Шеърҳо бо теги: ошиқӣ
Шеърҳои марбут ба теги «ошиқӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Гар дар талаби гавҳари конӣ, конӣ,
Гар дар талаби гавҳари конӣ, конӣ, В-ар зинда ба бӯи васли ҷонӣ, ҷонӣ. Алқисса, ҳадиси мутлақ аз ман бишунав, Ҳар чиз, ки дар ҷустани онӣ, онӣ.
М-озор дилеро, ки ту ҷонаш бошӣ,
М-озор дилеро, ки ту ҷонаш бошӣ, Маъшуқаи пайдову ниҳонаш бошӣ. З-он метарсам, ки аз дилозории ту Дил хун шаваду ту дар миёнаш бошӣ.
Аз кибр мадор ҳеч дар дил ҳавасе,
Аз кибр мадор ҳеч дар дил ҳавасе, К-аз кибр ба ҷое нарасидаст касе. Чун зулфи бутон шикастагӣ одат кун, То сайд кунӣ ҳазор дил дар нафасе.
Эй шамъ, намунае зи сӯзам дорӣ,
Эй шамъ, намунае зи сӯзам дорӣ, Хомӯшию мурдани румузам дорӣ. Дорӣ хабар аз сӯзи шаби ҳиҷронам, Оё чӣ хабар зи нури рӯзам дорӣ?
Дасте на, ки аз нахли ту чинам самаре,
Дасте на, ки аз нахли ту чинам самаре, Пое на, ки аз кӯи ту ёбам гузаре. Чашме на, ки бар хеш бигирям қадаре, Рӯе на, ки бар хок бинолам саҳаре.
Эй кош маро ба нафт олояндӣ,
Эй кош маро ба нафт олояндӣ, Оташ бизадандию набахшояндӣ. Дар чашми азизи ман намак сояндӣ, В-аз дӯст ҷудо шудан нафармояндӣ.
Эй он ки ба гирди шамъ дуд овардӣ,
Эй он ки ба гирди шамъ дуд овардӣ, Яъне, ки хат арчи хуш набуд, овардӣ. Гар дуди дили ман аст, дерат бигирифт, В-ар хатт ба хуни мост, зуд овардӣ.
Эй дида, маро ошиқи ёре кардӣ,
Эй дида, маро ошиқи ёре кардӣ, Доғам зи рухи лолаъизоре кардӣ. Коре кардӣ, ки ҳеч натвон гуфтан, Аллаҳ, Аллаҳ, чи хуб коре кардӣ!
Дар кӯи худам маскану маъво додӣ,
Дар кӯи худам маскану маъво додӣ, Дар базми висоли худ маро ҷо додӣ. Алқисса, ба сад карашмаву ноз маро Ошиқ кардию сар ба саҳро додӣ.
Дорам санаме, чеҳрабарафрӯхтае,
Дорам санаме, чеҳрабарафрӯхтае, В-аз хирмани даҳр дидабардӯхтае. Ӯ ошиқи дигарею ман ошиқи ӯ, Парвонасифат сӯхтае, сӯхтае.
Эй ғам, ки ҳиҷоби сабр бишкофтаӣ,
Эй ғам, ки ҳиҷоби сабр бишкофтаӣ, Бетобии ман дидаву бартофтаӣ. Шаб тираву ёр дуру кас мӯнис не, Эй ҳаҷр, бикуш, ки бекасам ёфтаӣ.
Эй рӯи ту меҳри оламорои ҳама,
Эй рӯи ту меҳри оламорои ҳама, Васли ту шабу рӯз таманнои ҳама. Гар бо дигарон беҳ зи манӣ, вой ба ман, В-ар бо ҳама кас ҳамчу манӣ, вои ҳама.
Ҳиҷрони туро чу гарм шуд ҳангома,
Ҳиҷрони туро чу гарм шуд ҳангома, Бар оташи ман қатра фишон аз хома. Ман рафтаму мурғи рӯҳи ман пеши ту монд, То ҳамчу кабӯтар аз ту орад нома.
Чашмам, ки сиришки лолагун оварда,
Чашмам, ки сиришки лолагун оварда, В-аз ҳар мижа қатраҳои хун оварда. Не, не, ба назораат дили хуншудаам Аз равзани сина сар бурун оварда.
Эй хокнишини даргаҳи қадри ту моҳ,
Эй хокнишини даргаҳи қадри ту моҳ, Дасти ҳавас аз домани васлат кӯтоҳ. Дар кӯи ту з-он хона гирифтам, ки мабод Озурда шавад хаёлат аз дурии роҳ.
Эй дил, чу фироқи ёр дидӣ, хун шав,
Эй дил, чу фироқи ёр дидӣ, хун шав, В-эй дида, мувофиқат бикун, Ҷайҳун шав. Эй ҷон, ту азизтар наӣ аз ёрам, Бе ёр нахоҳамат, зи тан берун шав.
Савдои сари бесару сомон як сӯ,
Савдои сари бесару сомон як сӯ, Бемеҳрии чарху даври гардон як сӯ. Андешаи хотири парешон як сӯ, Инҳо ҳама як сӯ, ғами ҷонон як сӯ.
Ишқ аст, ки шери нар забун ояд аз ӯ,
Ишқ аст, ки шери нар забун ояд аз ӯ, Аз ҳар чӣ гумон барӣ, фузун ояд аз ӯ. Гаҳ душмание кунад, ки меҳр афзояд, Гаҳ дӯстие, ки бӯи хун ояд аз ӯ.
Шабҳои дароз, эй дареғо бе ту,
Шабҳои дароз, эй дареғо бе ту, Ту хуфта ба ноз, эй дареғо бе ту. Дурию фироқ, эй дареғо бе ту, Ман дар таку тоз, эй дареғо бе ту.
Эй шамъи дилам қомати санҷидаи ту,
Эй шамъи дилам қомати санҷидаи ту, Васли ту ҳаёти ин ситамдидаи ту. Чун оина пур шуд дилам аз акси рухат, Сӯят нигарам, валек аз дидаи ту.
Эй холиқи зулҷалол, в-эй раҳмон ту,
Эй холиқи зулҷалол, в-эй раҳмон ту, Сомондиҳи кори бесару сомон ту. Хасмони маро мутеъи ман мегардон, Бераҳмонро зи чашми ман гардон ту.
Ҷону дили ман фидои хоки дари ту,
Ҷону дили ман фидои хоки дари ту, Гар фармоӣ, ба дида оям бари ту. Васлат гӯяд, ки ту надорӣ сари мо, Бесар бодо, ҳар кӣ надорад сари ту!
Ҳарчанд ки ёр саргарон аст ба ту,
Ҳарчанд ки ёр саргарон аст ба ту, Ғамгин нашавӣ, ки меҳрубон аст ба ту. Дилдор мисоли сурати оина аст, То ту нигаронӣ, нигарон аст ба ту.
Шӯрида дилею ғусса гардун-гардун,
Шӯрида дилею ғусса гардун-гардун, Гирён чашмею ашк Ҷайҳун-Ҷайҳун. Коҳида танею шӯъла хирман-хирман, Ҳар шӯъла зи кӯҳи Қоф афзун-афзун.
Султон гӯяд, ки нақди ганҷинаи ман,
Султон гӯяд, ки нақди ганҷинаи ман, Сӯфӣ гӯяд, ки далқи пашминаи ман. Ошиқ гӯяд, ки дарди деринаи ман, Ман донаму ман, ки чист дар синаи ман.