Соиби Табрезӣ

Мирзо Муҳаммадалии Соиби Табрезӣ яке аз бузургтарин шоирони форсу тоҷик ва барҷастатарин намояндаи сабки ҳиндӣ дар асри XVII мебошад. Шеъри ӯ саршор аз афкори фалсафӣ, ахлоқӣ ва иҷтимоӣ мебошад. Машҳуртарин усули шеърии ӯ «тамсил» аст — вақте ки як фикри муҷаррадро бо мисоли воқеӣ (аксаран аз табиат) собит мекунад.