибахшӣ ҳамаро, Бахшида шавад пеши ту мушти хоке.
Ё раб, ё раб, каримию ғаффорӣ,
Ё раб, ё раб, каримию ғаффорӣ, Раҳмону раҳиму роҳиму сатторӣ. Хоҳам, ки ба раҳмати худовандии хеш Ин бандаи шарманда фурӯ нагзорӣ.
Ғам ҷумла насиби чархи хам боистӣ,
Ғам ҷумла насиби чархи хам боистӣ, Ё бо ғами ман сабр ба ҳам боистӣ. Ё мояи ғам чу умр кам боистӣ, Ё умр ба андозаи ғам боистӣ.
Эй ғам, ки ҳиҷоби сабр бишкофтаӣ,
Эй ғам, ки ҳиҷоби сабр бишкофтаӣ, Бетобии ман дидаву бартофтаӣ. Шаб тираву ёр дуру кас мӯнис не, Эй ҳаҷр, бикуш, ки бекасам ёфтаӣ.
Эй нек накардаву бадиҳо карда,
Эй нек накардаву бадиҳо карда, В-он гоҳ наҷоти худ таманно карда. Бар афв макун такя, ки ҳаргиз набувад Нокарда чу карда, карда чун нокарда.
Дар гуфтани зикри ҳақ забон аз ҳама беҳ,
Дар гуфтани зикри ҳақ забон аз ҳама беҳ, Тоат ки ба шаб кунӣ ниҳон, аз ҳама беҳ. Хоҳӣ зи пули сирот осон гузарӣ, Нон деҳ ба ҷаҳониён, ки нон аз ҳама беҳ.
Инак сари кӯи дӯст, инак сари роҳ,
Инак сари кӯи дӯст, инак сари роҳ, Гар ту наравӣ, равандагонро чӣ гуноҳ? Ҷома чӣ кунӣ кабуду нилию сиёҳ, Дил соф куну қабо ҳамепӯшу кулоҳ.
Аз ҳар чӣ на аз баҳри ту кардам, тавба,
Аз ҳар чӣ на аз баҳри ту кардам, тавба, В-ар бе ту ғаме хӯрдам, аз он ғам тавба. В-он низ, ки баъд аз он барои ту кунам, Гар беҳтар аз он тавон, аз он ҳам тавба
Эй холиқи зулҷалол, в-эй раҳмон ту,
Эй холиқи зулҷалол, в-эй раҳмон ту, Сомондиҳи кори бесару сомон ту. Хасмони маро мутеъи ман мегардон, Бераҳмонро зи чашми ман гардон ту.
Эй оинаро дода ҷило сурати ту,
Эй оинаро дода ҷило сурати ту, Як оина кас надид бе сурати ту. Не, не, ки зи лутф дар ҳама оинаҳо Худ омадаӣ ба дидани сурати ту.
Фарёд зи дасти фалаки оинагун,
Фарёд зи дасти фалаки оинагун, К-аз ҷавру ҷафои ӯ ҷигар дорам хун. Рӯзе ба ҳазор ғам ба шаб меорам, То худ фалак аз парда чӣ орад берун.
Дорам зи ҷафои фалаки оинагун
Дорам зи ҷафои фалаки оинагун В-аз гардиши ин сипеҳри хаспарвари дун Аз дида рухе, ҳамчу пиёла ҳама ашк, В-аз сина диле, ҳамчу суроҳӣ ҳама хун.
Бахте на, ки бо дӯст даромезам ман,
Бахте на, ки бо дӯст даромезам ман, Сабре на, ки аз ишқ бипарҳезам ман. Дасте на, ки бо қазо даровезам ман, Пое на, ки аз дасти ту бигрезам ман.
Ё раб, назаре бар мани саргардон кун,
Ё раб, назаре бар мани саргардон кун, Лутфе ба мани дилшудаи ҳайрон кун. Бо ман макун, он чи ман сазои онам, Он-ч аз караму лутфи ту зебад, он кун.
Ё раб, ту ба фазл мушкилам осон кун,
Ё раб, ту ба фазл мушкилам осон кун, Аз фазлу карам дарди маро дармон кун. Бар ман манигар, ки бекасу беҳунарам, Ҳар чиз, ки лоиқи ту бошад, он кун.
Бе рӯи ту рои истиқомат накунам,
Бе рӯи ту рои истиқомат накунам, Касро ба ҳавои ту маломат накунам. Дар ҷустани васли ту иқомат накунам, Аз ишқи ту тавба то қиёмат накунам.
Бемеҳрии он баҳонаҷӯ медонам,
Бемеҳрии он баҳонаҷӯ медонам, Бе дарду ситам одати ӯ медонам. Ҷуз ҷавру ҷафо одати он бадхӯ не, Ман шеваи ёри худ накӯ медонам.
На аз сари кори бохалал метарсам,
На аз сари кори бохалал метарсам, На низ зи тақсири амал метарсам. Тарсам зи гуноҳ нест, омурзиш ҳаст, Аз собиқаи рӯзи азал мерасам.
Озурдатарам, гарчи камозортарам,
Озурдатарам, гарчи камозортарам, Бисёртарам, гарчи вафодортарам. Бо ҳар кӣ вафову сабр ман кардам беш, Субҳоналлаҳ, ба чашми ӯ хортарам.