Шеърҳо бо теги: Рӯшноинома
Шеърҳои марбут ба теги «Рӯшноинома» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
МУНОҶОТ БА ДАРГОҲИ ҚОЗИЮЛҲОҶОТ
Худовандо, маро тавфиқ додӣ, Дари маънӣ ба рӯи ман кушодӣ. Бар ин бехи дилам аз оби раҳмат Фурӯ боридаӣ борони ҳикмат.
ГУФТОР АНДАР ТАЪРИХИ КИТОБ
Ниҳодам ин китоби рӯҳпарвар, Кушодам бар дили аҳли хирад дар. Ба шеъри хуби ширин ҷон физоям, Ба ҳикмат дар сухан мӯъҷиз намоям.
ГУФТОР АНДАР МУШОҲИДАИ АРВОҲ
Равонам нуктаи борик медид, Агарчи дар шаби торик медид, Бидидам оламе ободу хуррам, Дар ӯ ҷамъе зи арвоҳи мукаррам,
ГУФТОР АНДАР НИСБАТИ ҲОЛАТ ВА САБАБИ МАҚОЛАТ
Замонам дод чандон даври гардун, Ки суфтам ин муборак дурри макнун. Шабе ҳамчун дили ноаҳл тира, Ду чашм аз кори гетӣ гашта хира.
ДАР МАЗАММАТИ ШУАРО
Хирад бар мадҳи ноаҳлон бихандад, Касе бар гардани хар дур набандад. Чаро чизе биполоӣ ба гадя, Ки н-арзад мулки ду ҷ-ҳон-ш ба ҳадя.
ГУФТОР ДАР СИФАТИ ШЕЪР ВА ТАБЪ
Зи дил биггзор, Ҳуҷҷат, шоириро, Ки кардӣ ошкоро соҳириро. Суханҳоят ҳама сеҳри ҳалол аст, Басе покизатар з-оби зулол аст.
ДАР НАКӮҲИШИ ҶАҲОН
Ҷаҳоно! Ҷодуӣ ё бӯю рангӣ, Гаҳе румӣ-т бинам, гоҳ зангӣ. Ба рангинлӯъбате дилхоҳ монӣ, Ки ту пайваста бар як сон намонӣ.
ДАР РИЗО ВА ТАСЛИМ
Ҳар он-ч аз гардиши ин чархи ворун Расад моро, нашояд буд маҳзун. Чу хоҳад гардиши ӯ бегумон буд, Надорад хӯрдани тимору ғам суд.
ГУФТОР АНДАР СИФАТИ АФЛОК ВА АНҶУМ
Хунук Зовушу хуш Баҳрому Ноҳид, Ки эшон бар фалак ҳастанд ҷовид. Ҳуҷаста Моҳу Меҳру Тиру Кайвон, Ки доим бар фалак ҳастанд гардон.
ДАР НАКӮҲИШИ ҶОҲУ МОЛ
Набояд шуд ба молу ҷоҳ мағрур, Чу марг ояд, чи дарбону чи фағфур. Макун такя бар иқболи замона, Ки ӯ бар кас намонад ҷовидона.
ГУФТОР АНДАР ХОМӮШӢ ВА НИГАҲ ДОШТАНИ СИРР
Нигаҳбони сарат гаштаст асрор, Агар сар боядат, сирро нигаҳ дор! Забон барбаста бояд, сир ниҳуфта, Намонад сар, чу шуд асрор гуфта.
ДАР МАЗАММАТИ СУФАҲО ВА ҶУҲҲОЛ
Зиҳӣ ҷоҳил, ки олим ном дорӣ, Ту ин илм аз барои дом дорӣ. Шунидӣ илм, кардӣ ном солус, Хирад бар илми ту медорад афсӯс.
ДАР НАКӮҲИШИ ТАҚЛИД
Чӣ гӯӣ, к-ин ривоят мекунад з-он, Зубайр аз Холиду Холид зи Усмон. Даре бар ту нахоҳад з-ин кушудан, Ба маънӣ хоҳадат з-ин рух намудан.
ДАР МАЗАММАТИ ҒАММОЗОН
Машав ғаммози кас наздики шоҳон, Битарс охир зи оҳи бегуноҳон. Магӯ бӯҳтон, битарс аз рӯзи маҳшар, Ки фардо бозпурсанд аз ту яксар.
ДАР МАЗАММАТИ ДӮСТОНИ РИЁӢ
Рафиқе ман дар ин манзил надидам, Ҳақиқат дӯсте якдил надидам. Аз ин муште рафиқони риёӣ, Буридан беҳтар аст аз ошноӣ.
АНДАР НАСИҲАТ ВА МАВЪИЗАТ
Чи хуш зад достон он мӯъбади пир, Суханҳои варо дар гӯши ҷон гир. Ҳар он касро, ки бошад роҳбар бум, Набинад ҷуз, ки вайроний бару бум.
ГУФТОР АНДАР СИФАТИ АХЛОҚИ ҲАМИДА ВА ЗАМИМА
Дар ин зиндон ҳарифе чанд бо туст, К-аз ин ёрон ҷудоӣ боядат ҷуст. Яке бухлу дувум ҳирсу севум оз, Чаҳорум макру панҷум шаҳвату ноз.
ГУФТОР АНДАР УЗЛАТ ГИРИФТАН
Ту узлат ҷӯю дур аз анҷуман бош, Рафиқи хештан, ҳам хештан бош. Зи узлат шоҳи мурғон гашт симурғ, Яке мурғ аст, хонандаш ба сӣ мурғ.
ДАР ШИНОХТАНИ НАФС
Бидон худро, ки гар х(в)адро бидонӣ, Зи худ ҳам неку ҳам бадро бидонӣ. Шиносои вуҷуди хештан шав, Пас он гаҳ сарфарози анҷуман шав.
ДАР СИФАТИ АНВОЪИ МАРДУМ
Банӣ Одам гурӯҳе бас латифанд, Ҳақиқат ҳам хасису ҳам шарифанд. Тан аз хоканду ҷон аз ҷавҳари пок, Шараф доранд бар хосони афлок.
ГУФТОР АНДАР СИФАТИ КАМОЛИ ИНСОН
Дарахт аст ин ҷаҳону мева моем, Ки хуррам бар дарахти ӯ бароем. Дигар ҳастанд баргу мо ҳама бар, Туфайли мо шуданд инҳо саросар.
ДАР БАЁНИ ҲАВОСИ ЗОҲИР ВА БОТИН
Туро ин хони шашсӯ раҳгузар шуд, Аз ин хон хонаи ту панҷдар шуд. Кушода ҳар даре дар бӯстоне, Зи ҳар дар медарояд корвоне.
ДАР БАЁНИ АЪРОЗ ВА ҶАВОҲИР
Ҳар он чи ҳаст з-аъло то ба асфал, Ду чиз омад зи охир то ба аввал: Яке аърозу он дигар ҷавоҳир, Чунин гуфтанд устодони моҳир.
ДАР БОЗГАШТАН
Дигарбора аз ин вайрона гулхан, Гар ояд сӯи он обод гулшан, Бад-он раҳ, к-омадаст, ӯ боз гардад, Вале бояд, ки некӯсоз гардад,
ДАР ШАРАФИ ИНСОН
Чу ту худ менадонӣ кистӣ ту, Бигӯ, то дар ҷаҳон бар чистӣ ту? Туӣ ту, худ бигӯ то худ кадом аст? Танӣ ё ҷон, туро охир чӣ ном аст?