Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ман дар ин дунё чӣ дунё доштам?
Ман дар ин дунё чӣ дунё доштам? Ишқи сӯзон, ҷони шайдо доштам, Меҳри афзун, ёри якто доштам, Рози пинҳон, доғи пайдо доштам,
НИҲЕБ
Ҳар дам фиғони кӯдаке ояд ба гӯши ман, Чун синаҳои модари ӯро буридаанд. Ҳар лаҳза оҳи модаре ояд ба гӯши ман, Чун қалби софу синаи тифлаш даридаанд.
АЗ БОМИ ҶАҲОН, АЗ НОМИ ҶАҲОН
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Шамси Табрезӣ Гарчи шуҳратманд чун Боми Ҷаҳонанд,
Омад ӯ аз раҳи хаёли ман –
Омад ӯ аз раҳи хаёли ман – Аз гузаргоҳи орзуҳоям. Шом омад, вале паём овард Аз саҳаргоҳи орзуҳоям.
Ман туро дар чашм аз шаҳре ба шаҳре бурдаам,
Ман туро дар чашм аз шаҳре ба шаҳре бурдаам, Аз диёре бар диёре дар дилам овардаам. Ман туро дар ҷони муштоқи ҳаваспарварди худ Ҳамчу шеъри беҳтарини хештан пар
Хуштарин рӯзи ҷавониям буд,
Хуштарин рӯзи ҷавониям буд, Ки туро низ ҷавон дидам ман. Балки он рӯз зи ду рӯи хушат Хушии рӯи ҷаҳон дидам ман.
Соате, ки ту ҳадяам кардӣ,
Соате, ки ту ҳадяам кардӣ, Муддате мешумурд шодии ишқ, Муддате мерасонд пайки умед, Муддате буд ҳам мунодии ишқ.
Худ ба худ хандида мерафтӣ зи роҳ,
Худ ба худ хандида мерафтӣ зи роҳ, Одамон девона мепиндоштанд. Мардуми чашмат пур аз дидори ёр, Ту намедидӣ, ки одамҳостанд.
Оҳ, агар боз туро медидам,
Оҳ, агар боз туро медидам, Сар ба пою қадамат месудам. Аз ҳама печу хами ҷодаи умр Дар хами зулфи ту меосудам.
ҚАСИДАЕ БАРОИ САПЕДА
Сапеда! Ин номи мустаори туст барои дили ман, барои шеъри ман,
ДУОҲО АЗ РОҲҲО
Ман мегузарам аз роҳ, дӯшизаи қашанге, лоба мекунад, то ба манзилаш бибарам,
Ғуруби офтоби ҳуснат омад,
Ғуруби офтоби ҳуснат омад, Париҷонам, биё, дунё дурӯз аст. Биё, ҷоми дилафрӯзе бигирем, Ки ҳоло чашмҳоят дилфурӯз аст.
УМРИ БУЛБУЛ
Умри булбул кӯтаҳ аст. Бечора булбул бо ҳама ширинадоӣ, бо ҳама рангиннавоӣ,
ШЕЪРИ САФЕДИ «ТИЛЛОИ САФЕД»
Қоматат сабз, шоху баргат сабз, ғунчаат сабз, аммо барои ту,
ҶАВОБ БА НОМАИ ЯК ДУХТАРИ ФУРӮХТАШУДА
Ба ҳоли ту дилам месӯзад аз дур, Ки дар даврони озодӣ асирӣ. Ҳама олам паи озодӣ кӯшад, Ту ҳоло ҳам заифию фақирӣ.
ИЛТИҶО ҚАБЛ АЗ ТАРКИ ДУНЁ
Агар ман мурдаам, гӯшам мешунавад. Ҳар чӣ аз дил ояд, бигӯед, мешунавам дар гӯр ҳам
АЪМО
Одами аъмо доимо «менигарад» сӯи само. Тира менамояд
Устоди мушфиқи мо,
Устоди мушфиқи мо, Табиби ҳозиқи мо. Аслиддини Осимӣ! Дар ин ҷашни фархунда,
Ошиқат будаму ишқам дар дил
Ошиқат будаму ишқам дар дил Монд чун маъдани ноёфтае. Кокулони ту ба дастам н-омад, Монд чун мисраи нобофтае.
ИФТИХОР ВА ЭЪТИРОЗ
Ман ҳоло бори нахуст тақлид мекунам аз Пабло Неруда,
Шоир набувад касе, ки дар дил
Шоир набувад касе, ки дар дил Як рӯз кушода хурд маҳфил, Сад ранг ба шеър ном монад, Бар гӯши арӯси хеш хонад.
Дар муҳити доругири зиндагӣ,
Дар муҳити доругири зиндагӣ, Дар такутози сарои обу гил, Дар миёни ҳалқаи паргори вақт Ишқ ҳам ҷанг аст – ҷанги ақлу дил.
Боз гуфтӣ, ки баҳоре бигузашт
Боз гуфтӣ, ки баҳоре бигузашт Осафо, мову ту нашкуфта ҳанӯз. Гарчи сад бор ба ҳам бархӯрдем, Рози мо қиссаи ногуфта ҳанӯз.
Ҳаббазо, дар ҳастии беранги ман
Ҳаббазо, дар ҳастии беранги ман Ранге аз хуни ҷигар овардаӣ. Дар миёни ин ҳама бедардҳо Дар дилам дарди дигар овардаӣ.
ДИЛСӮЗӢ
Дилам месӯзад ба қолибофе, ки қолӣ мебофад, аммо қолӣ надорад.