Шеърҳо бо теги: рубоӣ
Шеърҳои марбут ба теги «рубоӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҷон чист?- Ғаму дарду балоро ҳарфе,
Ҷон чист?- Ғаму дарду балоро ҳарфе, Дил чист?- Даруни сина сӯзею тафе. Алқисса, паи шикасти мо баста сафе, Марг аз тарафею зиндагӣ аз тарафе.
М-озор дилеро, ки ту ҷонаш бошӣ,
М-озор дилеро, ки ту ҷонаш бошӣ, Маъшуқаи пайдову ниҳонаш бошӣ. З-он метарсам, ки аз дилозории ту Дил хун шаваду ту дар миёнаш бошӣ.
Гаҳ шонакаши турраи Лайло бошӣ,
Гаҳ шонакаши турраи Лайло бошӣ, Гаҳ дар сари Маҷнун ҳама савдо бошӣ. Гаҳ оинаи ҷамоли Юсуф гардӣ, Гаҳ оташи хирмани Зулайхо бошӣ.
Эй дар сари ҳар кас аз хаёлат ҳавасе,
Эй дар сари ҳар кас аз хаёлат ҳавасе, Ба ёди ту барнаёяд аз ман нафасе. Мафрӯш маро ба ҳечу озод макун, Ман хоҷа яке дораму ту банда басе.
Аз кибр мадор ҳеч дар дил ҳавасе,
Аз кибр мадор ҳеч дар дил ҳавасе, К-аз кибр ба ҷое нарасидаст касе. Чун зулфи бутон шикастагӣ одат кун, То сайд кунӣ ҳазор дил дар нафасе.
Пайваста ту дил рабудаӣ, маъзурӣ,
Пайваста ту дил рабудаӣ, маъзурӣ, Ғам ҳеч наёзмудаӣ, маъзурӣ. Ман бе ту ҳазор шаб ба хун дархуфтам, Ту бе ту шабе набудаӣ, маъзурӣ.
Эй дил, бари дӯст тӯҳфа ҷуз ҷон набарӣ,
Эй дил, бари дӯст тӯҳфа ҷуз ҷон набарӣ, Дардат чу диҳанд, номи дармон набарӣ. Бе дард зи дасти дӯст нолон гаштӣ, Хомӯш, ки арзи дардмандон набарӣ.
Чун гул ба гулоб шуста рӯе дорӣ,
Чун гул ба гулоб шуста рӯе дорӣ, Чун мушк ба май ҳалшуда мӯе дорӣ. Чун арсагаҳи қиёмат аз анбуҳи халқ Пурофату меҳнат сари кӯе дорӣ.
Эй шамъ, намунае зи сӯзам дорӣ,
Эй шамъ, намунае зи сӯзам дорӣ, Хомӯшию мурдани румузам дорӣ. Дорӣ хабар аз сӯзи шаби ҳиҷронам, Оё чӣ хабар зи нури рӯзам дорӣ?
Ё раб, ё раб, каримию ғаффорӣ,
Ё раб, ё раб, каримию ғаффорӣ, Раҳмону раҳиму роҳиму сатторӣ. Хоҳам, ки ба раҳмати худовандии хеш Ин бандаи шарманда фурӯ нагзорӣ.
Эй зоти ту дар сифоти аъён сорӣ,
Эй зоти ту дар сифоти аъён сорӣ, Авсофи ту дар сифоташон мутворӣ. Васфи ту зоти мутлақ аст, аммо нест Дар зимни мазоҳир аз тақайюд орӣ.
Ҳангоми сапедадам хурӯси саҳарӣ
Ҳангоми сапедадам хурӯси саҳарӣ Донӣ, ки чаро ҳамекунад навҳагарӣ? Яъне, ки намуданд дар оинаи субҳ, К-аз умр шабе гузашту ту бехабарӣ.
Дасте на, ки аз нахли ту чинам самаре,
Дасте на, ки аз нахли ту чинам самаре, Пое на, ки аз кӯи ту ёбам гузаре. Чашме на, ки бар хеш бигирям қадаре, Рӯе на, ки бар хок бинолам саҳаре.
Эй холиқи зулҷалоли ҳар ҷонваре,
Эй холиқи зулҷалоли ҳар ҷонваре, В-эй раҳрави раҳнамои ҳар бехабаре. Бастам камари умед бар даргаҳи ту, Бикшой даре, ки ман надорам ҳунаре.
Эй кош маро ба нафт олояндӣ,
Эй кош маро ба нафт олояндӣ, Оташ бизадандию набахшояндӣ. Дар чашми азизи ман намак сояндӣ, В-аз дӯст ҷудо шудан нафармояндӣ.
Эй чарх, басе лайлу наҳор овардӣ,
Эй чарх, басе лайлу наҳор овардӣ, Гаҳ фасли хазону гаҳ баҳор овардӣ. Мардони ҷаҳонро ҳама бурдӣ ба замин, Номардонро ба рӯи кор овардӣ.
Эй он ки ба гирди шамъ дуд овардӣ,
Эй он ки ба гирди шамъ дуд овардӣ, Яъне, ки хат арчи хуш набуд, овардӣ. Гар дуди дили ман аст, дерат бигирифт, В-ар хатт ба хуни мост, зуд овардӣ.
Эй дил, то кай мусибатафзо гардӣ,
Эй дил, то кай мусибатафзо гардӣ, Эй хуншуда, чанд дардпаймо гардӣ? Андохтиям дар ба дару кӯй ба кӯй, Расво кардӣ маро ту, расво гардӣ!
Эй дида, маро ошиқи ёре кардӣ,
Эй дида, маро ошиқи ёре кардӣ, Доғам зи рухи лолаъизоре кардӣ. Коре кардӣ, ки ҳеч натвон гуфтан, Аллаҳ, Аллаҳ, чи хуб коре кардӣ!
Бо фоқаву фақр ҳамнишинам кардӣ,
Бо фоқаву фақр ҳамнишинам кардӣ, Бе хешу табору беқаринам кардӣ. Ин мартабаи муқаррабони дари туст, Оё ба чӣ хидмат инчунинам кардӣ?
Ман кистам? Аз қайди ду олам фарде,
Ман кистам? Аз қайди ду олам фарде, Анқоманише, баландҳиммат марде. Девонаи бехуде, биёбонгарде, Лабрези муҳаббате, саропо дарде.
Аввал ҳама ҷоми ошноӣ додӣ,
Аввал ҳама ҷоми ошноӣ додӣ, Охир ба ситам заҳри ҷудоӣ додӣ. Чун кушта шудам, бигуфтӣ: Ин куштаи кист? Дод аз ту, ки доди бевафоӣ додӣ.
Дар кӯи худам маскану маъво додӣ,
Дар кӯи худам маскану маъво додӣ, Дар базми висоли худ маро ҷо додӣ. Алқисса, ба сад карашмаву ноз маро Ошиқ кардию сар ба саҳро додӣ.
Ғам ҷумла насиби чархи хам боистӣ,
Ғам ҷумла насиби чархи хам боистӣ, Ё бо ғами ман сабр ба ҳам боистӣ. Ё мояи ғам чу умр кам боистӣ, Ё умр ба андозаи ғам боистӣ.
Аҳде ба сари забони худ барбастӣ,
Аҳде ба сари забони худ барбастӣ, Сад хона пур аз бутон, яке нашкастӣ. Ту пиндорӣ ба як шаҳодат растӣ, Фардот кунад хумор, к-акнун мастӣ.